ടീം വർക്ക് ഫുട്ബോൾ മത്സരം
സൂര്യൻ പതിയെ ഉണരുന്ന പ്രഭാതത്തിൽ, നഗരത്തിലെ ഒരു വലിയ സ്കൂളിലെ കളിക്കളം ആവേശത്തിലായിരുന്നു. ഇന്റർസ്കൂൾ ഫുട്ബോൾ ടൂർണമെൻ്റ് അടുത്തിരിക്കുന്നു. സെൻ്റ് ജോസഫ്സ് സ്കൂളിൻ്റെ ഫുട്ബോൾ ടീം എല്ലാ ദിവസവും രാവിലെ കഠിനമായി പരിശീലനം നടത്തും. ടീമിലെ എല്ലാവരും നല്ല കളിക്കാരായിരുന്നു. ആകാശായിരുന്നു അവരുടെ ടീമിലെ ഏറ്റവും മിടുക്കൻ.
ആകാശ് അതിവേഗം ഓടും. പന്ത് തൻ്റെ കാലിൽ കിട്ടിയാൽ പിന്നെ എതിരാളികൾക്ക് അവനെ പിടിക്കാൻ പ്രയാസമാണ്. അവന് ഒറ്റയ്ക്ക് നിരവധി ഗോളുകൾ നേടാൻ കഴിയും. എന്നാൽ, ഒരു പ്രശ്നം ഉണ്ടായിരുന്നു. ആകാശ് ഒരു ടീം അംഗമായി കളിക്കുന്നതിൽ അത്ര വിശ്വസിച്ചിരുന്നില്ല. പന്ത് തൻ്റെ കാലിൽ കിട്ടുമ്പോൾ അവൻ ആർക്കും കൈമാറാതെ ഒറ്റയ്ക്ക് മുന്നോട്ട് പോകും. ഇത് ടീമിന് ഒരുപാട് പ്രശ്നങ്ങളുണ്ടാക്കി.
പരിശീലകൻ രവി സർ ടീമിനെ ശ്രദ്ധയോടെ നോക്കി. ടീമിലെ ഏറ്റവും ശാന്തനായ കളിക്കാരൻ അനു ആയിരുന്നു. അനുവിൻ്റെ കൂട്ടുകാരൻ ആകാശ് എല്ലാ കളിയിലും ഒറ്റയ്ക്ക് കളിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നത് അവനും ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നു. പലപ്പോഴും ആകാശ് പന്ത് കൈമാറാതെ ഒറ്റയ്ക്ക് മുന്നോട്ട് പോകുമ്പോൾ അനു പാസ് കൊടുക്കാൻ തയ്യാറായി അടുത്തവിടെ ഉണ്ടാവും. എന്നിട്ടും ആകാശ് അത് ശ്രദ്ധിക്കില്ല.
ഒരു പ്രാക്ടീസ് മത്സരത്തിൽ ടീം തോറ്റു. തോൽവിക്ക് ശേഷം എല്ലാവരും നിരാശരായി. ആകാശ് ദേഷ്യത്തിൽ പറഞ്ഞു, “ഞാൻ ഇത്ര കഷ്ടപ്പെട്ട് കളിച്ചിട്ടും നിങ്ങൾ ആരും എന്നെ പിന്തുണച്ചില്ല.”
അപ്പോൾ അനു പതിയെ പറഞ്ഞു, “ആകാശ്, നീ പലപ്പോഴും പാസ് ചെയ്യാൻ മറന്നുപോകാറുണ്ട്. നമ്മൾ ഒരുമിച്ച് കളിക്കുമ്പോൾ മാത്രമേ ഒരു ടീം ആകൂ.”
ആകാശ് അത് കേട്ട് ദേഷ്യത്തോടെ മുഖം തിരിച്ചു. രവി സർ എല്ലാം ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അദ്ദേഹം പിറ്റേ ദിവസം ടീമിനെ ഒരുമിച്ച് വിളിച്ചു.
“കുട്ടികളെ,” രവി സർ ശാന്തമായി പറഞ്ഞു, “ഫുട്ബോൾ ഒരു വ്യക്തിഗത കളിയല്ല. അത് ടീം വർക്കാണ്. ഒരു കളിയിൽ ഒരുപാട് നല്ല കളിക്കാർ ഉണ്ടാവാം. പക്ഷേ, അവർ ഒരുമിച്ച് കളിക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ അവർക്ക് ഒരിക്കലും വിജയിക്കാൻ കഴിയില്ല.”
ആകാശിനെ നോക്കി രവി സർ തുടർന്നു, “ഒരു ടീമിൻ്റെ ശക്തി അതിലെ ഓരോ കളിക്കാരനിലുമാണ്. പക്ഷേ, എല്ലാവരും ഒരുമിച്ച് പ്രവർത്തിക്കുമ്പോൾ മാത്രമേ ആ ശക്തിക്ക് യഥാർത്ഥ മൂല്യം ഉണ്ടാകൂ.”
അന്നത്തെ പരിശീലനം രവി സർ അല്പം വ്യത്യസ്തമാക്കി. അദ്ദേഹം ടീമിനെ രണ്ട് ഭാഗങ്ങളായി തിരിച്ചു. അവർക്ക് ഒരു നിയമം നൽകി. പന്ത് മൂന്നു തവണയെങ്കിലും പരസ്പരം കൈമാറാതെ ആർക്കും ഗോൾ അടിക്കാൻ പാടില്ല. ആദ്യം ആകാശിന് ഈ നിയമം ഇഷ്ടപ്പെട്ടില്ല. അവൻ വേഗം പന്ത് കൈക്കലാക്കി ഓടാൻ ശ്രമിച്ചു. പക്ഷേ, നിയമം അവനെ തടഞ്ഞു. അവന് പാസ് നൽകേണ്ടി വന്നു.
ആദ്യം ബുദ്ധിമുട്ടായിരുന്നു. പലപ്പോഴും പാസ് തെറ്റി. എതിരാളികൾ പന്ത് തട്ടിയെടുത്തു. ആകാശ് പാസ് കൊടുക്കാൻ മടിച്ചു. എന്നാൽ, പതിയെ പതിയെ അവൻ അതിന് നിർബന്ധിതനായി. അനുവിനും നിധിനും സാറയ്ക്കും പാസ് കൊടുത്തു. അവരും അവന് തിരിച്ചും പാസ് നൽകി.
രണ്ടാഴ്ചത്തെ കഠിനമായ പരിശീലനത്തിനു ശേഷം ടീം ഏറെ മാറി. ആകാശ് ഇപ്പോഴും വേഗതയുള്ള കളിക്കാരനാണ്. പക്ഷേ, അവൻ ഇപ്പോൾ പാസ് നൽകാനും പഠിച്ചു. ഒരു നല്ല അവസരം വരുമ്പോൾ അവൻ അനുവിന് പന്ത് നൽകും. അനു അത് സാറയ്ക്ക് കൈമാറും. സാറ കൃത്യമായി പോസ്റ്റിലേക്ക് ഷോട്ട് ഉതിർക്കും.
ടൂർണമെൻ്റ് തുടങ്ങി. സെൻ്റ് ജോസഫ്സ് സ്കൂൾ ആദ്യത്തെ രണ്ട് മത്സരങ്ങളിൽ മികച്ച വിജയം നേടി. ടീം വർക്ക് എന്താണെന്ന് അവർക്ക് മനസ്സിലായിരുന്നു. അവർ പരസ്പരം പിന്തുണച്ചു. ഓരോരുത്തരുടെയും കഴിവുകളെ അവർ ബഹുമാനിച്ചു.
സെമി ഫൈനൽ മത്സരമായിരുന്നു അടുത്തത്. എതിരാളികൾ വളരെ ശക്തരായിരുന്നു. നഗരത്തിലെ ഏറ്റവും മികച്ച ടീം എന്ന് അറിയപ്പെടുന്ന ബ്ലൂമിംഗ് ലില്ലീസ് സ്കൂളായിരുന്നു അത്. കളി വളരെ കടുപ്പമായിരുന്നു. ആദ്യ പകുതിയിൽ ഇരു ടീമുകളും ഗോൾ നേടിയില്ല.
രണ്ടാം പകുതി തുടങ്ങി. ബ്ലൂമിംഗ് ലില്ലീസ് സ്കൂൾ ഒരു ഗോൾ നേടി. സെൻ്റ് ജോസഫ്സ് ടീം അല്പം നിരാശരായി. പക്ഷേ, അവർ തോൽക്കാൻ തയ്യാറല്ലായിരുന്നു. രവി സർ അവരെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു. അദ്ദേഹം ആംഗ്യം കാണിച്ചു. “ഒരുമിച്ച്!”
ആകാശിൻ്റെ മനസ്സിൽ ഒരു മാറ്റം വന്നു. അവൻ തൻ്റെ പഴയ രീതി ഉപേക്ഷിച്ചു. അവൻ പന്ത് സ്വന്തമാക്കി. സാധാരണയായി അവൻ ഒറ്റയ്ക്ക് മുന്നോട്ട് പോകും. പക്ഷേ, ഇത്തവണ അവൻ വലതുവശത്ത് ഓടിക്കയറുന്ന അനുവിനെ കണ്ടു. ആകാശ് വേഗത്തിൽ അനുവിന് പന്ത് കൈമാറി.
അനു പന്തുമായി മുന്നോട്ട് നീങ്ങി. രണ്ട് പ്രതിരോധ താരങ്ങൾ അനുവിനെ തടയാൻ ഓടിയെത്തി. പക്ഷേ, അനു അതിവേഗം ഇടതുവശത്ത് ഗോൾ പോസ്റ്റിന് അടുത്തേക്ക് ഓടിക്കയറിയ സാറയ്ക്ക് പന്ത് നൽകി. സാറ ഒരുനിമിഷം പോലും പാഴാക്കിയില്ല. അവൾ ശക്തമായ ഒരു ഷോട്ട് ഗോൾ പോസ്റ്റിലേക്ക് തൊടുത്തുവിട്ടു. ഗോളിക്ക് ആ പന്ത് തടയാൻ കഴിഞ്ഞില്ല!
ഗോൾ! സെൻ്റ് ജോസഫ്സ് ടീം സമനില പിടിച്ചു. കളി വീണ്ടും ആവേശകരമായി. ആകാശ് തൻ്റെ പഴയ തെറ്റ് തിരുത്തിയതിൽ സന്തോഷിച്ചു. അവൻ അനുവിനെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു. അനു തൻ്റെ തംബ്സ് അപ്പ് കാണിച്ചു.
കളി അവസാനിക്കാൻ ഏതാനും നിമിഷങ്ങൾ മാത്രം. സ്കോർ ഇപ്പോഴും ഒന്നേ ഒന്ന്. അപ്പോഴാണ് അവർക്ക് ഒരു കോർണർ കിട്ടിയത്. നിധിൻ കോർണർ കിക്കെടുക്കാൻ പോയി. അവൻ കൃത്യമായി പന്ത് ബോക്സിലേക്ക് ഉയർത്തിവിട്ടു. ആകാശ് ഉയർന്നുചാടി തലകൊണ്ട് പന്ത് ഗോളാക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. പക്ഷേ, പന്ത് നേരെ പോയത് ഗോൾ പോസ്റ്റിന് മുന്നിൽ നിന്ന ഒരു എതിർകളിക്കാരൻ്റെ ദേഹത്താണ്. പന്ത് അവിടെത്തന്നെ നിന്നു.
എല്ലാവരും ആ പന്തിനായി ഓടി. അപ്പോൾ ആകാശ് തൻ്റെ ശ്രദ്ധ കൂട്ടി. അവൻ വേഗത്തിൽ പന്തിനടുത്തേക്ക് ഓടി. ഗോൾ പോസ്റ്റ് ഒഴിഞ്ഞു കിടക്കുന്നതുപോലെ തോന്നി. അവനൊറ്റയ്ക്ക് പന്തെടുത്ത് ഗോളടിക്കാൻ നല്ല അവസരമുണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷേ, അവൻ അത് ചെയ്തില്ല. ഇടതുവശത്ത് അല്പം പിന്നിൽ നിന്ന അനുവിനെ അവൻ കണ്ടു. ആകാശ് പന്ത് പിന്നിലേക്ക് അനുവിന് പാസ് നൽകി.
അനു കിട്ടിയ അവസരം പാഴാക്കിയില്ല. അവൻ കൃത്യമായി പന്ത് ഗോളിലേക്ക് അടിച്ചു കയറ്റി. രണ്ടാമത്തെ ഗോൾ! സെൻ്റ് ജോസഫ്സ് സ്കൂൾ മത്സരം രണ്ടിനെതിരെ ഒന്ന് എന്ന സ്കോറിന് വിജയിച്ചു. അവർ ഫൈനലിൽ എത്തി.
കളി തീർന്നപ്പോൾ ടീമിലെ എല്ലാവരും ആകാശിനെയും അനുവിനെയും കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. രവി സർ സന്തോഷത്തോടെ അവരെ നോക്കി. ആകാശ് അനുവിൻ്റെ തോളിൽ തട്ടിപ്പറഞ്ഞു, “നമ്മൾ ഒരുമിച്ച് നിന്നപ്പോൾ അത് സംഭവിച്ചു. നീയെൻ്റെ ഏറ്റവും നല്ല സുഹൃത്താണ്.”
അനു പുഞ്ചിരിച്ചു. “നമ്മൾ ഒരു ടീമാണ്, ആകാശ്. എല്ലായ്പ്പോഴും.”
ടീം വർക്കിൻ്റെ ശക്തി അവർക്ക് മനസ്സിലായി. ഫൈനലിൽ അവർ നന്നായി കളിച്ചു. വിജയിച്ചാലും ഇല്ലെങ്കിലും, അവർ ഒരുമിച്ച് നിന്ന് മികച്ച പ്രകടനം കാഴ്ചവെച്ചു. കളിയേക്കാൾ വലിയൊരു പാഠം അവർ പഠിച്ചു.
**ഗുണപാഠം:** ഒരുമിച്ച് പ്രവർത്തിക്കുമ്പോൾ മാത്രമേ വലിയ കാര്യങ്ങൾ നേടാൻ കഴിയൂ. ടീം വർക്ക് വിജയത്തിൻ്റെ താക്കോലാണ്. ഓരോരുത്തരുടെയും കഴിവുകൾ ഒരുമിച്ച് ചേരുമ്പോൾ വലിയ ശക്തിയുണ്ടാകും. മറ്റുള്ളവരെ വിശ്വസിച്ചും സഹായിച്ചും മുന്നോട്ട് പോകുമ്പോൾ ജീവിതത്തിലെ എല്ലാ കളികളിലും നമുക്ക് വിജയിക്കാൻ സാധിക്കും.
