“ശുദ്ധമായ ക്ലാസ് മുറി ദൗത്യം”
ഒരിക്കൽ, മനോഹരമായ ഒരു ചെറിയ നഗരത്തിലെ “സൂര്യോദയം പബ്ലിക് സ്കൂളിൽ”, ആറാം ക്ലാസ്സിലെ കുട്ടികൾക്ക് ഒരു പ്രശ്നമുണ്ടായിരുന്നു. അവരുടെ ക്ലാസ് മുറി ഒട്ടും വൃത്തിയുള്ളതായിരുന്നില്ല. മേശപ്പുറത്ത് പുസ്തകങ്ങളും പെൻസിലുകളും ചിതറിക്കിടന്നു. കളിമണ്ണ് കൊണ്ടുള്ള ശില്പങ്ങളുടെ അവശിഷ്ടങ്ങൾ മൂലകളിലുണ്ടായിരുന്നു. ചുവരിൽ വരച്ച ചിത്രങ്ങൾക്കിടയിൽ പഴയ കടലാസുകഷണങ്ങൾ ഒളിഞ്ഞു കിടന്നു.
മായ, രോഹൻ, പ്രിയ എന്നിവരായിരുന്നു ഈ ക്ലാസ്സിലെ ഏറ്റവും നല്ല കൂട്ടുകാർ. മായ എന്നും ഊർജ്ജസ്വലയായിരുന്നു. രോഹന് എപ്പോഴും കളിക്കാനായിരുന്നു താല്പര്യം. പ്രിയയാകട്ടെ, എല്ലാ കാര്യങ്ങളും ചിട്ടയോടെ ചെയ്യാനിഷ്ടപ്പെടുന്ന മിടുക്കിയായിരുന്നു.
“ഈ ക്ലാസ് മുറി കണ്ടിട്ട് ഒരു യുദ്ധക്കളം പോലെ തോന്നുന്നു,” ഒരു ദിവസം പ്രിയ മേശപ്പുറത്തെ മാലിന്യം നോക്കി നെടുവീർപ്പിട്ടു.
“അതിലെന്താ പ്രശ്നം? എനിക്കിതൊരു രസമാണ്,” രോഹൻ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
“അതല്ല രോഹൻ. ഇവിടെ എല്ലാം ചിതറിക്കിടക്കുന്നതുകൊണ്ട് എനിക്ക് പെൻസിൽ ബോക്സ് പോലും കണ്ടെത്താൻ കഴിഞ്ഞില്ല ഇന്നലെ. മാത്രമല്ല, ഇവിടെ പഠിക്കാൻ പോലും ഒരു മൂഡില്ല,” മായയുടെ ശബ്ദത്തിൽ ചെറിയൊരു നിരാശയുണ്ടായിരുന്നു.
അടുത്ത ആഴ്ച സ്കൂളിൽ ‘മാതാപിതാ ദിനം’ വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അന്ന് എല്ലാ മാതാപിതാക്കളും സ്കൂളിൽ വരും, കുട്ടികളുടെ ക്ലാസ് മുറികൾ സന്ദർശിക്കും. ലീനാ ടീച്ചർ ക്ലാസ്സിലെത്തി ഈ വിവരം അറിയിച്ചു.
“കുട്ടികളേ, അടുത്ത മാതാപിതാ ദിനത്തിൽ നിങ്ങളുടെ ക്ലാസ് മുറി വളരെ മനോഹരമായിരിക്കണം. എല്ലാ മാതാപിതാക്കളും നമ്മുടെ ക്ലാസ് മുറി കാണാൻ വരും,” ടീച്ചർ പറഞ്ഞു.
ലീനാ ടീച്ചർ ഇത് പറഞ്ഞപ്പോൾ, മായയുടെയും പ്രിയയുടെയും മുഖത്ത് ഒരു ആശങ്കയുണ്ടായി. രോഹൻ അപ്പോഴും വലിയ കാര്യമായി എടുത്തില്ല.
“നമ്മുടെ ക്ലാസ് മുറി കണ്ടാൽ ആരും ഇഷ്ടപ്പെടില്ല,” പ്രിയ പതിഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ മായയോട് പറഞ്ഞു.
അന്ന് വൈകുന്നേരം ക്ലാസ് വിടുന്നതിന് മുമ്പ് ലീനാ ടീച്ചർ പറഞ്ഞു: “നമ്മുടെ ക്ലാസ് മുറി വൃത്തിയാക്കേണ്ടത് നമ്മുടെയെല്ലാം കടമയാണ്. ഓരോരുത്തരുടെയും ചെറിയ ശ്രമങ്ങൾ വലിയ മാറ്റങ്ങളുണ്ടാക്കും. ‘ശുദ്ധമായ ക്ലാസ് മുറി ദൗത്യം’ എന്നൊരു പരിപാടി നമുക്ക് ആരംഭിച്ചാലോ?”
ടീച്ചറുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ കുട്ടികൾക്ക് ചെറിയൊരു ആവേശം തോന്നി.
ആദ്യ ദിവസം, കുട്ടികൾ ഓരോരുത്തരായി അവരവരുടെ മേശപ്പുറം വൃത്തിയാക്കാൻ തുടങ്ങി. മായ ഉത്സാഹത്തോടെ അവളുടെ പുസ്തകങ്ങൾ അലമാരയിൽ അടുക്കിവെച്ചു. പ്രിയ ഓരോ മൂലകളും വൃത്തിയാക്കി. പക്ഷേ, കുറച്ച് കഴിഞ്ഞപ്പോൾ രോഹന് മടുത്തു. അവൻ അവന്റെ പുസ്തകങ്ങൾ ഒരു ഭാഗത്തേക്കിട്ട് കളിക്കാൻ തുടങ്ങി.
“ഇങ്ങനെ ഒറ്റയ്ക്ക് വൃത്തിയാക്കിയിട്ട് കാര്യമില്ല. ഇത് വീണ്ടും വൃത്തികേടാകും,” ക്ലാസ് വൃത്തിയാക്കിക്കൊണ്ടിരുന്ന ആദർശ് പറഞ്ഞു.
അവൻ പറഞ്ഞത് ശരിയാണെന്ന് മായക്കും പ്രിയക്കും തോന്നി. ക്ലാസ് മുറിയിലെ ഒരു ഭാഗം വൃത്തിയാകുമ്പോൾ, മറ്റൊരിടത്ത് മാലിന്യം കൂടുമായിരുന്നു.
“നമുക്കൊരുമിച്ച് ചെയ്യണം,” മായ പറഞ്ഞു.
“പക്ഷേ, എങ്ങനെ?” രോഹൻ ചോദിച്ചു, അവന് മടുത്തിരുന്നു.
അടുത്ത ദിവസം ലീനാ ടീച്ചർ ഒരു പ്ലാനുമായി വന്നു. “നമ്മുടെ ദൗത്യം വിജയിപ്പിക്കാൻ നമുക്ക് ഒരുമിച്ച് പ്രവർത്തിക്കണം. ആര് എന്ത് ചെയ്യണം എന്ന് തീരുമാനിക്കാം. മായ, നിനക്ക് അലമാരകൾ വൃത്തിയാക്കുന്നതിന് നേതൃത്വം നൽകാം. രോഹൻ, നീയും കുറച്ച് കൂട്ടുകാരും കൂടി ബെഞ്ചുകളും ഡെസ്കുകളും തുടയ്ക്കുക. പ്രിയ, നിനക്ക് ഈ ദൗത്യം എഴുതി സൂക്ഷിക്കാം, എന്തൊക്കെ ചെയ്തു, എന്തൊക്കെ ചെയ്യണം എന്നെല്ലാം,” ടീച്ചർ പറഞ്ഞു.
ടീച്ചർ എല്ലാവർക്കും കൃത്യമായ ചുമതലകൾ നൽകി. ആദ്യം രോഹന് മടിയായിരുന്നെങ്കിലും, അവൻ അവന്റെ കൂട്ടുകാരായ അരുണിനെയും വിനുവിനെയും കൂട്ടി ബെഞ്ചുകൾ തുടയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി. തണുത്ത വെള്ളം ഉപയോഗിച്ച് തുടച്ചപ്പോൾ ബെഞ്ചുകൾക്ക് പുതിയൊരു തിളക്കം വന്നു. അവനത് ആസ്വദിക്കാൻ തുടങ്ങി.
മായയും അവളുടെ കൂട്ടുകാരായ ശ്വേതയും അനുവും ചേർന്ന് അലമാരകളിലെ പുസ്തകങ്ങൾ അടുക്കി വെച്ചു. പഴകിയതും കീറിയതുമായ പുസ്തകങ്ങൾ മാറ്റി, പുതിയവ ഭംഗിയായി നിരത്തിവെച്ചു. ഓരോ പുസ്തകത്തിനും ഒരു സ്ഥാനം കണ്ടെത്തി.
പ്രിയയാകട്ടെ, ഒരു ചെറിയ ബോർഡിൽ അവരുടെ ‘ശുദ്ധമായ ക്ലാസ് മുറി ദൗത്യം’ എന്ന് പേരെഴുതി, എല്ലാ ദിവസവും ചെയ്യുന്ന കാര്യങ്ങൾ അതിൽ കുറിച്ചിട്ടു. ആരാണ് നന്നായി പ്രവർത്തിക്കുന്നത് എന്നും പ്രിയ അതിൽ എഴുതി. അത് കണ്ടപ്പോൾ എല്ലാവർക്കും ഒരു മത്സരബുദ്ധി തോന്നി.
ഒരു ദിവസത്തെ അധ്വാനം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, ക്ലാസ് മുറിക്ക് ചെറിയൊരു മാറ്റം വന്നതായി അവർക്ക് തോന്നി. ഓരോ മൂലയിലും ചെറിയ വൃത്തി വരുത്തിയിട്ടുണ്ട്.
“കണ്ടോ രോഹൻ, നമ്മൾ ഒരുമിച്ച് പ്രവർത്തിച്ചപ്പോൾ ക്ലാസ് മുറിക്ക് ഒരു മാറ്റം വന്നു,” മായ ആവേശത്തോടെ പറഞ്ഞു.
“അതെ, ഇത് തുടരാം,” രോഹൻ പറഞ്ഞു. അവന്റെ മുഖത്ത് പുതിയൊരു സന്തോഷമുണ്ടായിരുന്നു.
അടുത്ത രണ്ട് ദിവസങ്ങളിലും കുട്ടികൾ ഉത്സാഹത്തോടെ പ്രവർത്തിച്ചു. ഓരോരുത്തരും അവരവരുടെ ചുമതലകൾ ഭംഗിയായി ചെയ്തു. പരസ്പരം സഹായിച്ചു. പ്രിയ എല്ലാ ദിവസവും പുതിയ ടാസ്ക്കുകൾ നൽകി. മാലിന്യങ്ങൾ വേർതിരിച്ച് കളയാൻ അവർ പഠിച്ചു. പേപ്പറുകൾ ഒരു പെട്ടിയിലും പ്ലാസ്റ്റിക് മറ്റൊന്നിലും നിക്ഷേപിച്ചു. അവർക്ക് സ്വന്തമായി ഒരു ചെറിയ കമ്പോസ്റ്റ് കുഴി പോലും ഉണ്ടാക്കാൻ ടീച്ചർ സഹായിച്ചു, അവിടെ പഴംതൊലികളും ഇലകളും നിക്ഷേപിച്ചു.
മാതാപിതാ ദിനത്തിന് തലേദിവസം, ക്ലാസ് മുറി പൂർണ്ണമായും വൃത്തിയാക്കാൻ അവർക്ക് കഴിഞ്ഞു. മേശകൾ മിനുക്കി, തറ തിളങ്ങി, പുസ്തകങ്ങൾ ക്രമമായി അലമാരകളിൽ ഇരുന്നു. ചുവരുകൾ മനോഹരമായ ചിത്രങ്ങൾ കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ചു. ഒരു പുതിയ പുഷ്പചെടി മേശപ്പുറത്ത് വെച്ചു.
മാതാപിതാ ദിനത്തിൽ, മാതാപിതാക്കൾ ക്ലാസ് മുറി കണ്ടപ്പോൾ അത്ഭുതപ്പെട്ടുപോയി.
“എത്ര മനോഹരമായ ക്ലാസ് മുറി!”
“എല്ലാം എത്ര വൃത്തിയായിരിക്കുന്നു!”
അവർ കുട്ടികളെ അഭിനന്ദിച്ചു. ലീനാ ടീച്ചറുടെ മുഖത്ത് അഭിമാനം നിറഞ്ഞു.
കുട്ടികൾക്ക് സന്തോഷം കൊണ്ട് മതിമറന്നു. രോഹൻ എല്ലാവരുടെയും അടുത്ത് ചെന്ന് ചിരിച്ചു സംസാരിച്ചു. മായയും പ്രിയയും ഒരുമിച്ചിരുന്ന് ചിരിച്ചു. അവർക്ക് തങ്ങളുടെ ക്ലാസ് മുറി സ്വന്തമാണെന്ന് തോന്നി.
“ഈ ശുചിത്വം നമ്മൾ എന്നും നിലനിർത്തണം,” മായ പറഞ്ഞു.
“തീർച്ചയായും! ഇത് നമ്മുടെ ജോലിയാണ്,” രോഹൻ തലകുലുക്കി സമ്മതിച്ചു.
അന്ന് രാത്രി വീട്ടിലെത്തി കിടന്നപ്പോൾ മായക്ക് നല്ല ഉറക്കം കിട്ടി. അവളുടെ ക്ലാസ് മുറി പോലെ അവളുടെ മനസ്സും വൃത്തിയുള്ളതും സന്തോഷം നിറഞ്ഞതുമായിരുന്നു.
**പാഠം:**
ഒറ്റയ്ക്ക് ചെയ്യുന്നതിനേക്കാൾ വലിയ കാര്യങ്ങൾ ഒരുമിച്ച് പ്രവർത്തിച്ചാൽ നമുക്ക് നേടാൻ കഴിയും. ഓരോരുത്തരുടെയും ചെറിയൊരു ശ്രദ്ധയും ഉത്തരവാദിത്തബോധവും നമ്മുടെ ചുറ്റുപാടിനെ മനോഹരമാക്കും. ശുദ്ധമായ ചുറ്റുപാട് പഠിക്കാനും വളരാനും സന്തോഷിക്കാനും നമ്മളെ സഹായിക്കും. നമ്മുടെ പരിസരം വൃത്തിയായി സൂക്ഷിക്കുന്നത് നമ്മുടെയെല്ലാം കടമയാണ്. കാരണം, ശുചിത്വം സന്തോഷം നൽകുന്നു, ആരോഗ്യവും!
