വിദ്യാലയത്തിലെ തിരഞ്ഞെടുപ്പ്
“നന്മയുടെ വെളിച്ചം” വിദ്യാലയത്തിൽ എന്നും രാവിലെ ഒരു പ്രത്യേകതയുണ്ടാകും. നല്ല പുൽമേടുകളും, പലതരം പൂച്ചെടികളും, കളിക്കാനുള്ള വിശാലമായ മൈതാനവും ആ സ്കൂളിന്റെ ഭംഗി കൂട്ടി. ഏഴാം ക്ലാസ്സിലെ വിദ്യാർത്ഥിയായ അനുവിന് പഠിക്കാനും കൂട്ടുകാരുമായി കളിക്കാനും ഈ സ്കൂൾ വളരെ ഇഷ്ടമായിരുന്നു. അനു പഠനത്തിൽ മിടുക്കിയാണ്. പുസ്തകങ്ങൾ വായിക്കാനും പുതിയ കാര്യങ്ങൾ കണ്ടെത്താനും അവൾക്ക് വലിയ താൽപ്പര്യമായിരുന്നു.
അവളുടെ ക്ലാസ്സിലെ മറ്റൊരു കുട്ടിയാണ് രോഹൻ. രോഹൻ കളികളിൽ ഒരു കേമനായിരുന്നു. ക്രിക്കറ്റും ഫുട്ബോളും അവനില്ലാതെ ഒരു രസവുമില്ല. രോഹൻ തമാശക്കാരനും എല്ലാവരുമായി എളുപ്പത്തിൽ കൂട്ടുകൂടുന്ന ഒരു പ്രകൃതക്കാരനുമാണ്. എല്ലാവർക്കും അവനെ വലിയ ഇഷ്ടമായിരുന്നു. അനുവിനും രോഹനും അവരുടേതായ സൗഹൃദവലയങ്ങളുണ്ടായിരുന്നു.
ഒരു ദിവസം രാവിലെ അസംബ്ലിയിൽ വെച്ച് പ്രിൻസിപ്പൽ ഒരു വലിയ വാർത്ത പ്രഖ്യാപിച്ചു. “ഈ വർഷത്തെ സ്കൂൾ ലീഡർമാരെയും ക്ലാസ് ലീഡർമാരെയും തിരഞ്ഞെടുക്കാൻ പോവുകയാണ്!” പ്രിൻസിപ്പൽ പറഞ്ഞു. ഹെഡ് ഗേൾ, ഹെഡ് ബോയ് എന്നീ സ്ഥാനങ്ങളിലേക്ക് തിരഞ്ഞെടുപ്പ് നടത്തുമെന്നും അവർ അറിയിച്ചു. ആ വാർത്ത കേട്ടതും കുട്ടികൾക്കിടയിൽ ഒരു വലിയ ആവേശം അലയടിച്ചു.
അനുവിന് ഹെഡ് ഗേൾ ആകാൻ വലിയ ആഗ്രഹമുണ്ടായിരുന്നു. സ്കൂളിലെ കാര്യങ്ങൾ കൂടുതൽ മെച്ചപ്പെടുത്താൻ തനിക്ക് കഴിയുമെന്ന് അവൾ വിശ്വസിച്ചു. ലൈബ്രറി കൂടുതൽ സൗകര്യപ്രദമാക്കണം, പഠനത്തിൽ പിന്നോട്ട് നിൽക്കുന്നവർക്ക് സഹായം നൽകാൻ ഒരു ‘പഠന സഹായി’ ടീമിനെ ഉണ്ടാക്കണം എന്നൊക്കെ അവൾ സ്വപ്നം കണ്ടു.
രോഹനും ഹെഡ് ബോയ് സ്ഥാനം മോഹിച്ചു. സ്കൂളിൽ കൂടുതൽ കായിക മത്സരങ്ങൾ കൊണ്ടുവരണം, കലാപരിപാടികൾക്ക് ഊന്നൽ നൽകണം, കൂടാതെ എല്ലാവർക്കും ഒരു ‘രസകരമായ ദിവസം’ (Fun Day) സംഘടിപ്പിക്കണം എന്നൊക്കെയായിരുന്നു അവന്റെ മനസ്സിൽ.
അനുവിന്റെ കൂട്ടുകാരി മീന പറഞ്ഞു, “അനു, നീയാണ് ഹെഡ് ഗേൾ ആകേണ്ടത്. നിനക്ക് നന്നായി കാര്യങ്ങൾ സംഘടിപ്പിക്കാൻ അറിയാം. നീ ജയിക്കും!” രോഹന്റെ കൂട്ടുകാരൻ അരുൺ പറഞ്ഞു, “രോഹൻ, നീ ജയിക്കും. നിന്റെ നേതൃത്വം സ്കൂളിന് പുതിയ ഉണർവ് നൽകും.”
ക്ലാസ് ടീച്ചറായ സ്മിത ടീച്ചർ എല്ലാവരെയും വിളിച്ച് തിരഞ്ഞെടുപ്പിന്റെ പ്രാധാന്യം വിശദീകരിച്ചു. “ഒരു നേതാവ് എന്നാൽ ഉത്തരവാദിത്തമുള്ള ഒരാളാണ്. മറ്റുള്ളവരെ സഹായിക്കാനും സ്കൂളിന്റെ നന്മയ്ക്ക് വേണ്ടി പ്രവർത്തിക്കാനുമുള്ള മനസ്സ് അവർക്ക് വേണം. സത്യസന്ധമായും നീതിപൂർവ്വമായും വേണം നമ്മൾ ഈ തിരഞ്ഞെടുപ്പിനെ കാണാൻ,” ടീച്ചർ പറഞ്ഞു.
അടുത്ത കുറച്ചു ദിവസങ്ങൾ സ്കൂളിൽ പ്രചാരണത്തിന്റെ ദിവസങ്ങളായിരുന്നു. അനുവും അവളുടെ കൂട്ടുകാരും പോസ്റ്ററുകൾ ഉണ്ടാക്കി. ‘മെച്ചപ്പെട്ട ലൈബ്രറി’, ‘പഠന സഹായം’, ‘ശുചിത്വമുള്ള സ്കൂൾ’ എന്നതായിരുന്നു അവളുടെ മുദ്രാവാക്യങ്ങൾ. വളരെ വൃത്തിയായും ചിട്ടയായും ഉണ്ടാക്കിയ പോസ്റ്ററുകൾ സ്കൂളിന്റെ ചുമരുകളിൽ നിറഞ്ഞു.
രോഹനും കൂട്ടുകാരും ഒട്ടും പിന്നിലായിരുന്നില്ല. ‘കൂടുതൽ കളികൾ’, ‘കലാവിരുന്ന്’, ‘എല്ലാവർക്കും സന്തോഷം’ എന്നതായിരുന്നു അവരുടെ പ്രചാരണ വിഷയങ്ങൾ. രോഹന്റെ കൂട്ടുകാർ ആവേശത്തിൽ മുദ്രാവാക്യം വിളിച്ചു. ചില സമയങ്ങളിൽ അവർ സ്കൂൾ മുറ്റത്ത് ചെറിയ നൃത്തങ്ങളും പാട്ടുകളും അവതരിപ്പിച്ചു.
തുടക്കത്തിൽ സൗഹൃദപരമായ ഒരു മത്സരം ആയിരുന്നുവെങ്കിലും, പതിയെ കാര്യങ്ങൾ മാറിത്തുടങ്ങി. അനുവിന്റെയും രോഹന്റെയും കൂട്ടുകാർ പരസ്പരം ചെറിയ കുറ്റപ്പെടുത്തലുകൾ തുടങ്ങി. “അനുവിന് കളികളിൽ വലിയ താൽപ്പര്യമില്ലല്ലോ”, “രോഹൻ പഠനത്തിൽ അത്ര ശ്രദ്ധിക്കുന്നില്ലല്ലോ” എന്നൊക്കെ അവർ പരസ്പരം പറഞ്ഞു.
ഒരു ദിവസം രാവിലെ അനുവിന്റെ ഒരു പോസ്റ്റർ കീറിയ നിലയിൽ കണ്ടു. ഇത് രോഹന്റെ കൂട്ടുകാരുടെ ജോലിയാണെന്ന് അനുവിന്റെ കൂട്ടുകാരികൾ പറഞ്ഞു പരത്തി. ഇത് കേട്ടപ്പോൾ രോഹന് ദേഷ്യം വന്നു. “ഞങ്ങൾ അങ്ങനെ ചെയ്യില്ല,” അവൻ പറഞ്ഞു. “ആരോ മനപ്പൂർവ്വം ചെയ്തതാകും.” ഈ സംഭവം അനുവിനും രോഹനും ഇടയിൽ ഒരു ചെറിയ അകൽച്ച ഉണ്ടാക്കി. സ്കൂളിലെ അന്തരീക്ഷം പതിയെ ഒരു പിരിമുറുക്കത്തിലേക്ക് നീങ്ങി.
സ്മിത ടീച്ചർ ഈ മാറ്റങ്ങൾ ശ്രദ്ധിച്ചു. കുട്ടികൾക്കിടയിൽ മത്സരബുദ്ധി കൂടുകയും സൗഹൃദം കുറയുകയും ചെയ്യുന്നത് അവർക്ക് വിഷമമുണ്ടാക്കി. ടീച്ചർ ഒരു ദിവസം ഉച്ചയ്ക്ക് ശേഷം അനുവിനെയും രോഹനെയും തന്റെ മുറിയിലേക്ക് വിളിപ്പിച്ചു.
“എന്താ ഇവിടെ നടക്കുന്നത്?” ടീച്ചർ ശാന്തമായി ചോദിച്ചു. “നിങ്ങൾ രണ്ടുപേരും മിടുക്കരാണ്. സ്കൂളിന് നല്ലത് ചെയ്യാൻ കഴിവുള്ളവരാണ്. പക്ഷേ, ഈ മത്സരം നിങ്ങളുടെ സൗഹൃദം നശിപ്പിക്കുകയല്ലേ?”
അനുവും രോഹനും തലകുനിച്ചുനിന്നു. തങ്ങൾ ചെയ്ത തെറ്റുകൾ അവർക്ക് മനസ്സിലായി.
ടീച്ചർ തുടർന്നു, “ഒരു യഥാർത്ഥ നേതാവ് എന്ന് പറയുന്നത് തനിക്ക് വേണ്ടി മാത്രം ജയിക്കുന്ന ആളല്ല. മറ്റുള്ളവരെ കൂടെ ചേർത്തുപിടിച്ച്, എല്ലാവരുടെയും നന്മയ്ക്ക് വേണ്ടി പ്രവർത്തിക്കുന്ന ആളാണ്. ജയിക്കാൻ വേണ്ടി മാത്രം എന്തും ചെയ്യാൻ പാടില്ല. പരസ്പരം ബഹുമാനിക്കാനും സഹകരിക്കാനും നിങ്ങൾ പഠിക്കണം. എങ്കിലേ നിങ്ങൾ നല്ല നേതാക്കന്മാരാകൂ.”
ടീച്ചറുടെ വാക്കുകൾ അവർക്ക് പുതിയൊരു വെളിച്ചം നൽകി. “എനിക്ക് തെറ്റി ടീച്ചർ,” അനു പറഞ്ഞു. “ജയിക്കണം എന്ന ചിന്തയിൽ ഞാൻ മറ്റുള്ളവരെക്കുറിച്ച് ചിന്തിച്ചില്ല.”
“എനിക്കും തെറ്റി ടീച്ചർ,” രോഹനും സമ്മതിച്ചു. “ഞാൻ എന്റെ കൂട്ടുകാർ മറ്റുള്ളവരെക്കുറിച്ച് മോശം പറയുന്നത് തടഞ്ഞില്ല.”
“നന്നായി. തെറ്റുകൾ മനസ്സിലാക്കുന്നത് വലിയ കാര്യമാണ്. ഇനി നിങ്ങൾ എന്ത് ചെയ്യും?” ടീച്ചർ ചോദിച്ചു.
അനുവും രോഹനും ഒരു നിമിഷം ആലോചിച്ചു. അപ്പോൾ അനുവിന് ഒരു ആശയം തോന്നി. “ടീച്ചർ, ഞങ്ങൾക്ക് സ്കൂളിനായി ഒരുമിച്ച് ഒരു പരിപാടി സംഘടിപ്പിച്ചാലോ? ഒരു ‘ശുചീകരണ യജ്ഞം’ ആയാലോ?”
രോഹൻ ആവേശത്തിൽ പറഞ്ഞു, “അതുപോലെ ഒരു ‘കലാപരമായ കഴിവുകൾ പ്രദർശിപ്പിക്കുന്ന ദിനം’ (Talent Showcase) കൂടെയായാലോ? എല്ലാവർക്കും പാടാനും വരയ്ക്കാനും ഡാൻസ് ചെയ്യാനുമുള്ള അവസരം.”
സ്മിത ടീച്ചർ പുഞ്ചിരിച്ചു. “ഇതാണ് യഥാർത്ഥ നേതൃത്വം. ഒരുമിച്ച് പ്രവർത്തിക്കുക. സ്കൂളിന് വേണ്ടി ഒരു നല്ല കാര്യം ചെയ്യുക.”
അങ്ങനെ അനുവും രോഹനും കൈകോർത്ത് പ്രവർത്തിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. അവർ ഒരുമിച്ച് സ്കൂൾ ശുചീകരണ യജ്ഞം സംഘടിപ്പിച്ചു. അനു കാര്യങ്ങൾ ചിട്ടപ്പെടുത്തി, രോഹൻ കുട്ടികളെ പ്രചോദിപ്പിച്ചു. സ്കൂളിലെ എല്ലാ ക്ലാസ്സിലെ കുട്ടികളും ആവേശത്തോടെ പങ്കെടുത്തു. സ്കൂൾ മുറ്റം മിന്നുന്ന പോലെ വൃത്തിയായി.
പിന്നീട് ‘കലാപരമായ കഴിവുകൾ പ്രദർശിപ്പിക്കുന്ന ദിനം’ വന്നു. അനു അതിന്റെ കാര്യങ്ങൾ ശ്രദ്ധിച്ചു. രോഹൻ ഓരോ കുട്ടികളെയും പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചു. പാട്ടുകൾ പാടാനും നൃത്തം ചെയ്യാനും തമാശകൾ പറയാനും കുട്ടികൾ മുന്നോട്ട് വന്നു. സ്കൂൾ അങ്കണം ചിരിയിലും സന്തോഷത്തിലും നിറഞ്ഞു.
അനുവും രോഹനും ഒരുമിച്ച് പ്രവർത്തിച്ചപ്പോൾ സ്കൂളിൽ ഒരു പുതിയ ഉണർവുണ്ടായി. കുട്ടികൾക്കിടയിലെ മത്സരബുദ്ധി കുറഞ്ഞു. അവർ പരസ്പരം സഹായിക്കാൻ തുടങ്ങി.
തിരഞ്ഞെടുപ്പ് ദിവസം എത്തി. എല്ലാവരും വോട്ട് രേഖപ്പെടുത്തി. ഫലം വന്നപ്പോൾ, അനു ഹെഡ് ഗേളായി തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടു. രോഹന് ഹെഡ് ബോയ് ആവാൻ കഴിഞ്ഞില്ല, പക്ഷേ അവൻ വളരെ നല്ലൊരു മാർജിനിൽ സ്പോർട്സ് ക്യാപ്റ്റനായി തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടു.
ഫലം പ്രഖ്യാപിച്ചപ്പോൾ രോഹൻ ആദ്യം ചെയ്തത് അനുവിനെ അഭിനന്ദിക്കുകയായിരുന്നു. “അനു, നിനക്ക് അഭിനന്ദനങ്ങൾ! നീ നല്ലൊരു ഹെഡ് ഗേൾ ആയിരിക്കും,” അവൻ ആത്മാർത്ഥമായി പറഞ്ഞു.
അനു സന്തോഷത്തോടെ രോഹനോട് നന്ദി പറഞ്ഞു. “രോഹൻ, നിന്റെ സഹായം എനിക്ക് തുടർന്നും വേണം. നമുക്ക് ഒരുമിച്ച് സ്കൂളിന് വേണ്ടി പ്രവർത്തിക്കാം,” അവൾ പറഞ്ഞു.
രോഹൻ പുഞ്ചിരിച്ചു. “തീർച്ചയായും! നമുക്ക് ഒരുമിച്ച് നമ്മുടെ സ്കൂളിനെ ഏറ്റവും മികച്ച സ്കൂളാക്കാം.”
സ്മിത ടീച്ചർ അവരെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു. യഥാർത്ഥ വിജയം എന്താണെന്ന് അവർ മനസ്സിലാക്കിയെന്ന് ടീച്ചർക്ക് തോന്നി. വെറും ഒരു സ്ഥാനത്തിൽ ജയിക്കുന്നതല്ല വിജയം, മറിച്ച് ഒരുമയോടെ പ്രവർത്തിക്കാനും മറ്റുള്ളവരെ അംഗീകരിക്കാനുമുള്ള കഴിവാണ് യഥാർത്ഥ വിജയം.
ആ തിരഞ്ഞെടുപ്പ് “നന്മയുടെ വെളിച്ചം” വിദ്യാലയത്തിലെ എല്ലാ കുട്ടികളെയും ഒരു പ്രധാന പാഠം പഠിപ്പിച്ചു. ഒരു നേതാവ് ആവുക എന്നാൽ എല്ലാവരെയും ചേർത്ത് പിടിച്ച്, സ്നേഹത്തോടെയും ഉത്തരവാദിത്തത്തോടെയും പ്രവർത്തിക്കുക എന്നതാണ്. വിജയത്തേക്കാൾ പ്രധാനമാണ് നമ്മൾ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്ന വഴി, ആ വഴിയിൽ നമ്മൾ കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്ന മൂല്യങ്ങൾ. ഒരുമിച്ച് പ്രവർത്തിച്ചാൽ ഏത് വലിയ കാര്യവും നമുക്ക് എളുപ്പത്തിൽ നേടാൻ കഴിയും.




