ആര്യൻ, സ്വപ്നങ്ങളുടെ മാന്ത്രികൻ

തീർച്ചയായും, ഇതാ 11-13 വയസ്സുള്ള കുട്ടികൾക്കായി ഒരുക്കുന്ന, ശാന്തവും മനോഹരവുമായ ഒരു ഉറക്ക കഥ:

***

**സ്വപ്നങ്ങളോട് സംസാരിക്കുന്ന കുട്ടി**

ഒരിടത്തൊരിടത്ത്, കുന്നുകളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട ഒരു കൊച്ചു ഗ്രാമത്തിൽ ആര്യൻ എന്നൊരു കുട്ടി ജീവിച്ചിരുന്നു. ആര്യൻ സാധാരണ കുട്ടികളെപ്പോലെയായിരുന്നു. അവൻ കളിക്കാൻ ഇഷ്ടപ്പെട്ടു, പുസ്തകങ്ങൾ വായിക്കാൻ ഇഷ്ടപ്പെട്ടു, കൂടാതെ അവന്റെ മുത്തശ്ശിയുടെ കഥകൾ കേൾക്കാൻ അതിലേറെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടു. പക്ഷേ ആര്യന് ഒരു രഹസ്യമുണ്ടായിരുന്നു. അത് അവൻ പോലും പൂർണ്ണമായി മനസ്സിലാക്കാത്ത ഒരു രഹസ്യം. ആര്യന് സ്വപ്നങ്ങളോട് സംസാരിക്കാൻ കഴിയുമായിരുന്നു.

അവൻ ഉറങ്ങുമ്പോൾ, അവന്റെ സ്വപ്നങ്ങൾ സാധാരണ കുട്ടികളുടെ സ്വപ്നങ്ങളെക്കാൾ തിളക്കമുള്ളതും വ്യക്തവുമായിരുന്നു. ചില രാത്രികളിൽ, അവൻ ഉറങ്ങുമ്പോൾ, അവന്റെ മുറിയിലെ ജനലിനപ്പുറം, മറ്റു വീടുകളിൽ നിന്ന് നേർത്ത മൂളലുകളും, ചിലപ്പോൾ നേരിയ കരച്ചിലുകളും കേൾക്കാമായിരുന്നു. അത് വെറും കാറ്റിന്റെ ശബ്ദമാണെന്ന് അവന്റെ മാതാപിതാക്കൾ പറയും. പക്ഷേ ആര്യന് തോന്നിയിരുന്നു, അതങ്ങനെയല്ലെന്ന്.

ഒരു രാത്രിയിൽ, ആര്യൻ അവന്റെ കട്ടിലിൽ കിടക്കുകയായിരുന്നു. ഉറങ്ങാൻ തുടങ്ങുമ്പോൾ, അയൽവീട്ടിലെ ഒരു കുട്ടി കരയുന്നത് അവൻ കേട്ടു. അതൊരു നേരിയ കരച്ചിലായിരുന്നു, ഭയത്തിൽ നിന്നുള്ള കരച്ചിൽ. ആര്യൻ കണ്ണുകളടച്ച്, ആ കരച്ചിലിന്റെ കാരണം എന്തായിരിക്കും എന്ന് ആലോചിച്ചു. പെട്ടെന്ന്, അവനൊരു തണുത്ത കാറ്റ് അനുഭവപ്പെട്ടു. ആ കാറ്റ് അവനെ എങ്ങോട്ടോ വലിക്കുന്നതായി തോന്നി. അവൻ കണ്ണുതുറന്നപ്പോൾ, അവൻ അവന്റെ മുറിയിലായിരുന്നില്ല.

അവൻ നിന്നത് നിറങ്ങൾ മാഞ്ഞുപോയ, ഇരുണ്ട, വിചിത്രമായ ഒരു സ്ഥലത്തായിരുന്നു. വലിയ മരങ്ങളുണ്ടായിരുന്നു, പക്ഷേ അവയ്ക്ക് ഇലകളുണ്ടായിരുന്നില്ല. ഒഴിഞ്ഞ വഴികളും ആളനക്കമില്ലാത്ത വീടുകളും. പേടിച്ച് ചുറ്റും നോക്കിയപ്പോൾ, അവൻ ഒരു ചെറിയ പെൺകുട്ടിയെ കണ്ടു. അവൾ ഭയന്ന് വിറച്ച് കരയുകയായിരുന്നു. അവളുടെ കയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന പാവ എവിടെയോ പോയതായിരുന്നു അവളുടെ സങ്കടം. അവൾ ആ ഇരുണ്ട വഴിയിലൂടെ പാവയെ തിരഞ്ഞ് നടക്കുകയായിരുന്നു.

“എന്താ നിനക്ക് പറ്റിയത്?” ആര്യൻ ചോദിച്ചു.
പെൺകുട്ടി അവനെ കണ്ടപ്പോൾ കൂടുതൽ പേടിച്ചു, അവൾ ഒരു ശബ്ദമുണ്ടാക്കിയില്ല.
“പേടിക്കേണ്ട, ഞാൻ ആര്യനാണ്,” ആര്യൻ മൃദുവായി പറഞ്ഞു. “നിന്റെ പാവയെ ഞാൻ കണ്ടുപിടിക്കാൻ സഹായിക്കാം.”
പെൺകുട്ടി പതിയെ തലയുയർത്തി അവനെ നോക്കി. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ ഭയമായിരുന്നു.
“നീയൊരു സ്വപ്നത്തിലാണ്,” ആര്യൻ പറഞ്ഞു. “ഇതൊരു പേടിസ്വപ്നമാണ്, പക്ഷേ നമുക്കതിനെ മാറ്റാൻ കഴിയും.”
ആര്യൻ കൈകൾ നീട്ടി, ഒരു മാന്ത്രിക വിദ്യയിലെന്ന പോലെ, അവന്റെ ചുറ്റുമുള്ള ഇരുണ്ട മരങ്ങൾക്ക് നിറം വരാൻ തുടങ്ങി. മരങ്ങൾ പൂക്കളാൽ നിറഞ്ഞു, വഴികൾ മനോഹരമായ പൂന്തോട്ടങ്ങളായി മാറി. ആകാശം നീലയായി.
പെൺകുട്ടിയുടെ കണ്ണുകൾ വിടർന്നു. അവൾ ചുറ്റും നോക്കി.
“ഇതാ നിന്റെ പാവ!” ആര്യൻ പറഞ്ഞു. അവൻ അവളുടെ കയ്യിലേക്ക് നോക്കി. അവിടെ അവളുടെ പ്രിയപ്പെട്ട പാവ, ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ അവളെ നോക്കി.
പെൺകുട്ടിയുടെ മുഖത്ത് ഒരു വലിയ പുഞ്ചിരി വിടർന്നു. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ സന്തോഷം നിറഞ്ഞു. അവൾ ആര്യനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ച് നന്ദി പറഞ്ഞു.

ആര്യൻ വീണ്ടും അവന്റെ കട്ടിലിൽ ഉണർന്നു. പുറത്ത് നേരം വെളുക്കാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു. അവനൊരു സ്വപ്നം കണ്ടിരിക്കുന്നു എന്ന് കരുതി. പക്ഷേ, രാവിലെ അവൻ സ്കൂളിലേക്ക് പോകുമ്പോൾ, അയൽവീട്ടിലെ അമ്മ ആര്യന്റെ അമ്മയോട് പറയുന്നതു കേട്ടു: “എന്റെ മോൾ ഇന്നലെ രാത്രി പേടിച്ച് കരയുകയായിരുന്നു, പക്ഷേ രാവിലെ അവൾക്ക് സന്തോഷമായിരുന്നു. അവൾക്ക് നല്ലൊരു സ്വപ്നം കിട്ടിയെന്ന് പറഞ്ഞു!”
ആര്യന് മനസ്സിലായി, അത് വെറുമൊരു സ്വപ്നമായിരുന്നില്ല. അവൻ സ്വപ്നങ്ങളിലേക്ക് പോയി, പേടിസ്വപ്നങ്ങളെ നല്ല സ്വപ്നങ്ങളാക്കി മാറ്റി.

അന്ന് രാത്രി, ആര്യൻ വീണ്ടും ഉറങ്ങാൻ കിടന്നു. അവൻ കണ്ണുകളടച്ച്, ചുറ്റുമുള്ള ശബ്ദങ്ങൾക്കായി കാതോർത്തു. അധികം വൈകാതെ, ദൂരെ നിന്ന് ഒരു നേരിയ വിഷാദം നിറഞ്ഞ ശബ്ദം അവൻ കേട്ടു. അതൊരു കുട്ടിയുടെ ശബ്ദമായിരുന്നു, പക്ഷേ കരച്ചിലായിരുന്നില്ല, എന്തോ നഷ്ടപ്പെട്ടതുപോലെയുള്ള സങ്കടം. ആര്യൻ വീണ്ടും ആ സ്വപ്നലോകത്തേക്ക് പ്രവേശിച്ചു.

ഇത്തവണ അവൻ എത്തിയത് ഒരു വലിയ ലൈബ്രറിയിലായിരുന്നു. എന്നാൽ ലൈബ്രറിയിലെ പുസ്തകങ്ങളൊന്നും തുറക്കുന്നില്ല, വാക്കുകളൊന്നും കാണാനില്ല. എല്ലാം ശൂന്യമായി കിടക്കുന്നു. ഒരു ചെറിയ കുട്ടി സങ്കടത്തോടെ മേശപ്പുറത്ത് തലവെച്ച് കിടക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവൻ വായിക്കാൻ ഇഷ്ടപ്പെടുന്ന ഒരു കുട്ടിയാണെന്ന് ആര്യന് മനസ്സിലായി. അവന്റെ സ്വപ്നത്തിൽ വാക്കുകൾ ഇല്ലാത്തതുകൊണ്ട് അവൻ വിഷമിച്ചിരിക്കുകയാണ്.

“എന്താ കൂട്ടുകാരാ വിഷമിച്ചിരിക്കുന്നത്?” ആര്യൻ അവനോട് ചോദിച്ചു.
കുട്ടി തലയുയർത്തി നോക്കി. “എന്റെ പുസ്തകങ്ങളിൽ വാക്കുകളില്ല, കഥകളില്ല,” അവൻ സങ്കടത്തോടെ പറഞ്ഞു. “എനിക്ക് വായിക്കണം, പക്ഷേ ഒന്നും കാണാനില്ല.”
ആര്യൻ ചിരിച്ചു. “നമുക്കതിനെ മാറ്റാൻ കഴിയും!”
ആര്യൻ അവന്റെ കയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന ഭാവനയുടെ ചിറകുകൾ വീശി. പുസ്തകങ്ങൾക്ക് മുകളിൽ ചെറിയ വെളിച്ചം നിറഞ്ഞു. അക്ഷരങ്ങൾ ജീവൻ വെച്ചതുപോലെ ഓരോ താളുകളിലും പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. പുസ്തകങ്ങൾ കഥകൾ പറയാൻ തുടങ്ങി. ലൈബ്രറി നിറയെ ശബ്ദങ്ങളും ചിരികളും നിറഞ്ഞു.
കുട്ടി സന്തോഷത്തോടെ ഒരു പുസ്തകം തുറന്നു. അതിലെ വാക്കുകൾ അവനെ പുഞ്ചിരിപ്പിച്ചു. അവന്റെ കണ്ണുകൾ സന്തോഷം കൊണ്ട് നിറഞ്ഞു. അവൻ ആര്യനോട് നന്ദി പറഞ്ഞു.

അങ്ങനെ, ഓരോ രാത്രിയും ആര്യൻ സ്വപ്നങ്ങളുടെ ലോകത്തേക്ക് യാത്ര ചെയ്തു. അവൻ പല കുട്ടികളെയും സഹായിച്ചു. ചിലപ്പോൾ അവർക്ക് കാണാതായ കളിപ്പാട്ടങ്ങൾ കണ്ടെത്താൻ സഹായിച്ചു. ചിലപ്പോൾ അവർക്ക് പേടിയായിരുന്ന ഇരുട്ടിനെ വെളിച്ചമാക്കി മാറ്റി. ചിലപ്പോൾ അവർക്ക് കൂട്ടുകാരില്ലാത്തപ്പോൾ ഒരു മാന്ത്രിക കൂട്ടുകാരനെ ഉണ്ടാക്കിക്കൊടുത്തു. അവൻ പേടിസ്വപ്നങ്ങളെ സന്തോഷമുള്ള സ്വപ്നങ്ങളാക്കി മാറ്റി.

ഒരു രാത്രിയിൽ, ആര്യൻ ഒരു വലിയ സ്വപ്നത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു. അവിടം ഒരു വലിയ നഗരമായിരുന്നു, പക്ഷേ എല്ലാം ചാരനിറമായിരുന്നു. ആളുകൾ സന്തോഷമില്ലാതെ നടന്നു. ഒരു പെൺകുട്ടി ഒരു മരത്തിനടിയിൽ ഒറ്റയ്ക്ക് ഇരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു. അവൾക്ക് ഒറ്റപ്പെട്ടതായി തോന്നി.

“എന്താ ഇവിടെ?” ആര്യൻ ചോദിച്ചു.
പെൺകുട്ടി തലയുയർത്തി. “എല്ലാവരും തിരക്കിലാണ്, ആരും എന്നെ ശ്രദ്ധിക്കുന്നില്ല,” അവൾ പറഞ്ഞു.
ആര്യൻ അവളുടെ അടുത്തിരുന്നു. “ഒറ്റയ്ക്ക് ഇരിക്കേണ്ട കാര്യമില്ല,” അവൻ പറഞ്ഞു. “നമുക്ക് ഈ നഗരത്തെ മാറ്റാൻ കഴിയും.”
ആര്യൻ കൈകൾ കൂട്ടിപ്പിടിച്ച് കണ്ണുകളടച്ചു. അവൻ അവന്റെ ഭാവനയുടെ ശക്തി ഉപയോഗിച്ചു. നഗരത്തിന് നിറങ്ങൾ വരാൻ തുടങ്ങി. ചാരനിറമുള്ള കെട്ടിടങ്ങൾ മഴവില്ലിന്റെ നിറങ്ങളാൽ തിളങ്ങി. ആളുകൾ ചിരിക്കാൻ തുടങ്ങി, പൂന്തോട്ടങ്ങൾ വിരിഞ്ഞു. അങ്ങാടികളിൽ മധുരപലഹാരങ്ങളുടെ മണം നിറഞ്ഞു.
പെൺകുട്ടി ആശ്ചര്യത്തോടെ ചുറ്റും നോക്കി. ആളുകൾ പരസ്പരം പുഞ്ചിരിക്കുകയും ചിരിക്കുകയും ചെയ്തു. ഒരു കൂട്ടം കുട്ടികൾ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് ഓടിവന്നു. അവർ അവളെ കളിക്കാൻ ക്ഷണിച്ചു. അവളുടെ മുഖത്ത് ഒരു വലിയ പുഞ്ചിരി വിടർന്നു. അവൾ സന്തോഷത്തോടെ ആ കുട്ടികളോടൊപ്പം ചേർന്നു.

ആര്യൻ ഈ ലോകത്ത് ഒരു രഹസ്യ സൂപ്പർ ഹീറോയെപ്പോലെയായിരുന്നു. അവന്റെ മാതാപിതാക്കൾക്ക് അറിയില്ലായിരുന്നു, കൂട്ടുകാർക്കും അറിയില്ലായിരുന്നു. അവൻ സ്വപ്നങ്ങൾക്ക് നിറങ്ങൾ നൽകി, സങ്കടങ്ങളെ സന്തോഷമാക്കി മാറ്റി. ഓരോ പ്രഭാതത്തിലും അവൻ സന്തോഷത്തോടെ ഉണർന്നു, താൻ ഒരു രാത്രി കൂടി ആരുടെയെങ്കിലും സ്വപ്നങ്ങൾക്ക് ശാന്തി നൽകിയല്ലോ എന്ന് ഓർത്ത് അവൻ അഭിമാനിച്ചു.

ആര്യന് മനസ്സിലായി, നമ്മളുടെ മനസ്സാണ് ഏറ്റവും വലിയ മാന്ത്രികൻ. നമ്മുടെ മനസ്സിൽ നല്ല ചിന്തകളും ധൈര്യവും ഉണ്ടെങ്കിൽ, നമുക്ക് ഏത് പേടിസ്വപ്നത്തെയും നല്ല സ്വപ്നമാക്കി മാറ്റാൻ കഴിയും. ജീവിതത്തിലെ ബുദ്ധിമുട്ടുകളെയും ഭയങ്ങളെയും നമുക്ക് ധൈര്യത്തോടെ നേരിടാൻ കഴിയും. ഒരു നല്ല ചിന്ത മതി, ഇരുട്ടിനെ വെളിച്ചമാക്കാൻ. ധൈര്യത്തോടെ മുന്നോട്ട് പോവുക, നല്ല കാര്യങ്ങൾ ചിന്തിക്കുക, അപ്പോൾ ലോകം തന്നെ കൂടുതൽ മനോഹരമാകും, നമ്മുടെ സ്വപ്നങ്ങളും!

***