ദയയുള്ള അയൽക്കാരൻ

ഇതാ, 11-13 വയസ്സുകാർക്കായി ‘ദയയുള്ള അയൽക്കാരൻ’ എന്ന തലക്കെട്ടിൽ ഒരു കഥ:

**ദയയുള്ള അയൽക്കാരൻ**

പന്ത്രണ്ട് വയസ്സുകാരിയായ ആര്യയുടെ ലോകം അവളുടെ വീട്ടിലും, സ്കൂളിലും, പിന്നെ അവരുടെ കൊച്ചുവീടിന്റെ മുന്നിലുള്ള പൂന്തോട്ടത്തിലുമായിരുന്നു. ആര്യയ്ക്ക് ഏറ്റവും ഇഷ്ടം ആ പൂന്തോട്ടമായിരുന്നു. അവളുടെ അമ്മയാണ് അത് ഉണ്ടാക്കിയത്. പലതരം നിറങ്ങളിലുള്ള പൂക്കൾ, ചെറിയ പച്ചക്കറിത്തോട്ടം, എല്ലാംകൂടി അവരുടെ വീടിന് ഒരു പ്രത്യേക ഭംഗി നൽകി. എല്ലാ ദിവസവും വൈകുന്നേരം സ്കൂൾ വിട്ടുവന്നാൽ അമ്മയോടൊപ്പം പൂന്തോട്ടത്തിൽ വെള്ളമൊഴിക്കാനും കളകൾ പറിക്കാനും ആര്യ ഉണ്ടാകും. ആര്യയുടെ അമ്മ ഒരു ടീച്ചറാണ്. ജോലിയും വീട്ടുജോലിയും പൂന്തോട്ടത്തിന്റെ കാര്യങ്ങളും എല്ലാം അമ്മ ഒറ്റയ്ക്കാണ് നോക്കിയിരുന്നത്.

ഒരു ദിവസം ആര്യയുടെ അമ്മയ്ക്ക് പെട്ടെന്ന് പനി പിടിച്ചു. സ്കൂളിൽ പോകാൻ വയ്യാതെ അമ്മ വീട്ടിൽ കിടപ്പിലായി. മരുന്ന് കഴിച്ചിട്ടും പനി മാറാൻ കുറച്ചു ദിവസമെടുക്കും. “ആര്യമോളേ, അമ്മയ്ക്ക് കുറച്ച് ദിവസത്തേക്ക് സ്കൂളിൽ പോകാൻ പറ്റില്ല. വീട്ടിലെ കാര്യങ്ങളെല്ലാം നീ ഒറ്റയ്ക്ക് നോക്കണം,” അമ്മ ക്ഷീണത്തോടെ പറഞ്ഞു. “അമ്മ വിഷമിക്കണ്ട, ഞാൻ എല്ലാം നോക്കിക്കോളാം,” ആര്യ ധൈര്യം സംഭരിച്ച് പറഞ്ഞു.

ആദ്യമൊക്കെ ആര്യയ്ക്ക് കാര്യങ്ങൾ എളുപ്പമായിരുന്നു. സ്കൂളിൽ പോയി, തിരിച്ച് വന്ന് അമ്മയ്ക്ക് കഞ്ഞി വെച്ചുകൊടുത്തു. പാത്രങ്ങൾ കഴുകി, വീട് വൃത്തിയാക്കി. പക്ഷേ ദിവസങ്ങൾ കടന്നുപോയപ്പോൾ ആര്യയ്ക്ക് കാര്യങ്ങൾ ബുദ്ധിമുട്ടായി തുടങ്ങി. സ്കൂളിലെ പഠനവും വീട്ടുജോലികളും അവളെ വല്ലാതെ ക്ഷീണിപ്പിച്ചു. കൂട്ടത്തിൽ പൂന്തോട്ടത്തിന്റെ കാര്യവും ശ്രദ്ധിക്കാൻ അവൾക്ക് സമയം കിട്ടാതെയായി.

അവളുടെ അമ്മയ്ക്ക് പൂന്തോട്ടം വളരെ പ്രിയപ്പെട്ടതാണെന്ന് ആര്യയ്ക്ക് അറിയാമായിരുന്നു. അമ്മയുടെ കഷ്ടപ്പാടുകളെല്ലാം അവൾ ഓർത്തു. പക്ഷേ, അവൾക്ക് എല്ലാം ഒരുമിച്ച് ചെയ്യാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. രാവിലത്തെ സ്കൂൾ ബസ്സും, ഹോംവർക്കുകളും, അമ്മയുടെ കാര്യങ്ങളും എല്ലാംകൂടി അവളെ തളർത്തി. പൂച്ചെടികൾക്ക് വെള്ളം ഒഴിക്കാൻ പോലും പലപ്പോഴും അവൾ മറന്നുപോയി. പൂന്തോട്ടത്തിലെ ചെടികൾ പതിയെ വാടാൻ തുടങ്ങി. അവയുടെ ഇലകൾ മഞ്ഞളിച്ച് ഉണങ്ങി. ആര്യയ്ക്ക് അത് കണ്ടപ്പോൾ വിഷമമായി.

അവരുടെ അയൽപക്കത്താണ് രവി അങ്കിൾ താമസിച്ചിരുന്നത്. രവി അങ്കിൾക്ക് ചെറിയൊരു പച്ചക്കറിത്തോട്ടവും കുറേ പൂച്ചെടികളും ഉണ്ടായിരുന്നു. അദ്ദേഹം എല്ലാ ദിവസവും രാവിലെയും വൈകുന്നേരവും പൂന്തോട്ടത്തിൽ സമയം ചെലവഴിക്കുന്നത് ആര്യ കണ്ടിട്ടുണ്ട്. രവി അങ്കിൾക്ക് എല്ലാവരുമായും നല്ല സ്നേഹബന്ധമായിരുന്നു.

ഒരു ദിവസം വൈകുന്നേരം ആര്യ സ്കൂൾ വിട്ട് വീട്ടിലേക്ക് വരുമ്പോൾ രവി അങ്കിൾ തന്റെ പൂന്തോട്ടത്തിൽ ചെടികൾക്ക് വെള്ളം ഒഴിക്കുകയായിരുന്നു. “ആര്യമോളേ, ഇന്ന് അമ്മയ്ക്ക് എങ്ങനെയുണ്ട്?” അങ്കിൾ സ്നേഹത്തോടെ ചോദിച്ചു.
“പനി കുറച്ച് കുറവുണ്ട് അങ്കിളേ, പക്ഷേ പൂർണ്ണമായി മാറിയിട്ടില്ല,” ആര്യ പറഞ്ഞു.
രവി അങ്കിൾ ആര്യയുടെ പൂന്തോട്ടത്തിലേക്ക് നോക്കി. വാടിയ ചെടികളും ഉണങ്ങിയ ഇലകളും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശ്രദ്ധയിൽപ്പെട്ടു.
“മോള് വിഷമിക്കണ്ട, അമ്മ വേഗം സുഖമാകും,” അങ്കിൾ ആശ്വസിപ്പിച്ചു. “ഈ ചെടികളെല്ലാം എന്താ ഇങ്ങനെ വാടിപ്പോയത്? മോൾക്ക് വെള്ളം ഒഴിക്കാൻ സമയം കിട്ടുന്നില്ലേ?”

ആര്യയ്ക്ക് ഉത്തരം പറയാൻ നാണമായി. അവൾ തലകുനിച്ചുനിന്നു. “എനിക്ക്… എനിക്ക് സ്കൂളും വീട്ടിലെ കാര്യങ്ങളുംകൊണ്ട് സമയം കിട്ടുന്നില്ല, അങ്കിളേ,” അവൾ പതിയെ പറഞ്ഞു. “അമ്മയ്ക്ക് പൂന്തോട്ടം വളരെ ഇഷ്ടമാണ്, ഇത് ഇങ്ങനെ കാണുമ്പോൾ എനിക്ക് സങ്കടം വരുന്നുണ്ട്.”

രവി അങ്കിൾ പുഞ്ചിരിച്ചു. “മോള് വിഷമിക്കണ്ട. ഈ ചെടികളെ നമ്മുക്ക് പഴയതുപോലെയാക്കാം. എപ്പോഴും തിരക്കിട്ട് വെള്ളമൊഴിക്കുന്നതിന് പകരം, രാവിലെ സ്കൂളിൽ പോകുന്നതിന് മുൻപോ വൈകുന്നേരം സ്കൂൾ വിട്ട് വന്നയുടൻ കുറച്ചുവെള്ളം ഒഴിച്ചാൽ മതി. പിന്നെ, എല്ലാ ദിവസവും കുറേ വെള്ളം ഒഴിക്കേണ്ട കാര്യമില്ല. മണ്ണിന്റെ നനവ് നോക്കി വെള്ളം ഒഴിക്കുക.”
അങ്കിൾ തുടർന്നു, “ഒരു ചെടിക്ക് എപ്പോഴാണ് വെള്ളം വേണ്ടതെന്ന് അറിയാമോ? മണ്ണിന്റെ മുകളിലെ ഭാഗം ഉണങ്ങിയതാണെങ്കിൽ മാത്രം വെള്ളം ഒഴിച്ചാൽ മതി. പിന്നെ, ഈ വാടിയ ഇലകളെല്ലാം വെട്ടി മാറ്റണം. അതാകുമ്പോൾ ചെടിക്ക് പുതിയ ഇലകൾ വരാൻ പ്രോത്സാഹനമാകും.”

ആര്യ ശ്രദ്ധയോടെ രവി അങ്കിൾ പറയുന്നത് കേട്ടു. അവൾക്ക് ഒരുപാട് ആശ്വാസം തോന്നി.
“അങ്കിളേ, എനിക്കിതൊന്നും അറിയുമായിരുന്നില്ല,” ആര്യ പറഞ്ഞു.
“സാരമില്ല മോളേ. അറിയാത്ത കാര്യങ്ങൾ ചോദിച്ച് പഠിക്കുന്നത് നല്ലതല്ലേ? നാളെ സ്കൂൾ വിട്ടുവരുമ്പോൾ നമുക്ക് ഒരുമിച്ച് ഈ ചെടികളെ നന്നാക്കാം. ഞാൻ സഹായിക്കാം,” രവി അങ്കിൾ സ്നേഹത്തോടെ പറഞ്ഞു.

അടുത്ത ദിവസം സ്കൂൾ വിട്ടുവന്നപ്പോൾ ആര്യ രവി അങ്കിളിന്റെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു. രവി അങ്കിൾ ഒരു ചെറിയ കത്രികയും കൈയ്യുറകളുമായി ആര്യയുടെ വീട്ടിലെ പൂന്തോട്ടത്തിലേക്ക് വന്നു. അദ്ദേഹം ആര്യയെ പഠിപ്പിച്ചു.
“ആദ്യം ഈ വാടിയ ഇലകളും പൂക്കളും ശ്രദ്ധയോടെ വെട്ടിമാറ്റണം. ഇത് ചെടികൾക്ക് കൂടുതൽ ഊർജ്ജം നൽകും,” അങ്കിൾ പറഞ്ഞു.
ആര്യ രവി അങ്കിളിന്റെ നിർദ്ദേശങ്ങൾ അനുസരിച്ച് ചെയ്തു. അങ്കിൾ കളകൾ പറിക്കുന്നതെങ്ങനെയെന്നും മണ്ണ് ഇളക്കുന്നതെങ്ങനെയെന്നും അവൾക്ക് കാണിച്ചു കൊടുത്തു.
“കളകൾ ചെടികളുടെ വളർച്ചയെ തടസ്സപ്പെടുത്തും. അതുകൊണ്ട് അവയെ പിഴുതു മാറ്റണം. മണ്ണ് ഇളക്കുന്നത് ചെടികൾക്ക് ശ്വാസം കിട്ടാൻ സഹായിക്കും,” അങ്കിൾ വിശദീകരിച്ചു.

അവർ ഒരുമിച്ച് പ്രവർത്തിച്ചു. രവി അങ്കിൾ ചെടികളെക്കുറിച്ച് ഒരുപാട് കാര്യങ്ങൾ ആര്യയ്ക്ക് പറഞ്ഞു കൊടുത്തു. ഓരോ ചെടിക്കും എത്ര വെള്ളം വേണം, ഏതു സമയത്താണ് വളം ചേർക്കേണ്ടത്, കീടങ്ങളെ എങ്ങനെ അകറ്റാം എന്നെല്ലാം. ആര്യയ്ക്ക് അത് ഒരു പുതിയ അറിവായിരുന്നു. അവൾക്ക് പൂന്തോട്ടത്തിന്റെ കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യുന്നത് ഒരു ഭാരമായി തോന്നിയില്ല. അതിൽ അവൾക്ക് സന്തോഷം കണ്ടെത്താൻ കഴിഞ്ഞു.

ദിവസങ്ങൾ കടന്നുപോയി. രവി അങ്കിളിന്റെ സഹായത്തോടെയും ആര്യയുടെ പരിശ്രമത്തിലൂടെയും പൂന്തോട്ടം വീണ്ടും ജീവസ്സുറ്റതായി. വാടിപ്പോയ ചെടികൾ പുതിയ ഇലകൾ പുറത്ത് വിട്ടു. നിറമുള്ള പൂക്കൾ വിരിഞ്ഞു നിന്നു. പച്ചക്കറിത്തോട്ടത്തിലെ വെണ്ടയും പയറുമെല്ലാം വളർന്നുതുടങ്ങി.

ഒരു ദിവസം ആര്യയുടെ അമ്മ പൂർണ്ണമായും സുഖം പ്രാപിച്ച് എഴുന്നേറ്റു. അമ്മ പതിവുപോലെ രാവിലെ പൂന്തോട്ടത്തിലേക്ക് നോക്കിയപ്പോൾ അത്ഭുതപ്പെട്ടുപോയി. വാടിപ്പോയിരുന്ന ചെടികൾക്ക് പകരം പച്ചപ്പും പൂക്കളും നിറഞ്ഞ ഒരു പൂന്തോട്ടം! അമ്മയുടെ കണ്ണുകൾ സന്തോഷംകൊണ്ട് നിറഞ്ഞു.
“ആര്യമോളേ, നീയാണ് ഇതെല്ലാം ചെയ്തത്? എങ്ങനെയാ ഇത് സംഭവിച്ചത്?” അമ്മ അത്ഭുതത്തോടെ ചോദിച്ചു.
ആര്യ നടന്ന കാര്യങ്ങളെല്ലാം അമ്മയോട് പറഞ്ഞു. രവി അങ്കിൾ എങ്ങനെയാണ് തന്നെ സഹായിച്ചതെന്നും പൂന്തോട്ടത്തിന്റെ കാര്യങ്ങൾ പഠിപ്പിച്ചതെന്നും അവൾ വിശദീകരിച്ചു.
“അമ്മേ, രവി അങ്കിൾ ഇല്ലായിരുന്നെങ്കിൽ എനിക്കിത് ചെയ്യാൻ കഴിയുമായിരുന്നില്ല. അദ്ദേഹം ഒരുപാട് സഹായിച്ചു,” ആര്യ പറഞ്ഞു.

അമ്മ രവി അങ്കിളിന്റെ അടുത്തേക്ക് പോയി നന്ദി പറഞ്ഞു. രവി അങ്കിൾ പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു, “അതൊന്നും സാരമില്ല ടീച്ചറേ. കുട്ടികളെ സഹായിക്കുന്നത് സന്തോഷമുള്ള കാര്യമല്ലേ. ആര്യ നല്ല മിടുക്കിയാണ്. അവൾ എല്ലാം പെട്ടെന്ന് പഠിച്ചു.”

ആര്യയ്ക്ക് ഒരുപാട് സന്തോഷം തോന്നി. അവൾക്ക് ഒരുപാട് കാര്യങ്ങൾ പഠിക്കാൻ കഴിഞ്ഞു. ഒരു നല്ല അയൽക്കാരൻ എത്രത്തോളം പ്രാധാന്യമുള്ളതാണെന്നും അവൾ മനസ്സിലാക്കി. രവി അങ്കിളിന്റെ ദയയും സഹായവും ഇല്ലായിരുന്നെങ്കിൽ അവരുടെ പൂന്തോട്ടം നശിച്ചുപോകുമായിരുന്നു. ആര്യയ്ക്ക് ഇപ്പോൾ സ്കൂളിലെ പഠനത്തോടൊപ്പം വീട്ടുജോലികളും പൂന്തോട്ടത്തിന്റെ കാര്യങ്ങളും കൃത്യമായി ചെയ്യാൻ കഴിയുന്നുണ്ട്.

**നൽകുന്ന പാഠം:**

നമ്മുടെ ചുറ്റുമുള്ള ആളുകളുമായി സ്നേഹത്തോടെയും ദയയോടെയും പെരുമാറുന്നത് വളരെ പ്രധാനമാണ്. നമുക്ക് ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ ഉണ്ടാകുമ്പോൾ സഹായം ചോദിക്കാൻ മടിക്കരുത്. മറ്റുള്ളവരെ സഹായിക്കുന്നത് നമ്മുടെ ജീവിതത്തിൽ വലിയ സന്തോഷവും സമാധാനവും നൽകും. ഒരു കൊച്ചു സഹായം പോലും ചിലപ്പോൾ വലിയ മാറ്റങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കാൻ കഴിയും. നമ്മുടെ അയൽക്കാർ നമ്മുടെ രണ്ടാമത്തെ കുടുംബമാണ്. അവരെ സ്നേഹിക്കുകയും സഹായിക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ നമ്മുടെ സമൂഹവും കൂടുതൽ മനോഹരമാകും.