ചിട്ട പഠിപ്പിച്ച ടീച്ചർ

തീർച്ചയായും, 11-13 വയസ്സുകാർക്കായി “എന്നെ മാറ്റിയ ടീച്ചർ” എന്ന പേരിൽ ഒരു കഥ ഇതാ:

***

**എന്നെ മാറ്റിയ ടീച്ചർ**

ഏഴാം ക്ലാസ്സിലെ ആകാശിന് ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും ബുദ്ധിമുട്ടുള്ള കാര്യം എന്താണെന്ന് ചോദിച്ചാൽ, അവൻ ഒരു നിമിഷം പോലും ആലോചിക്കാതെ പറയും: “എന്റെ പഠനമേശ വൃത്തിയാക്കുന്നതും പുസ്തകങ്ങൾ അടുക്കിവെക്കുന്നതും!”

ആകാശ് നല്ല മിടുക്കനായ കുട്ടിയായിരുന്നു. ക്ലാസ്സിൽ അവന്റെ മനസ്സിൽ നിറയെ ഭാവനയും രസകരമായ ചിന്തകളുമുണ്ടായിരുന്നു. ചോദ്യങ്ങൾക്ക് പെട്ടെന്ന് ഉത്തരം പറയാനും പുതിയ ആശയങ്ങൾ കണ്ടെത്താനും അവന് പ്രത്യേക കഴിവുണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷേ, അവന്റെ നോട്ട്ബുക്കുകൾ നോക്കിയാൽ ഒരു യുദ്ധക്കളം പോലെയിരിക്കും. ഒരു പേനയെടുക്കാൻ അവന്റെ മേശപ്പുറത്ത് കൈവെച്ചാൽ, കുന്നുകൂടിക്കിടക്കുന്ന പുസ്തകങ്ങളും കടലാസുകളും പെൻസിലുകളും റബ്ബറുകളും ഒരുമിച്ചായിരിക്കും താഴെ വീഴുക. അവന്റെ ബാഗും ഇതിൽനിന്നും ഒട്ടും വ്യത്യസ്തമായിരുന്നില്ല. ഗൃഹപാഠം ചെയ്ത നോട്ടുപുസ്തകങ്ങൾ പലപ്പോഴും അവന് കണ്ടെത്താൻ കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ല. ഇതുകാരണം അവന്റെ മാർക്കുകൾ പല വിഷയങ്ങളിലും കുറഞ്ഞു.

അവന്റെ ക്ലാസ്സിലെ മറ്റ് കുട്ടികൾ അവനെ “അലങ്കോലക്കാരൻ ആകാശ്” എന്ന് വിളിച്ചു. കൂട്ടുകാർക്ക് അവനോട് സ്നേഹമുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും, ആകാശുമായി ചേർന്ന് ഗ്രൂപ്പ് പ്രോജക്റ്റുകൾ ചെയ്യാൻ അവർക്ക് മടിയായിരുന്നു. കാരണം, ആകാശ് കാര്യങ്ങൾ കൃത്യസമയത്ത് ചെയ്യാത്തതും എല്ലാം ചിതറിക്കിടക്കുന്നതും അവരുടെ ജോലിയെയും ബാധിക്കുമായിരുന്നു.

ആകാശത്തിന്റെ അമ്മയ്ക്കും അച്ഛനും ഇത് വലിയ വിഷമമായിരുന്നു. “മോനേ, നിനക്ക് നല്ല ബുദ്ധിയുണ്ട്. പക്ഷേ, ഈ ചിട്ടയില്ലായ്മ കാരണം നീ പഠനത്തിൽ പിന്നോട്ട് പോകുകയാണ്,” അമ്മ എന്നും പറയും. ആകാശ് അതൊക്കെ കേട്ടിട്ട് തലകുലുക്കും. “ശരി അമ്മേ, ഞാൻ നാളെ മുതൽ എല്ലാം അടുക്കിവെക്കും.” പക്ഷേ, അടുത്ത ദിവസം എല്ലാം പഴയപടി തന്നെ.

ഒരു ദിവസം, അവരുടെ മലയാളം ടീച്ചർ വിരമിച്ചു. പുതിയൊരു ടീച്ചർ വന്നു. മീര ടീച്ചർ എന്നായിരുന്നു പേര്. അവർക്ക് വളരെ ശാന്തമായ ഒരു മുഖവും പുഞ്ചിരിയും ഉണ്ടായിരുന്നു. ആദ്യ ദിവസം ക്ലാസ്സിൽ വന്നപ്പോൾത്തന്നെ മീര ടീച്ചർ പറഞ്ഞു, “നമ്മൾ മലയാളം പഠിക്കുന്നത് വെറുമൊരു വിഷയമായിട്ടല്ല, നമ്മുടെ ജീവിതവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഒന്നായിട്ടാണ്. ഓരോ വാക്കുകൾക്കും കഥകൾക്കും നമ്മുടെ ജീവിതത്തെ സ്വാധീനിക്കാനുള്ള കഴിവുണ്ട്.”

ടീച്ചറുടെ ക്ലാസ്സുകൾ വളരെ വ്യത്യസ്തമായിരുന്നു. വെറുതെ പുസ്തകത്തിലെ പാഠങ്ങൾ വായിച്ചുപോകുന്നതിന് പകരം, ടീച്ചർ കഥകൾ പറഞ്ഞു, നാടകങ്ങൾ അവതരിപ്പിച്ചു, കൂട്ടായി ചെയ്യാവുന്ന പ്രോജക്റ്റുകൾ തന്നു. കുട്ടികൾക്ക് മീര ടീച്ചറെ വളരെ ഇഷ്ടമായി.

അങ്ങനെയിരിക്കെ, ടീച്ചർ ഒരു പുതിയ പ്രോജക്റ്റ് കൊടുത്തു: “എന്റെ ഗ്രാമം – ഒരു പഠനം”. ഓരോ കൂട്ടുകാർക്കും ഓരോ ഭാഗം പഠിക്കാൻ കൊടുത്തു. ആകാശിന്റെ ഗ്രൂപ്പിൽ റിയയും വിവേകും ഉണ്ടായിരുന്നു. റിയ മിടുക്കിയും അടുക്കും ചിട്ടയുമുള്ള കുട്ടിയായിരുന്നു. വിവേക് എല്ലാ കാര്യങ്ങളിലും വളരെ ഉത്സാഹിയായിരുന്നു. ആകാശിന് “ഗ്രാമത്തിലെ പഴയകാല കളികൾ” എന്ന ഭാഗമായിരുന്നു ലഭിച്ചത്.

ആകാശ് ആദ്യം വളരെ ഉത്സാഹത്തോടെ കളികളെക്കുറിച്ച് കുറിച്ചെടുത്തു. മുത്തശ്ശിയോടും അയൽക്കാരോടും ചോദിച്ച് ഒരുപാട് വിവരങ്ങൾ ശേഖരിച്ചു. പക്ഷേ, ആ ശേഖരിച്ച കടലാസുകൾ അവൻ എവിടെയാണ് വെച്ചത് എന്ന് മറന്നുപോയി. ഗ്രൂപ്പ് മീറ്റിംഗിന് റിയയും വിവേകും വരുമ്പോൾ, ആകാശ് വെപ്രാളപ്പെട്ട് കടലാസുകൾ തേടും. “സോറി, എനിക്കിത് എവിടെ വെച്ചെന്ന് ഓർമ്മയില്ല,” അവൻ പറയും. റിയയും വിവേകും അവനോട് ദേഷ്യപ്പെട്ടില്ലെങ്കിലും, അവർക്ക് നിരാശയുണ്ടായിരുന്നു. പലപ്പോഴും അവർക്ക് ആകാശത്തിന്റെ ഭാഗം കൂടെ ചെയ്യേണ്ടി വന്നു.

പ്രോജക്റ്റ് അവതരിപ്പിക്കുന്ന ദിവസമെത്തി. ആകാശിന്റെ ഗ്രൂപ്പ് നന്നായി അവതരിപ്പിച്ചു. പക്ഷേ, ടീച്ചർക്ക് മനസ്സിലായി, ആകാശ് അവന്റെ ഭാഗം നന്നായി ചെയ്തിട്ടില്ല എന്ന്. ക്ലാസ്സ് കഴിഞ്ഞപ്പോൾ മീര ടീച്ചർ ആകാശിനെ വിളിപ്പിച്ചു. ആകാശ് ഭയന്നു. ടീച്ചർ വഴക്ക് പറയുമെന്നവൻ കരുതി.

“ആകാശ്, നീ വളരെ ബുദ്ധിശാലിയാണ്,” ടീച്ചർ സൗമ്യമായി പറഞ്ഞു. “കളികളെക്കുറിച്ച് നീ ഒരുപാട് കാര്യങ്ങൾ ശേഖരിച്ചിരുന്നു. പക്ഷേ, എന്താണ് നിനക്കത് അവതരിപ്പിക്കാൻ കഴിയാതെ പോയത്?”

ആകാശ് തലകുനിച്ചു. “ടീച്ചറേ, ഞാൻ ആ കടലാസുകൾ എവിടെയോ വെച്ച് മറന്നുപോയി.”

ടീച്ചർ ചിരിച്ചു. “നമ്മുടെ ഓർമ്മശക്തിക്ക് പരിമിതികളുണ്ട് ആകാശ്. അതുകൊണ്ടാണ് നമ്മൾ കാര്യങ്ങൾ എഴുതിവെക്കുന്നതും അടുക്കിവെക്കുന്നതും. ചിട്ടയോടെ കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യുന്നത് ഒരു മടിയല്ല, അതൊരു നല്ല ശീലമാണ്.”

ആകാശ് ടീച്ചറുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. ടീച്ചർ ദേഷ്യപ്പെടുന്നില്ലല്ലോ എന്ന് അവനത്ഭുതപ്പെട്ടു.

“നിനക്ക് ചില എളുപ്പവഴികൾ ഞാൻ പറഞ്ഞുതരാം,” ടീച്ചർ തുടർന്നു. “ഒന്ന്, ഒരു ചെറിയ ഡയറി സൂക്ഷിക്കുക. എല്ലാ ദിവസവും ചെയ്യേണ്ട കാര്യങ്ങൾ അതിൽ എഴുതിവെക്കുക. ഗൃഹപാഠം, മറ്റ് ജോലികൾ എല്ലാം.”

“രണ്ട്, ഓരോ വിഷയത്തിനും പ്രത്യേകം നോട്ടുപുസ്തകങ്ങൾ വെക്കുക. ഉപയോഗം കഴിയുമ്പോൾ അത് അതിന്റെ സ്ഥാനത്ത് വെക്കുക.”

“മൂന്ന്, ഒരു പെൻസിൽ ബോക്സ് ഉപയോഗിക്കുക. പേന, പെൻസിൽ, റബ്ബർ ഇവയെല്ലാം അതിലിടുക. മേശപ്പുറത്ത് എല്ലാം വാരിവലിച്ച് ഇടരുത്.”

“നാല്, നിന്റെ ബാഗ് എല്ലാ ദിവസവും സ്കൂളിൽ നിന്ന് വീട്ടിലെത്തുമ്പോൾ ശരിയാക്കി വെക്കുക. ആവശ്യമില്ലാത്ത കടലാസുകൾ കളയുക. അടുത്ത ദിവസത്തേക്ക് വേണ്ട പുസ്തകങ്ങൾ മാത്രം ബാഗിൽ വെക്കുക.”

ആകാശിന് ടീച്ചർ പറഞ്ഞതൊക്കെ ആദ്യമൊരു വലിയ ജോലിയായി തോന്നി. “ഇതൊക്കെ ചെയ്യാൻ എനിക്ക് മടിയാണ് ടീച്ചറേ,” അവൻ സത്യസന്ധമായി പറഞ്ഞു.

“ആദ്യം അങ്ങനെ തോന്നും ആകാശ്. പക്ഷേ, ഇതൊരു ശീലമായാൽ നിനക്ക് ഒരുപാട് സമയം ലാഭിക്കാം. കാര്യങ്ങൾ എളുപ്പമാകും. നിനക്കറിയാമോ, നമ്മുടെ മനസ്സ് പോലും കൂടുതൽ ശാന്തമാകും എല്ലാം അടുക്കിവെക്കുമ്പോൾ?” ടീച്ചർ അവനെ പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചു.

അന്ന് വൈകുന്നേരം വീട്ടിലെത്തിയപ്പോൾ ആകാശ് പതിയെ തന്റെ മേശ വൃത്തിയാക്കാൻ തുടങ്ങി. പഴയ കടലാസുകൾ ഒരു പാത്രത്തിലിട്ടു. പുസ്തകങ്ങൾ അടുക്കിവെച്ചു. അവൻ ആദ്യമായി അവന്റെ മേശപ്പുറം വൃത്തിയായി കണ്ടു. അവനൊരു ചെറിയ ഡയറി വാങ്ങി, അതിൽ അന്നത്തെ ഗൃഹപാഠം കുറിച്ചു.

അടുത്ത ദിവസം മുതൽ അവൻ ടീച്ചർ പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങൾ ഓരോന്നായി ചെയ്യാൻ തുടങ്ങി. ആദ്യമൊക്കെ അവനത് മറന്നുപോയി. ചിലപ്പോൾ ഡയറി എടുക്കാൻ മറക്കും. പുസ്തകങ്ങൾ പഴയപടി ചിതറിപ്പോകും. പക്ഷേ, മീര ടീച്ചർ അവനെ ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ക്ലാസ്സ് ലൈബ്രറിയിലെ പുസ്തകങ്ങൾ അടുക്കിവെക്കുന്ന ചുമതല ടീച്ചർ ആകാശിനെ ഏൽപ്പിച്ചു. ആ ജോലി അവനൊരു ഉത്തരവാദിത്തമായി തോന്നി. അവൻ പതിയെ പുസ്തകങ്ങൾ അടുക്കിവെക്കാൻ പഠിച്ചു. ഓരോ പുസ്തകവും അതിന്റെ സ്ഥാനത്ത് വെക്കേണ്ടതിന്റെ പ്രാധാന്യം അവന് മനസ്സിലായി.

ഓരോ തവണ അവൻ തെറ്റുമ്പോൾ ടീച്ചർ അവനെ ശാസിച്ചില്ല. “ഓർമ്മയില്ലെങ്കിൽ ഡയറി നോക്ക് ആകാശ്,” അല്ലെങ്കിൽ “നമ്മൾ കാര്യങ്ങൾ അടുക്കിവെക്കുന്നത് എന്തിനാണ്?” എന്ന് മാത്രം ചോദിക്കും. ടീച്ചറുടെ ഈ വിശ്വാസം ആകാശിന് വലിയ പ്രോത്സാഹനമായി.

ദിവസങ്ങൾ കടന്നുപോയി. ആകാശിന്റെ നോട്ടുപുസ്തകങ്ങൾ വൃത്തിയായി. അവന്റെ മേശയും ബാഗും അടുക്കിപ്പെറുക്കി വെക്കാൻ അവൻ പഠിച്ചു. ഗൃഹപാഠം കൃത്യസമയത്ത് ചെയ്യാൻ തുടങ്ങി. അവന്റെ മാർക്കുകൾ മെച്ചപ്പെട്ടു. മലയാളത്തിൽ അവൻ വളരെ നല്ല മാർക്ക് വാങ്ങി. മറ്റ് വിഷയങ്ങളിലും അവന്റെ പ്രകടനം മികച്ചതായി. ക്ലാസ്സിൽ അവനെ “അലങ്കോലക്കാരൻ ആകാശ്” എന്ന് വിളിച്ചിരുന്നവർ, ഇപ്പോൾ അവന്റെ മാറ്റം കണ്ട് അത്ഭുതപ്പെട്ടു.

അടുത്ത ഗ്രൂപ്പ് പ്രോജക്റ്റിൽ, ആകാശ് വളരെ ചിട്ടയോടെയും കൃത്യതയോടെയും പ്രവർത്തിച്ചു. അവന്റെ ഗ്രൂപ്പിലെ കൂട്ടുകാർ അവനെ അഭിനന്ദിച്ചു. “ആകാശ്, നീ ഇപ്പോഴൊരു പുതിയ ആളായി!” എന്ന് റിയ പറഞ്ഞു.

വർഷാവസാനം അവനൊരു നല്ല വിദ്യാർത്ഥിക്കുള്ള സമ്മാനം ലഭിച്ചു. അവൻ സ്റ്റേജിൽ കയറിയപ്പോൾ, മീര ടീച്ചർ പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അവനെ നോക്കി. ആകാശിന് മനസ്സിലായി, ഈ മാറ്റത്തിന് പിന്നിൽ മീര ടീച്ചറുടെ സ്നേഹവും വിശ്വാസവും ക്ഷമയുമുണ്ടായിരുന്നു. ടീച്ചർ അവനൊരു പാഠം പഠിപ്പിക്കുകയായിരുന്നു. വെറും പുസ്തകങ്ങളിലെ അറിവായിരുന്നില്ല അത്, ജീവിതത്തിൽ എങ്ങനെയാണ് മുന്നോട്ട് പോകേണ്ടത് എന്നതായിരുന്നു.

ആകാശത്തിന്റെ ജീവിതത്തിൽ മീര ടീച്ചർ ഒരു വെളിച്ചമായി. വെറും ഒരു മലയാളം ടീച്ചറായിരുന്നില്ല മീര ടീച്ചർ. ആകാശിനെ അവനറിയാതെ തന്നെ അവന്റെ ജീവിതം മാറ്റിയ ഒരു വഴികാട്ടിയായിരുന്നു അവർ. ചിട്ടയും അച്ചടക്കവും അവന്റെ ജീവിതത്തിൽ എത്ര പ്രധാനമാണെന്ന് അവനപ്പോൾ മനസ്സിലായി.

***

**സന്ദേശം:** ജീവിതത്തിൽ ചെറിയ മാറ്റങ്ങൾ വരുത്തുന്നത് വലിയ വിജയങ്ങളിലേക്ക് നയിക്കും. നല്ല ശീലങ്ങൾ വളർത്തിയെടുക്കാൻ ഒരു വഴികാട്ടി ആവശ്യമായി വന്നേക്കാം. അത് നമ്മുടെ മാതാപിതാക്കളോ അധ്യാപകരോ സുഹൃത്തുക്കളോ ആകാം. ആരെങ്കിലും നമ്മളിൽ വിശ്വാസമർപ്പിക്കുമ്പോൾ നമുക്ക് അത്ഭുതങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കാൻ കഴിയും. ചിട്ടയും അച്ചടക്കവും വിജയത്തിന്റെ വഴികളാണ്.