റീസൈക്കിൾ ചെയ്ത കുട്ടി

**എല്ലാം റീസൈക്കിൾ ചെയ്ത കുട്ടി**

ആഷിക് ഒരു സാധാരണ പന്ത്രണ്ടുകാരൻ ആയിരുന്നു. അവന് ലോകത്തെക്കുറിച്ച് അറിയാൻ ഒരുപാട് ഇഷ്ടമായിരുന്നു. അവന്റെ കണ്ണുകൾക്ക് ചുറ്റുമുള്ള ചെറിയ കാര്യങ്ങൾ പോലും ശ്രദ്ധിക്കുന്ന ഒരു സ്വഭാവമുണ്ടായിരുന്നു. അവൻ താമസിച്ചിരുന്നത് ഒരു ചെറിയ നഗരത്തിലായിരുന്നു, അവിടെ നിറയെ മരങ്ങളും പുഴകളും ഉണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷെ ഈ മനോഹരമായ കാഴ്ചകൾക്കിടയിലും ഒരു കാര്യം ആഷിക്കിനെ എപ്പോഴും വിഷമിപ്പിച്ചിരുന്നു. വഴിയരികിലും പറമ്പുകളിലും കൂട്ടിയിട്ടിരിക്കുന്ന പ്ലാസ്റ്റിക് മാലിന്യങ്ങളും മറ്റ് ചപ്പുചവറുകളും അവനെ സങ്കടപ്പെടുത്തി.

ഒരു ദിവസം സ്കൂളിൽ വെച്ച് മിസ്സ് റീന ഒരു പുതിയ പ്രോജക്റ്റ് പ്രഖ്യാപിച്ചു. “മാലിന്യം: ഒരു പ്രശ്നവും പരിഹാരവും” എന്നതായിരുന്നു വിഷയം. മാലിന്യം എങ്ങനെ നമ്മുടെ ചുറ്റുപാടിനെ നശിപ്പിക്കുന്നു എന്നും, അതിനെ എങ്ങനെ കുറയ്ക്കാം, വീണ്ടും ഉപയോഗിക്കാം, പുനരുപയോഗം ചെയ്യാം (Recycle) എന്നതിനെക്കുറിച്ചും ഒരു പ്രോജക്റ്റ് തയ്യാറാക്കാനായിരുന്നു ടീച്ചർ പറഞ്ഞത്. ആഷിക് ആ വിഷയത്തിൽ ആഴത്തിൽ താൽപ്പര്യം കാണിച്ചു.

ആദ്യമായി ആഷിക് സ്വന്തം വീട്ടിൽ നിന്നു തുടങ്ങി. അവൻ ശ്രദ്ധിച്ചു, ദിവസവും എത്രമാത്രം മാലിന്യമാണ് വീട്ടിൽ നിന്ന് പുറത്തേക്ക് പോകുന്നത് എന്ന്. പ്ലാസ്റ്റിക് കുപ്പികൾ, കടലാസുകൾ, പഴയ പത്രങ്ങൾ, ചീഞ്ഞ പച്ചക്കറികളുടെ അവശിഷ്ടങ്ങൾ – എല്ലാം ഒരുമിച്ച് ഒരു വലിയ കുട്ടയിൽ ഇടുന്നതാണ് പതിവ്. അവൻ അമ്മയോട് ചോദിച്ചു, “അമ്മേ, ഈ മാലിന്യങ്ങൾ നമുക്ക് വേർതിരിച്ചുകൂടേ?”

അമ്മ ആദ്യം കുറച്ച് ആശയക്കുഴപ്പത്തിലായി. “എന്തിനാണ് മോനേ ഇതൊക്കെ വേർതിരിക്കുന്നത്? എല്ലാം ഒരിടത്ത് ഇട്ടാൽ പോരേ?” എന്ന് അമ്മ ചോദിച്ചു.
ആഷിക് ടീച്ചർ പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങൾ അമ്മയെ പറഞ്ഞു മനസ്സിലാക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. “അമ്മേ, പ്ലാസ്റ്റിക് കുപ്പികൾക്ക് വീണ്ടും പുതിയ രൂപം നൽകാം, കടലാസുകൾ പുതിയ കടലാസുകളാക്കാം. ഭക്ഷണാവശിഷ്ടങ്ങൾ വളമാക്കാം. ഇതൊക്കെ ഒന്നിച്ച് ഇടുമ്പോൾ ഒന്നും ചെയ്യാൻ പറ്റാതെയാകും.”

ആദ്യമൊക്കെ വീട്ടുകാർക്ക് ഇതൊരു ബുദ്ധിമുട്ടായി തോന്നി. എങ്കിലും ആഷിക്കിന്റെ താൽപ്പര്യം കണ്ടപ്പോൾ അവർ സമ്മതിച്ചു. ആഷിക് മൂന്ന് ചെറിയ കുട്ടകൾ വാങ്ങി. ഒന്ന് പ്ലാസ്റ്റിക്കിനും മറ്റൊന്ന് കടലാസിനും അവസാനത്തേത് ഭക്ഷണാവശിഷ്ടങ്ങൾക്കും. അവൻ കൃത്യമായി ഓരോ കുട്ടയിലും ശരിയായ മാലിന്യം മാത്രം നിക്ഷേപിച്ചു. അവന്റെ ഈ ചിട്ട കണ്ടപ്പോൾ അമ്മയ്ക്കും അച്ഛനും ഇത് ഒരു നല്ല കാര്യമാണെന്ന് തോന്നിത്തുടങ്ങി.

സ്കൂൾ പ്രോജക്റ്റിനായി ആഷിക് കൂടുതൽ വിവരങ്ങൾ ശേഖരിച്ചു. മാലിന്യം വേർതിരിക്കുന്നത് എത്ര പ്രധാനമാണെന്ന് അവൻ മനസ്സിലാക്കി. ഉദാഹരണത്തിന്, ഒരു പ്ലാസ്റ്റിക് കുപ്പി മണ്ണിൽ അലിഞ്ഞു ചേരാൻ നൂറുകണക്കിന് വർഷങ്ങളെടുക്കും. എന്നാൽ അതിനെ റീസൈക്കിൾ ചെയ്താൽ പുതിയ ഉൽപ്പന്നങ്ങളുണ്ടാക്കാം. ഒരു ടൺ കടലാസ് റീസൈക്കിൾ ചെയ്യുന്നത് പതിനേഴ് മരങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കാൻ സഹായിക്കും. ഈ വിവരങ്ങൾ അവനെ കൂടുതൽ ആവേശം കൊള്ളിച്ചു.

ആഷിക് തന്റെ വീട്ടിലെ കാര്യങ്ങൾ മാത്രമല്ല ശ്രദ്ധിച്ചത്. അവന്റെ കൂട്ടുകാരുടെ വീടുകളിലും അവൻ ഈ മാറ്റങ്ങൾ കൊണ്ടുവരാൻ ശ്രമിച്ചു. “നിങ്ങളും മാലിന്യം വേർതിരിച്ച് കളയണം,” അവൻ കൂട്ടുകാരോട് പറഞ്ഞു. പക്ഷെ പലർക്കും താൽപ്പര്യമില്ലായിരുന്നു. “ഇതൊക്കെ എന്തിനാണ് ആഷിക്? ഇതൊരു വലിയ ജോലിയല്ലേ?” എന്ന് അവർ ചോദിച്ചു.
“അല്ല, ഇത് നമ്മുടെ ഭൂമിയെ സംരക്ഷിക്കാനുള്ള ഒരു ചെറിയ ജോലിയാണ്,” ആഷിക് പറഞ്ഞു. “ഓരോരുത്തരും അവരുടെ വീട്ടിൽ നിന്ന് തുടങ്ങിയാൽ മതി.”

ആഷിക് തളർന്നില്ല. അവൻ സ്വന്തം വീട്ടിൽ നിന്നുള്ള റീസൈക്കിൾ ചെയ്ത സാധനങ്ങൾ ഒരു വലിയ ചാക്കിൽ ശേഖരിച്ചു. പ്ലാസ്റ്റിക് കുപ്പികളും പാത്രങ്ങളും അവൻ കഴുകി വൃത്തിയാക്കി വെച്ചു. പഴയ പത്രങ്ങളും നോട്ടുപുസ്തകങ്ങളും ഒരു കെട്ടാക്കി മാറ്റി. അവന്റെ വീട്ടിലെ ചെറിയ അടുക്കളത്തോട്ടത്തിൽ അവൻ ഭക്ഷണാവശിഷ്ടങ്ങൾ കൊണ്ട് കമ്പോസ്റ്റ് ഉണ്ടാക്കാൻ തുടങ്ങി. കുറച്ച് ദിവസങ്ങൾക്കുള്ളിൽ നല്ല വളം കിട്ടാൻ തുടങ്ങി. അത് അവന്റെ അമ്മയ്ക്ക് വളരെ സന്തോഷമായി.

സ്കൂളിൽ പ്രോജക്റ്റ് അവതരിപ്പിക്കാനുള്ള ദിവസം വന്നു. ആഷിക് തന്റെ കണ്ടെത്തലുകൾ എല്ലാവരോടും പങ്കുവെച്ചു. അവൻ റീസൈക്ലിങ്ങിന്റെ പ്രാധാന്യം ചിത്രങ്ങളിലൂടെയും ചെറിയ വീഡിയോകളിലൂടെയും അവതരിപ്പിച്ചു. അവന്റെ പ്രസന്റേഷൻ കണ്ടപ്പോൾ സഹപാഠികൾക്ക് മാലിന്യം ഒരു വലിയ പ്രശ്നമാണെന്നും അത് പരിഹരിക്കാൻ തങ്ങൾക്കും എന്തെങ്കിലും ചെയ്യാൻ കഴിയുമെന്നും മനസ്സിലായി.

മിസ്സ് റീന ആഷിക്കിനെ അഭിനന്ദിച്ചു. “നിന്റെ ഈ പ്രോജക്റ്റ് ഒരുപാട് കുട്ടികൾക്ക് പ്രചോദനമാകും, ആഷിക്. ഈ സ്കൂളിൽ നമുക്ക് ഒരു റീസൈക്ലിംഗ് ക്ലബ് തുടങ്ങിയാലോ?”
ആഷിക്കിന് അത് വളരെ സന്തോഷം നൽകി. അവൻ ഉടൻ തന്നെ ‘ഗ്രീൻ ഹീറോസ്’ എന്നൊരു ക്ലബ്ബ് രൂപീകരിച്ചു. അവന്റെ സുഹൃത്തുക്കളിൽ പലരും ക്ലബ്ബിൽ ചേർന്നു. അവർ സ്കൂളിൽ പ്ലാസ്റ്റിക്, പേപ്പർ, മറ്റ് മാലിന്യങ്ങൾ എന്നിവ വേർതിരിക്കാനുള്ള പെട്ടികൾ സ്ഥാപിച്ചു. ഓരോ ക്ലാസ്സിലും ചെന്ന് അവർ റീസൈക്ലിങ്ങിന്റെ പ്രാധാന്യം വിശദീകരിച്ചു.

കുറച്ചു നാളുകൾ കൊണ്ട് സ്കൂൾ കാമ്പസ് വളരെ വൃത്തിയായി. റീസൈക്കിൾ ചെയ്ത പ്ലാസ്റ്റിക്കും പേപ്പറുമെല്ലാം അവർ ഒരു പഴയ സാധനങ്ങൾ വാങ്ങുന്ന കടയിൽ കൊണ്ടുപോയി വിറ്റു. അതിൽ നിന്ന് കിട്ടിയ പണം അവർ ക്ലബ്ബിന്റെ പ്രവർത്തനങ്ങൾക്കായി ഉപയോഗിച്ചു. സ്കൂളിലെ പൂന്തോട്ടം മെച്ചപ്പെടുത്താനും കൂടുതൽ ചെടികൾ നടാനും അവർ ആ പണം ഉപയോഗിച്ചു.

ആഷിക്കിന്റെ ഈ പ്രവർത്തനങ്ങൾ സ്കൂളിന് പുറത്തും ശ്രദ്ധിക്കപ്പെട്ടു. അവന്റെ അമ്മ അയൽവാസികളോടും റീസൈക്ലിങ്ങിന്റെ പ്രാധാന്യം പറഞ്ഞു. പതിയെ പതിയെ, ആഷിക്കിന്റെ വീട്ടിൽ മാത്രമല്ല, അയൽവീടുകളിലും മാലിന്യം വേർതിരിക്കാൻ തുടങ്ങി. ചിലർ ആഷിക്കിനോട് ഉപദേശം തേടി. എങ്ങനെയാണ് കമ്പോസ്റ്റ് ഉണ്ടാക്കുക എന്നും, റീസൈക്കിൾ ചെയ്യാൻ കഴിയുന്ന സാധനങ്ങൾ എവിടെ കൊടുക്കണം എന്നുമൊക്കെ അവർ ചോദിച്ചു.

ഒരു ദിവസം, നഗരത്തിലെ ഒരു എൻ‌ജി‌ഒ (നോൺ-ഗവൺമെന്റൽ ഓർഗനൈസേഷൻ) ‘ഗ്രീൻ ഹീറോസ്’ ക്ലബ്ബിന്റെ പ്രവർത്തനങ്ങളെക്കുറിച്ച് അറിഞ്ഞു. അവർ ആഷിക്കിന്റെ സ്കൂൾ സന്ദർശിച്ചു. ആഷിക് ചെയ്ത കാര്യങ്ങളെ അവർ അഭിനന്ദിക്കുകയും ക്ലബ്ബിന് സാമ്പത്തിക സഹായം നൽകുകയും ചെയ്തു. അവർ ഒരുമിച്ച് നഗരത്തിൽ ഒരു വലിയ ബോധവൽക്കരണ പരിപാടി നടത്താൻ തീരുമാനിച്ചു.

ആഷിക് ഒരിക്കലും റീസൈക്ലിംഗ് നിർത്തിയില്ല. അവന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ ഭാഗമായി അത് മാറി. അവൻ കാരണം ഒരുപാട് പേർക്ക് മാലിന്യത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ശരിയായ അറിവ് ലഭിച്ചു. അവന്റെ നഗരം കൂടുതൽ വൃത്തിയുള്ളതായി മാറി.

ആഷിക്കിന്റെ കഥ നമ്മളെ പഠിപ്പിക്കുന്നത് എന്താണെന്നോ? നമ്മൾ ഓരോരുത്തരും ചെയ്യുന്ന ചെറിയ കാര്യങ്ങൾ പോലും വലിയ മാറ്റങ്ങൾക്ക് വഴിവെക്കും. ഒരു മരത്തിനെ സംരക്ഷിക്കുന്നതും ഒരു പ്ലാസ്റ്റിക് കുപ്പി റീസൈക്കിൾ ചെയ്യുന്നതും നമ്മുടെ ഭൂമിക്ക് ഒരു വലിയ സഹായമാണ്. നമ്മുടെ ചുറ്റുപാടിനെ വൃത്തിയായി സൂക്ഷിക്കേണ്ടത് നമ്മുടെയെല്ലാം കടമയാണ്. ആഷിക്കിനെപ്പോലെ നമ്മളും ഒരു ‘ഗ്രീൻ ഹീറോ’ ആകാൻ ശ്രമിച്ചാൽ, നമ്മുടെ ലോകം കൂടുതൽ മനോഹരമാകും. നാളത്തെ നല്ല ലോകം തുടങ്ങുന്നത് ഇന്നത്തെ നമ്മുടെ നല്ല ശീലങ്ങളിൽ നിന്നാണ്.