മിഴികൾ അടച്ച്, മനോഹരമായ സ്വപ്നങ്ങളിലേക്ക് ഊളിയിടുന്നതിന് മുൻപ്, മീരയുടെയും ഒരു അത്ഭുത ഘടികാരത്തിന്റെയും കഥ കേൾക്കൂ.
ഒരിടത്ത്, മീര എന്നൊരു മിടുക്കി ജീവിച്ചിരുന്നു. അവൾക്ക് പന്ത്രണ്ട് വയസ്സായിരുന്നു പ്രായം. മീരയുടെ കണ്ണുകൾക്ക് എന്നും ഒരു പ്രത്യേകതയുണ്ടായിരുന്നു. ലോകത്തിലെ ഓരോ ചെറിയ കാര്യങ്ങളെയും അത്ഭുതത്തോടെ നോക്കിക്കാണുന്ന ഒരു സ്വഭാവം. വീടിന്റെ പിന്നാമ്പുറത്തെ പഴയ മുറിയിൽ കളിക്കാൻ അവൾക്ക് വലിയ ഇഷ്ടമായിരുന്നു. പൊടിപിടിച്ച അലമാരകൾക്കും പഴയ സാധനങ്ങൾക്കുമിടയിൽ ഒരു നിധി ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്നുണ്ടാകുമെന്ന് അവൾക്ക് തോന്നിയിരുന്നു.
ഒരു ദിവസം, പതിവുപോലെ പഴയ മുറിയിൽ തിരഞ്ഞുനടക്കുമ്പോൾ, മീരയുടെ കണ്ണുകൾ ഒരു വലിയ പെട്ടിയിൽ ഉടക്കി. അതിൽ നിറയെ പഴയ പുസ്തകങ്ങളും കളിപ്പാട്ടങ്ങളും ഉണ്ടായിരുന്നു. പെട്ടിയുടെ ഏറ്റവും അടിയിൽ, അവൾ ഒരു സാധനം കണ്ടു. ഒരു ഘടികാരം! സാധാരണ ഘടികാരങ്ങളിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി, അതിന് നിറയെ കൊത്തുപണികളുണ്ടായിരുന്നു. തിളങ്ങുന്ന സ്വർണ്ണനിറത്തിലുള്ള ചങ്ങലയും വിചിത്രമായ രൂപങ്ങളുള്ള അക്കങ്ങളും. ഘടികാരത്തിന്റെ മുകളിലായി ഒരു ചെറിയ മാലാഖയുടെ രൂപം കൊത്തിവെച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. മീര ആ ഘടികാരം കയ്യിലെടുത്തു. അതിന് നല്ല ഭാരമുണ്ടായിരുന്നു.
അവൾ ഘടികാരത്തിന്റെ പുറകിലെ മൂടി തുറന്ന് ബാറ്ററി ഇടുവാനുള്ള സ്ഥലം നോക്കി. അവിടെ ബാറ്ററിയുണ്ടായിരുന്നില്ല. പകരം, ഒരു ചെറിയ താക്കോൽ ദ്വാരം മാത്രം. അവൾ വീട്ടിൽ നിന്ന് ഒരു ചെറിയ താക്കോൽ കൊണ്ടുവന്ന് ആ ദ്വാരത്തിൽ വെച്ചു തിരിച്ചു. ‘ക്ലിക്ക്’ എന്നൊരു നേരിയ ശബ്ദം കേട്ടു. ഘടികാരം മിന്നിത്തിളങ്ങാൻ തുടങ്ങി. അതിന്റെ സൂചികൾ വളരെ പതുക്കെ ചലിച്ചു.
മീര അത്ഭുതത്തോടെ അതിനെ നോക്കിനിന്നു. അപ്പോൾ അവൾക്ക് ഒരു കാര്യം തോന്നി. അവളുടെ മുറിയിലുണ്ടായിരുന്ന ചുമരിലെ ഘടികാരത്തിന്റെ സൂചികൾ നിലച്ചുപോയതുപോലെ. ജനലിലൂടെ പുറത്തേക്ക് നോക്കിയപ്പോൾ മരച്ചില്ലകളിൽ കാറ്റിലാടിനിന്ന ഇലകൾ നിശ്ചലമായി നിൽക്കുന്നു. ദൂരെ പറന്നുപോയിരുന്ന ഒരു പക്ഷി അതിന്റെ ചിറകുകൾ അനക്കാതെ ആകാശത്ത് ഉറച്ചുനിന്നതുപോലെ! മീരയ്ക്ക് ആശ്ചര്യം അടക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. ലോകം മുഴുവൻ നിലച്ചതുപോലെ! അവളുടെ ഹൃദയം വേഗത്തിൽ മിടിച്ചു.
അവൾ പതുക്കെ മുന്നോട്ട് നടന്നു. ചലിക്കാതെ നിൽക്കുന്ന ഫാനിൽ നിന്നും പൊടി തുടച്ചുമാറ്റി. മേശപ്പുറത്തിരുന്ന പുസ്തകങ്ങൾ അടുക്കിവെച്ചു. ജനലിനടുത്തേക്ക് പോയി പുറത്തേക്ക് നോക്കി. അവളുടെ അനിയൻ സൈക്കിൾ ഓടിച്ചു പോവുകയായിരുന്നു. പക്ഷേ, അവനും അവന്റെ സൈക്കിളും ചലനമില്ലാതെ നിശ്ചലമായി നിൽക്കുന്നു. അപ്പോൾ മീരയുടെ കയ്യിലിരുന്ന ഘടികാരം ഒരു നേരിയ ശബ്ദമുണ്ടാക്കി. ‘ടിക്-ടോക്’ എന്ന ശബ്ദത്തോടെ ലോകം വീണ്ടും ചലിച്ചുതുടങ്ങി. മരച്ചില്ലകളിലെ ഇലകൾ വീണ്ടും കാറ്റിൽ ആടാൻ തുടങ്ങി. പക്ഷി അതിന്റെ യാത്ര തുടർന്നു. മീരയുടെ അനിയൻ സൈക്കിൾ ഓടിച്ചുപോയി.
മീരയ്ക്ക് വിശ്വസിക്കാനായില്ല. താൻ കണ്ടത് സ്വപ്നമായിരുന്നോ? അല്ല, അതൊരു സ്വപ്നമായിരുന്നില്ല. അവളുടെ കയ്യിലിരുന്ന ഘടികാരം തന്നെയാണ് ഇതിനെല്ലാം കാരണം! ഈ ഘടികാരത്തിന് സമയത്തെ നിർത്താൻ കഴിയും! അവൾക്ക് സന്തോഷം അടക്കാനായില്ല. പക്ഷേ, എത്രനേരം സമയത്തെ നിർത്താൻ കഴിയും? അവൾ വീണ്ടും താക്കോൽ തിരിച്ചുനോക്കി. സമയം വീണ്ടും നിശ്ചലമായി. ഇത്തവണ അവൾ സമയം നോക്കി. ഏകദേശം അഞ്ച് മിനിറ്റ്. അഞ്ചു മിനിറ്റ് കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഘടികാരം വീണ്ടും ടിക്-ടോക് ശബ്ദമുണ്ടാക്കി. സമയം വീണ്ടും ചലിച്ചു.
മീര എല്ലാ ദിവസവും ഈ ഘടികാരം ഉപയോഗിച്ച് കളിക്കാൻ തുടങ്ങി. ചിലപ്പോൾ സമയത്തെ നിർത്തി അവൾ വീട്ടിലെ ജോലികൾ വേഗത്തിൽ തീർക്കും. ചിലപ്പോൾ അവൾക്ക് ഇഷ്ടപ്പെട്ട ചോക്ലേറ്റ് ബിസ്ക്കറ്റ് എടുത്ത് വേഗത്തിൽ ഓടിപ്പോകും. ഒരു ദിവസം അവൾ ഒരു വികൃതിത്തരം കാണിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. ക്ലാസ്സിൽ ടീച്ചർ പഠിപ്പിക്കുമ്പോൾ, അവൾ സമയത്തെ നിർത്തി, കൂട്ടുകാരുടെ പെൻസിൽ ബോക്സുകൾ മാറ്റി വെച്ചു. ടീച്ചർ നോട്ട്ബുക്കുകൾ ഒപ്പിടുമ്പോൾ, അവൾ ടീച്ചറുടെ പേന എടുത്തുമാറ്റി. പിന്നീട് സമയം ചലിച്ചുതുടങ്ങിയപ്പോൾ ക്ലാസ്സിൽ വലിയ ബഹളമായി. പെൻസിലുകൾ കാണുന്നില്ല, പേന കാണുന്നില്ല. മീര ചിരിയടക്കാൻ പാടുപെട്ടു.
പക്ഷേ, ഈ വികൃതിത്തരങ്ങൾ മീരയെ കൂടുതൽ നേരം സന്തോഷിപ്പിച്ചില്ല. അവൾക്ക് തോന്നി, ഇത് ശരിയല്ല. ഈ കഴിവ് വെറുതെ കളയാൻ വേണ്ടിയല്ല. ഒരു ദിവസം അവൾ ക്ലാസ്സിലേക്ക് വരുമ്പോൾ കണ്ട കാഴ്ച അവളെ വിഷമിപ്പിച്ചു. അവളുടെ കൂട്ടുകാരി സാറയുടെ പുസ്തകങ്ങൾ താഴെ വീണുകിടക്കുന്നു. സാറ കരയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവളുടെ കാലൊടിഞ്ഞതിനാൽ ബുക്കുകൾ എടുക്കാൻ അവൾക്ക് കഴിഞ്ഞില്ല. മീരയ്ക്ക് പെട്ടെന്ന് ഘടികാരത്തെ ഓർമ്മവന്നു.
അവൾ വേഗത്തിൽ ഘടികാരം പുറത്തെടുത്ത് താക്കോൽ തിരിച്ചു. സമയം നിശ്ചലമായി. മീര വേഗത്തിൽ സാറയുടെ പുസ്തകങ്ങളെല്ലാം അടുക്കിവെച്ചു. അവളുടെ കണ്ണീർ തുടച്ചുമാറ്റി. ഒരു മിനിറ്റിനുള്ളിൽ അവൾ തന്റെ ജോലി പൂർത്തിയാക്കി. ഘടികാരം ടിക്-ടോക് ശബ്ദമുണ്ടാക്കി. സമയം ചലിച്ചു. സാറ അവളുടെ പുസ്തകങ്ങൾ എടുത്ത് ആശ്ചര്യത്തോടെ മീരയെ നോക്കി. “എന്റെ പുസ്തകങ്ങൾ ആരാണ് ഇവിടെ വെച്ചത്?” അവൾ ചോദിച്ചു. മീര ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ അവളെ നോക്കി. “ഞാനാണ്!”
പിന്നീട് മീര ഘടികാരത്തിന്റെ ശക്തി നല്ല കാര്യങ്ങൾക്ക് ഉപയോഗിക്കാൻ തുടങ്ങി. ഒരു ദിവസം സ്കൂൾ ബസ്സിന് തീ പിടിക്കാൻ പോകുന്നു എന്ന് ഒരു കുട്ടി വിളിച്ചുപറഞ്ഞു. ബസ്സിൽ കുട്ടികളുണ്ടായിരുന്നു. ആളുകൾ പരിഭ്രാന്തരായി. ഡ്രൈവർക്ക് ബസ്സ് നിർത്താൻ കഴിഞ്ഞില്ല. മീര ഉടൻ തന്നെ ഘടികാരം പുറത്തെടുത്തു. സമയത്തെ നിർത്താൻ അവൾക്ക് കഴിഞ്ഞു. അവൾ വേഗത്തിൽ ബസ്സിലെ കുട്ടികളെ ഇറക്കി. ടീച്ചർമാരുടെ സഹായത്തോടെ തീ അണച്ചു. അപകടം ഒഴിവാക്കി.
മറ്റൊരു ദിവസം, ഒരു ചെറിയ പൂച്ചക്കുഞ്ഞ് മരത്തിൽ നിന്ന് താഴെ വീഴാൻ പോകുന്നു. മീര അത് കണ്ടു. അവൾ വേഗത്തിൽ സമയത്തെ നിർത്തി. പൂച്ചക്കുഞ്ഞിനെ താഴെ ഇറക്കി, ഒരു പെട്ടിയിലാക്കി സുരക്ഷിതമായി വെച്ചു. സമയം ചലിച്ചുതുടങ്ങിയപ്പോൾ ആളുകൾ ആശ്ചര്യത്തോടെ പൂച്ചക്കുഞ്ഞിനെ നോക്കി. “ഇത് എങ്ങനെ സംഭവിച്ചു?” അവർ ചോദിച്ചു.
മീരയുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു സന്തോഷം നിറഞ്ഞു. തനിക്ക് കിട്ടിയ ഈ പ്രത്യേക കഴിവ് മറ്റുള്ളവർക്ക് ഉപകാരപ്പെടുന്നു എന്നറിഞ്ഞപ്പോൾ അവൾക്ക് സമാധാനമായി. ഓരോ തവണയും അവൾ സമയത്തെ നിർത്താൻ ഘടികാരം ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ, അവൾ കൂടുതൽ ഉത്തരവാദിത്തമുള്ള കുട്ടിയായി മാറി. ആളുകളെ സഹായിക്കുന്നതിലൂടെയാണ് യഥാർത്ഥ സന്തോഷം ലഭിക്കുന്നത് എന്ന് അവൾ മനസ്സിലാക്കി.
ഓരോ ദിവസവും മീര ഘടികാരത്തെ കൂടുതൽ കരുതലോടെ ഉപയോഗിച്ചു. അത് വെറുമൊരു കളിപ്പാട്ടമല്ലെന്നും വലിയ ശക്തിയുള്ള ഒന്നാണെന്നും അവൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. ഈ ശക്തി നല്ല കാര്യങ്ങൾക്കായി ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ അത് ഇരട്ടി സന്തോഷം നൽകുമെന്ന് അവൾക്ക് മനസ്സിലായി.
രാത്രിയിൽ ഉറങ്ങാൻ കിടക്കുമ്പോൾ, മീര തന്റെ കയ്യിലിരുന്ന ഘടികാരത്തെ നോക്കി. അതിന്റെ സൂചികൾ പതുക്കെ ചലിച്ചു. അവൾ ചിന്തിച്ചു, എല്ലാവർക്കും ഒരു മാന്ത്രിക ഘടികാരം ഇല്ലായിരിക്കാം. പക്ഷേ, ഓരോരുത്തരുടെയും ഉള്ളിൽ മറ്റുള്ളവരെ സഹായിക്കാനുള്ള ഒരു കഴിവുണ്ട്. ആ കഴിവ് ശരിയായ രീതിയിൽ ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ ലോകം കൂടുതൽ മനോഹരമാകുമെന്ന് അവൾ ഉറച്ചു വിശ്വസിച്ചു.
അങ്ങനെ, മീരയുടെ ജീവിതം ആ മാന്ത്രിക ഘടികാരം നൽകിയ നല്ല പാഠങ്ങളാൽ നിറഞ്ഞു. അവൾ പഠിച്ചു, നമ്മുടെ കൈകളിലെ ശക്തിയെക്കുറിച്ച്, അത് എങ്ങനെ നല്ലതിന് ഉപയോഗിക്കാമെന്ന്. മാന്ത്രികമായ കഴിവുകൾക്ക് നമ്മളെ സഹായിക്കാൻ കഴിയുന്നതുപോലെ, നമ്മുടെ ചെറിയ നല്ല പ്രവർത്തികൾക്കും ലോകത്ത് വലിയ മാറ്റങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കാൻ കഴിയും. അത് മറ്റുള്ളവരെ സഹായിക്കാനുള്ള മനസ്സും സ്നേഹവുമാണ്. അത് ഒരു മാതിരി ഘടികാരത്തെക്കാൾ വലുതാണ്.
ഇനി നീയും ഉറങ്ങിക്കോളൂ, മീരയെപ്പോലെ നിന്റെ മനസ്സിലും നല്ല സ്വപ്നങ്ങളും നല്ല ചിന്തകളും നിറയട്ടെ. ശുഭരാത്രി!
