തീർച്ചയായും! 11-13 വയസ്സുകാർക്കായി ഒരു ഹൃദ്യമായ കഥ ഇതാ.
സ്കൂൾ പൂന്തോട്ട നിർമ്മാണം
ഏഴാം ക്ലാസ്സിലെ ആരവും മീരയും മറ്റ് കൂട്ടുകാരും തങ്ങളുടെ പുതിയ ക്ലാസ്സിലേക്ക് ചെന്നപ്പോൾ പതിവില്ലാത്ത ഒരു സന്തോഷം അവരെ കാത്തിരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ക്ലാസ്സ് ടീച്ചറായ രവി സാർ ഒരു പുതിയ പദ്ധതിയെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കാൻ പോകുകയാണെന്ന് നേരത്തെ സൂചിപ്പിച്ചിരുന്നു. എല്ലാ കുട്ടികൾക്കും ആകാംഷയുണ്ടായിരുന്നു.
“നമ്മുടെ സ്കൂളിന് ഒരു പുതിയ പൂന്തോട്ടം ഉണ്ടാക്കണം!” രവി സാർ പുഞ്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു. “നമ്മുടെ സ്കൂൾ കെട്ടിടത്തിന്റെ പിന്നിലുള്ള ഒഴിഞ്ഞുകിടക്കുന്ന പറമ്പ് നമുക്ക് പൂക്കളും പച്ചക്കറികളും ഉള്ള മനോഹരമായ ഒരു പൂന്തോട്ടമാക്കി മാറ്റണം. ഈ വർഷത്തെ നിങ്ങളുടെ പ്രോജക്റ്റ് അതാണ്.”
ഇതുകേട്ട് മിക്ക കുട്ടികളും ആവേശത്തിലായി. എന്നാൽ ആരവിൻ്റെ മുഖം വാടി. ഒരുപാട് ജോലിയുള്ള കാര്യമാണല്ലോ ഇതെന്ന് അവൻ ഓർത്തു. “സാർ, അവിടെ നിറയെ പുല്ലും കല്ലുകളും ആണല്ലോ. അതൊക്കെ എങ്ങനെ വൃത്തിയാക്കും?” ആരവ് ചോദിച്ചു.
രവി സാർ ചിരിച്ചു. “അതൊരു വെല്ലുവിളിയാണ് ആരവ്. പക്ഷേ, നമ്മൾ ഒരുമിച്ചു നിന്നാൽ എന്തും നേടാൻ കഴിയും. ഈ പൂന്തോട്ടം നിങ്ങളുടെയെല്ലാം കഠിനാധ്വാനത്തിന്റെയും ക്ഷമയുടെയും പ്രതീകമായി മാറും.”
അടുത്ത ശനിയാഴ്ച, പൂന്തോട്ട നിർമ്മാണത്തിനുള്ള ആദ്യഘട്ടം തുടങ്ങി. എല്ലാ കുട്ടികളും അവരുടെ രക്ഷിതാക്കളുടെ സഹായത്തോടെ സ്കൂൾ പറമ്പിലെത്തി. കളകളും കല്ലുകളും നീക്കം ചെയ്യുകയായിരുന്നു ആദ്യത്തെ ജോലി. ആരവ് ആദ്യമൊക്കെ മടിയോടെയാണ് പണിയെടുത്തത്. എന്നാൽ മീരയും കൂട്ടുകാരും വളരെ ഉത്സാഹത്തിലായിരുന്നു. അവർ പാട്ടുപാടി, കളിച്ചും ചിരിച്ചും ജോലി ചെയ്തു.
പുല്ലു പറിക്കുമ്പോഴും കല്ലുകൾ നീക്കുമ്പോഴും ആരവ് വേഗത്തിൽ ക്ഷീണിച്ചു. “ഇതൊരുപാടാണല്ലോ സാർ,” അവൻ നെടുവീർപ്പിട്ടു.
രവി സാർ ആരവിൻ്റെ അടുത്ത് വന്നു. “ആരവ്, ഓരോ ചെറിയ കല്ലും കളയും നീക്കം ചെയ്യുമ്പോൾ നമ്മൾ ലക്ഷ്യത്തിലേക്ക് ഒരു പടി കൂടി അടുക്കുകയാണ്. ക്ഷമയോടെ ചെയ്യൂ.”
അതേസമയം, സ്കൂളിന് സമീപമുള്ള കൃഷിക്കാരനായ രാമു അങ്കിളും അവരുടെ സഹായത്തിനെത്തി. മണ്ണ് കിളച്ച് പാകപ്പെടുത്താൻ രാമു അങ്കിൾ അവരെ സഹായിച്ചു. ആരവ് രാമു അങ്കിൾ ചെയ്യുന്ന കാര്യങ്ങൾ ശ്രദ്ധയോടെ നോക്കി. രാമു അങ്കിൾ മണ്ണിൽ ഓരോ വിത്ത് പാകുമ്പോഴും അതിനെക്കുറിച്ച് വിശദീകരിച്ചു കൊടുത്തു.
ആദ്യത്തെ ആഴ്ച അവസാനിച്ചപ്പോൾ പറമ്പ് വൃത്തിയായി, മണ്ണ് കിളച്ച് പാകപ്പെടുത്തിയിരുന്നു. ആരവിന് അത്ഭുതം തോന്നി, താൻ ഇത്രയും ദിവസം ചെയ്ത ജോലി ഇത്ര വലിയ മാറ്റമുണ്ടാക്കിയല്ലോ!
അടുത്തതായി, ഏത് ചെടികൾ നടണം എന്നതിനെക്കുറിച്ചായിരുന്നു ചർച്ച. ചിലർക്ക് പൂക്കൾ വേണം, ചിലർക്ക് പച്ചക്കറികൾ. രവി സാർ അവരോട് കാലാവസ്ഥയ്ക്കും മണ്ണിനും അനുയോജ്യമായ ചെടികളെക്കുറിച്ച് പഠിക്കാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടു. അവർ ലൈബ്രറിയിൽ നിന്നും പുസ്തകങ്ങൾ എടുത്തു വായിച്ചു. ഇൻ്റർനെറ്റിൽ തിരഞ്ഞു. അവസാനം, തക്കാളി, വെണ്ട, ചീര തുടങ്ങിയ പച്ചക്കറികളും ചെമ്പരത്തി, ബന്തിപ്പൂക്കൾ, വാടാമല്ലി തുടങ്ങിയ പൂക്കളും നടാൻ അവർ തീരുമാനിച്ചു.
ചെടികൾ നട്ടുപിടിപ്പിക്കുന്നതായിരുന്നു അടുത്ത ഘട്ടം. ഓരോ കുട്ടിക്കും ഓരോ ഭാഗത്തിൻ്റെ ഉത്തരവാദിത്തം നൽകി. ആരവിന് ബന്തിപ്പൂക്കളുടെയും ചീരയുടെയും ചുമതല കിട്ടി. ആദ്യമൊക്കെ അവൻ എല്ലാ ദിവസവും കൃത്യമായി വെള്ളമൊഴിക്കുകയും കള പറിക്കുകയും ചെയ്തു. എന്നാൽ കുറച്ചുകഴിഞ്ഞപ്പോൾ അവൻ്റെ ഉത്സാഹം കുറഞ്ഞു. ചില ദിവസങ്ങളിൽ വെള്ളമൊഴിക്കാൻ മറന്നു, കള പറിക്കാനും മടിച്ചു.
അവൻ്റെ ഭാഗത്തെ ചീരച്ചെടികൾ വാടാൻ തുടങ്ങി, ബന്തിച്ചെടികൾക്ക് നിറം മങ്ങി. എന്നാൽ മീരയുടെ ഭാഗത്തെ തക്കാളിച്ചെടികൾ തഴച്ചുവളർന്നു, നിറയെ കായ്കൾ ഉണ്ടായി. അവളുടെ പൂച്ചെടികൾ ഭംഗിയോടെ പൂവിട്ടുനിന്നു. ആരവിന് സങ്കടമായി.
ഒരു ദിവസം രവി സാർ ആരവിൻ്റെ അടുത്ത് വന്നു. “ആരവ്, എന്താണ് നിന്റെ ചെടികൾക്ക് പറ്റിയത്?”
ആരവ് തലതാഴ്ത്തി. “സാർ, ഞാൻ ചില ദിവസങ്ങളിൽ വെള്ളമൊഴിക്കാൻ മറന്നുപോയി.”
“നോക്കൂ ആരവ്,” സാർ ശാന്തമായി പറഞ്ഞു, “ഒരു കാര്യം തുടങ്ങുന്നത് എളുപ്പമാണ്. എന്നാൽ അത് തുടർച്ചയായി, ഉത്തരവാദിത്തത്തോടെ ചെയ്യാനാണ് പ്രയാസം. ഓരോ ചെടിയും ഒരു കുഞ്ഞിനെപ്പോലെയാണ്, അതിന് നമ്മുടെ ശ്രദ്ധയും സ്നേഹവും വേണം. നീ നിൻ്റെ ജോലി കൃത്യമായി ചെയ്യാതിരുന്നാൽ അത് ഈ പൂന്തോട്ടം മുഴുവൻ ബാധിക്കും, കാരണം ഇതൊരു കൂട്ടായ പ്രയത്നമാണ്.”
സാർ പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ ആരവിൻ്റെ മനസ്സിൽ തട്ടി. അവൻ്റെ തെറ്റ് മനസ്സിലായി. അന്നു മുതൽ അവൻ കൂടുതൽ ശ്രദ്ധയോടെ തൻ്റെ ഭാഗം നോക്കി. ദിവസവും കൃത്യമായി വെള്ളമൊഴിച്ചു, കളകൾ പറിച്ചുമാറ്റി. ചെടികളിൽ എന്തെങ്കിലും കീടങ്ങളെ കണ്ടാൽ ഉടൻ തന്നെ രവി സാറിനോട് ചോദിച്ച് പരിഹാരം കണ്ടു. അവൻ തൻ്റെ ചെടികളോട് സംസാരിക്കാനും തുടങ്ങി!
ആഴ്ചകൾ കടന്നുപോയി. പൂന്തോട്ടം ജീവസുറ്റതായി മാറി. നിറയെ പൂക്കളും കായ്കളും! സ്കൂളിന്റെ ഒഴിഞ്ഞുകിടന്ന പറമ്പ് ഇപ്പോൾ പച്ചപ്പ് നിറഞ്ഞ ഒരു മനോഹരമായ കാഴ്ചയായി. ഒരു പൂന്തോട്ടം എന്നതിലുപരി അത് എല്ലാവർക്കും പഠിക്കാനുള്ള ഒരു സ്ഥലമായി മാറി.
പൂന്തോട്ടം പൂർത്തിയായപ്പോൾ സ്കൂളിൽ ഒരു ചെറിയ ഉദ്ഘാടന ചടങ്ങ് സംഘടിപ്പിച്ചു. പ്രധാനാധ്യാപകനും രക്ഷിതാക്കളും രാമു അങ്കിളും എല്ലാവരും പങ്കെടുത്തു. അവർ കുട്ടികളെ അഭിനന്ദിച്ചു. ആരവിന് അഭിമാനം തോന്നി. താൻ മടിയോടെ തുടങ്ങിയ ഒരു പ്രോജക്റ്റ് ഇപ്പോൾ ഇത്രയും മനോഹരമായ ഒന്നായി മാറിയല്ലോ!
അവർ ഉൽപ്പാദിപ്പിച്ച പച്ചക്കറികൾ സ്കൂളിലെ ഉച്ചഭക്ഷണത്തിന് ഉപയോഗിച്ചു, ബാക്കിയുള്ളവ വിറ്റ് പുതിയ വിത്തുകൾ വാങ്ങാൻ പണം കണ്ടെത്തി. ആരവിനും കൂട്ടുകാർക്കും പൂന്തോട്ട നിർമ്മാണം ഒരുപാട് പാഠങ്ങൾ നൽകി.
കഥയുടെ ഗുണപാഠം:
കഠിനാധ്വാനവും ക്ഷമയും കൂട്ടായ പ്രവർത്തനവും ഉണ്ടെങ്കിൽ എത്ര വലിയ വെല്ലുവിളികളെയും നമുക്ക് അതിജീവിക്കാൻ കഴിയും. ഓരോ ചെറിയ പ്രയത്നവും വലിയ വിജയങ്ങളിലേക്ക് വഴിയൊരുക്കും. അതുപോലെ, ഒരു ജോലി ഏറ്റെടുത്താൽ അത് ഉത്തരവാദിത്തത്തോടെ പൂർത്തിയാക്കണം. പ്രകൃതിയെ സ്നേഹിക്കാനും പരിപാലിക്കാനും പഠിച്ചാൽ അത് നമുക്ക് സന്തോഷവും സമാധാനവും നൽകും.
