തീർച്ചയായും! ഇതാ, 11-13 വയസ്സുകാർക്കായി, “എന്നെ പ്രചോദിപ്പിച്ച ഡോക്ടർ” എന്ന പേരിൽ ഒരു കഥ.
—
**എന്നെ പ്രചോദിപ്പിച്ച ഡോക്ടർ**
മായാ ഒരു ഉത്സാഹിയായ കുട്ടിയായിരുന്നു. ക്ലാസ്സിൽ പഠിക്കുന്ന കാര്യങ്ങൾ അവൾക്ക് പെട്ടെന്ന് മനസ്സിലാവും. ചിത്രങ്ങൾ വരയ്ക്കാനും, കഥകൾ വായിക്കാനും അവൾക്ക് ഒരുപാട് ഇഷ്ടമായിരുന്നു. ഭാവിയിൽ ഒരു വലിയ ചിത്രകാരിയാകണം എന്നായിരുന്നു മായയുടെ സ്വപ്നം. എന്നാൽ, ശാസ്ത്ര വിഷയങ്ങളോട്, പ്രത്യേകിച്ച് മനുഷ്യശരീരത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പാഠങ്ങളോട് അവൾക്ക് വലിയ താൽപ്പര്യമില്ലായിരുന്നു. അത് വെറും പുസ്തകങ്ങളിലെ വിവരങ്ങളാണെന്നും, ജീവിതത്തിൽ അതിന് വലിയ പ്രായോഗികതയൊന്നുമില്ലെന്നുമാണ് മായ കരുതിയത്.
മായയുടെ അനുജൻ, അപ്പു, ഒരു കുറുമ്പനും കളിച്ചു ചിരിച്ച് നടക്കുന്നവനുമായ ഒരു കുട്ടിയായിരുന്നു. അവന് ആറ് വയസ്സായിരുന്നു പ്രായം. അപ്പു എന്നും വീട്ടിൽ ചിരിയും കളിയുമായി നിറഞ്ഞിരിക്കും. ഒരു ദിവസം വൈകുന്നേരം, സ്കൂൾ വിട്ടു വന്ന അപ്പുവിന് പെട്ടെന്ന് പനി തുടങ്ങി. വൈകാതെ അവന് വയറുവേദനയും തുടങ്ങി. അപ്പുവിന് ഒട്ടും വയ്യാതെയായി. അവൻ കരച്ചിലും പിഴിച്ചിലുമായി അമ്മയുടെ അടുത്ത് ചേർന്നിരുന്നു. മായക്ക് അപ്പുവിന്റെ അവസ്ഥ കണ്ടപ്പോൾ ഒരുപാട് സങ്കടം തോന്നി. അവൾക്ക് ഒന്നും ചെയ്യാനായില്ലല്ലോ എന്നോർത്ത് അവൾക്ക് വിഷമമായി.
“അമ്മേ, അപ്പുവിന് ഒരുപാട് വയ്യല്ലോ,” മായ പറഞ്ഞു. “നമുക്കൊരു ഡോക്ടറെ കാണണ്ടേ?”
അമ്മ അപ്പുവിനെ ചേർത്തുപിടിച്ച് തലോടി. “തീർച്ചയായും മോളേ, നമുക്ക് ഡോക്ടർ മീരയെ കാണാം. അമ്മ ഇപ്പോൾത്തന്നെ വിളിച്ച് സമയം ചോദിക്കാം.”
അപ്പുവിന്റെ അവസ്ഥ കണ്ടപ്പോൾ മായക്ക് ഡോക്ടറെ കാണാൻ പോകാൻ ഒട്ടും മടി തോന്നിയില്ല. അവളും അമ്മയോടൊപ്പം ക്ലിനിക്കിലേക്ക് പോകാൻ തീരുമാനിച്ചു. ക്ലിനിക്കിൽ എത്തിയപ്പോൾ അവിടെ കുറച്ച് ആളുകൾ ഡോക്ടറെ കാത്തിരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. എല്ലാവരുടെയും മുഖത്ത് ഒരുതരം ആശങ്കയുണ്ടായിരുന്നു. മായക്ക് അപ്പുവിനെ ഓർത്ത് പേടിയായി. അപ്പു ഡോക്ടറെ കാണാൻ മടിച്ച് അമ്മയുടെ പിന്നിൽ ഒളിച്ചു നിന്നു.
കുറച്ചുകഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഡോക്ടർ മീരയുടെ മുറിയിൽ നിന്ന് ഒരു നേഴ്സ് പുറത്തുവന്നു. “അപ്പു!” അവർ വിളിച്ചു.
അമ്മ അപ്പുവിനെ കൈയ്യിൽ പിടിച്ച് ഡോക്ടറുടെ മുറിയിലേക്ക് കയറി. മായയും അവരോടൊപ്പം പോയി. ഡോക്ടർ മീരയെ കണ്ടപ്പോൾ മായക്ക് ആദ്യം തോന്നിയത് ഒരുതരം ഭയമായിരുന്നു. എന്നാൽ, ഡോക്ടറുടെ പുഞ്ചിരിക്കുന്ന മുഖവും ശാന്തമായ കണ്ണുകളും കണ്ടപ്പോൾ ആ ഭയം പതുക്കെ മാറി. ഡോക്ടർ മീരയുടെ മുഖത്ത് ഒരുപാട് സ്നേഹവും ദയയും മായ കണ്ടു.
ഡോക്ടർ മീര അപ്പുവിനെ തന്റെ അടുത്തേക്ക് വിളിച്ചു. “അയ്യോ, എന്റെ കുട്ടിക്ക് വയ്യാതെയായല്ലോ. പേടിക്കണ്ട കേട്ടോ,” ഡോക്ടർ വളരെ മൃദുവായി സംസാരിച്ചു. “നിന്റെ പേരെന്താ?”
“അപ്പു,” അവൻ പതിയെ പറഞ്ഞു.
“അപ്പുവിന് ഇപ്പോൾ എന്തുണ്ട് വിഷമം?” ഡോക്ടർ ചോദിച്ചു.
അപ്പുവിന് വയറുവേദനയാണെന്നും, പനിയുണ്ടെന്നും അമ്മ ഡോക്ടറോട് പറഞ്ഞു. ഡോക്ടർ മീര അപ്പുവിനെ ചേർത്ത് പിടിച്ചു. അവന്റെ നെറ്റിയിൽ തൊട്ട് പനി പരിശോധിച്ചു. ഒരു സ്റ്റെതസ്കോപ്പ് ഉപയോഗിച്ച് ഹൃദയമിടിപ്പും ശ്വാസവും പരിശോധിച്ചു. ഡോക്ടർ അപ്പുവിനോട് തമാശകൾ പറഞ്ഞു. അവന്റെ വയറ് പരിശോധിക്കുമ്പോൾ “ഇതൊരു വിമാനം പറത്തുന്നതുപോലെയാണ് കേട്ടോ” എന്ന് പറഞ്ഞ് ചിരിപ്പിച്ചു. അപ്പുവിന്റെ മുഖത്തെ പേടി поതുക്കെ മാറി, അവൻ ചിരിക്കാൻ തുടങ്ങി.
അതിനുശേഷം ഡോക്ടർ മീര മായയോടും അമ്മയോടും സംസാരിച്ചു. “അപ്പുവിന് ചെറിയൊരു വൈറൽ പനിയാണ്. വയറുവേദനയും അതിന്റെ ഭാഗമാണ്. പേടിക്കാൻ ഒന്നുമില്ല. നമ്മൾ ശ്രദ്ധിച്ചാൽ മതി.” അവർ ഒരു ചെറിയ ബോർഡിൽ വയറിന്റെ ചിത്രം വരച്ച് അപ്പുവിന് എന്താണ് സംഭവിച്ചതെന്ന് വളരെ ലളിതമായി വിശദീകരിച്ചു. “നമ്മൾ കഴിക്കുന്ന ഭക്ഷണം ദഹിക്കുന്ന കുഴപ്പമാണ്. കുറച്ച് മരുന്ന് കഴിച്ചാൽ ഉടൻ മാറിക്കോളും.” ഡോക്ടർ പറഞ്ഞു.
ഡോക്ടർ മീരയുടെ സംസാരത്തിൽ അറിവും സ്നേഹവും നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നത് മായ ശ്രദ്ധിച്ചു. രോഗികളുടെ പേടി മാറ്റാനും അവർക്ക് ധൈര്യം നൽകാനും ഡോക്ടർക്ക് പ്രത്യേക കഴിവുണ്ടെന്ന് മായക്ക് തോന്നി. വെറും മരുന്ന് മാത്രമല്ല, വാക്കുകൾ കൊണ്ടും സ്നേഹം കൊണ്ടും ഒരാൾക്ക് രോഗം മാറ്റാൻ കഴിയുമെന്ന് അവൾക്ക് മനസ്സിലായി. ഡോക്ടർ കുറച്ച് മരുന്നുകൾ കുറിച്ചു നൽകി. അവ എങ്ങനെയാണ് കഴിക്കേണ്ടതെന്നും, എന്ത് ഭക്ഷണമാണ് നൽകേണ്ടതെന്നും വളരെ വ്യക്തമായി പറഞ്ഞു. “പേടിക്കണ്ട, അപ്പു മിടുക്കനാണല്ലോ. വേഗം സുഖമാകും,” ഡോക്ടർ അപ്പുവിന്റെ തലയിൽ തലോടി.
ക്ലിനിക്കിൽ നിന്ന് തിരികെ വീട്ടിലെത്തുമ്പോൾ മായയുടെ മനസ്സിൽ ഡോക്ടർ മീരയുടെ ചിത്രം നിറഞ്ഞുനിന്നു. ഡോക്ടർ പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങളും, അപ്പുവിനോട് സംസാരിച്ച രീതിയും അവൾക്ക് ഒരുപാട് ഇഷ്ടപ്പെട്ടു. ശാസ്ത്രം എന്നത് വെറും പുസ്തകത്തിലെ വിവരങ്ങളല്ലെന്നും, അത് മനുഷ്യരെ സഹായിക്കാനുള്ള ഒരു വലിയ വഴിയാണെന്നും അവൾക്ക് തോന്നി.
അപ്പു പതിയെ സുഖം പ്രാപിക്കാൻ തുടങ്ങി. മായ അപ്പുവിനെ ശുശ്രൂഷിക്കാൻ അമ്മയെ സഹായിച്ചു. മരുന്ന് കൃത്യസമയത്ത് കൊടുക്കാനും, ആരോഗ്യകരമായ ഭക്ഷണം നൽകാനും അവൾ ശ്രദ്ധിച്ചു. അപ്പുവിന് സുഖമില്ലാതിരുന്നപ്പോൾ ഡോക്ടർ മീര നൽകിയ വയറിന്റെ ചിത്രം മായയുടെ മനസ്സിൽ മായാതെ നിന്നു.
അന്നു മുതൽ മായക്ക് ശാസ്ത്ര വിഷയങ്ങളോട്, പ്രത്യേകിച്ച് മനുഷ്യശരീരത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പഠനങ്ങളോട് വലിയ താൽപ്പര്യം തോന്നിത്തുടങ്ങി. അവൾ അവളുടെ ശാസ്ത്ര പുസ്തകങ്ങൾ തുറന്നുനോക്കി. ദഹനവ്യവസ്ഥയെക്കുറിച്ചും, രോഗപ്രതിരോധ ശേഷിയെക്കുറിച്ചും അവൾ വായിച്ചു. ശാസ്ത്രം എത്രമാത്രം രസകരമാണെന്നും, നമ്മുടെ ജീവിതവുമായി എത്രമാത്രം ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു എന്നും അവൾക്ക് മനസ്സിലായി. ഡോക്ടർ മീരയെപ്പോലെ, താനും ഒരു ദിവസം അറിവ് കൊണ്ടും ദയകൊണ്ടും ആളുകളെ സഹായിക്കാൻ കഴിയുന്ന ഒരാളാകണം എന്ന് മായ ആഗ്രഹിച്ചു. ഒരു ചിത്രകാരിയാകുക എന്ന സ്വപ്നം ഇപ്പോഴും മായയുടെ മനസ്സിലുണ്ടായിരുന്നു. എന്നാൽ, ശാസ്ത്രം പഠിച്ച് ഡോക്ടർ മീരയെപ്പോലെ ആളുകൾക്ക് ആശ്വാസം നൽകാനും മായക്ക് ആഗ്രഹം തോന്നി.
ഡോക്ടർ മീരയുടെ ആ പുഞ്ചിരിയും, സ്നേഹമുള്ള വാക്കുകളും, അറിവും മായയുടെ ജീവിതത്തിൽ വലിയൊരു മാറ്റം വരുത്തി. അറിവും ദയയും ചേർന്നാൽ ഒരാൾക്ക് എത്ര വലിയ സ്വാധീനം ചെലുത്താൻ കഴിയുമെന്ന് അവൾക്ക് മനസ്സിലായി. പഠനം എന്നത് വെറും പരീക്ഷകൾക്ക് വേണ്ടിയല്ല, ജീവിതത്തിൽ നല്ല കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യാനും, മറ്റുള്ളവരെ സഹായിക്കാനും വേണ്ടിയാണെന്ന് മായ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
—
**ഗുണപാഠം:** അറിവും ദയയും ചേർന്നാൽ നമുക്ക് മറ്റുള്ളവരുടെ ജീവിതത്തിൽ വലിയ നല്ല മാറ്റങ്ങൾ വരുത്താൻ കഴിയും. ചെറിയ കാര്യങ്ങളിൽ പോലും ശ്രദ്ധിക്കുകയും, സ്നേഹത്തോടെ പെരുമാറുകയും ചെയ്യുന്നത് മറ്റുള്ളവർക്ക് വലിയ പ്രചോദനമാകും. പഠനം എന്നത് കേവലം അറിവ് നേടാൻ മാത്രമല്ല, ആ അറിവ് ലോകത്തിന് നന്മയായി ഉപയോഗിക്കാൻ കൂടിയാണ്.
