മാന്ത്രിക വെളിച്ചം തേടി

തീർച്ചയായും, “Fantasy Story Idea 6” എന്ന തലക്കെട്ടിൽ 11-13 വയസ്സുകാർക്കായി ഒരു മാന്ത്രിക കഥ ഇതാ:

***

**Fantasy Story Idea 6**

പച്ചപ്പിനിടയിൽ ഒളിച്ചുകിടക്കുന്ന ഒരു കൊച്ചുഗ്രാമമുണ്ടായിരുന്നു, മഞ്ചാടിക്കുന്ന്. അവിടെ മായാ എന്നൊരു കൊച്ചുമിടുക്കി പെൺകുട്ടി താമസിച്ചിരുന്നു. മായയ്ക്ക് കാടിനെയും അവിടുത്തെ രഹസ്യങ്ങളെയും ഒരുപാട് ഇഷ്ടമായിരുന്നു. അവളുടെ വീടിനടുത്ത്, ഗ്രാമത്തിന്റെ ജീവനായ ഒരു മന്ത്രിക്കുന്ന നീരുറവയുണ്ടായിരുന്നു. ആ നീരുറവയിൽ നിന്ന് തെളിഞ്ഞ വെള്ളം കുടിക്കുമ്പോൾ ഒരുതരം ശാന്തതയും സന്തോഷവും എല്ലാവർക്കും തോന്നുമായിരുന്നു. രാത്രിയിൽ ആ നീരുറവ നേരിയ നിലാവുപോലെ തിളങ്ങുകയും ചെയ്യുമായിരുന്നു.

ഒരു ദിവസം, മായ ശ്രദ്ധിച്ചു, മന്ത്രിക്കുന്ന നീരുറവയുടെ തിളക്കം പതിയെ പതിയെ കുറഞ്ഞുവരുന്നു. അതിന്റെ ശബ്ദം പോലും നേർത്ത്, നിശ്ശബ്ദമായി വരുന്നു. ഗ്രാമത്തിലെ ആളുകൾക്ക് അത് വലിയ സങ്കടമുണ്ടാക്കി. നീരുറവയുടെ മാന്ത്രിക ശക്തി കുറയുകയാണോ എന്ന് അവർ ഭയന്നു. മായയ്ക്ക് ഇത് സഹിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. നീരുറവയെ പഴയതുപോലെ തിളക്കമുള്ളതാക്കാൻ എന്തെങ്കിലും ചെയ്യണമെന്ന് അവൾ ഉറപ്പിച്ചു.

ഒരു സന്ധ്യയ്ക്ക്, മായ ധൈര്യപൂർവ്വം കാടിനുള്ളിലേക്ക് നടന്നു. ഗ്രാമീണർക്ക് കാടിനെക്കുറിച്ച് ഭയമുണ്ടായിരുന്നു. അവിടെ ഒളിഞ്ഞുകിടക്കുന്ന ശക്തികളെക്കുറിച്ച് അവർക്ക് അറിയില്ലായിരുന്നു. പക്ഷേ മായയ്ക്ക് ഒരു ഉൾവിളി തോന്നി. നീരുറവയുടെ രഹസ്യം കാട്ടിലുണ്ടെന്ന് അവൾക്ക് തോന്നി. അവൾക്ക് വഴികാട്ടിയായി, ഒരു കൊച്ചുമിന്നാമിനുങ്ങിന്റെ നേർത്ത വെളിച്ചം മാത്രം.

കാടിന്റെ ഉള്ളിലേക്ക് നടക്കുംതോറും മരങ്ങൾ കൂടുതൽ ഉയർന്നു. അവയുടെ ഇലകൾ ആകാശത്തെ മറച്ചു. ഇരുട്ട് കനത്തു. അപ്പോഴാണ് മായ ഒരു കാഴ്ച കണ്ടത്. ഒരു കൊച്ചുമിന്നാമിനുങ്ങ്, അതിന്റെ വെളിച്ചം നഷ്ടപ്പെട്ട നിലയിൽ, ഒരു കല്ലിലിരുന്ന് കരയുന്നു. “നിനക്കെന്തുപറ്റി?” മായ സ്നേഹത്തോടെ ചോദിച്ചു.

മിന്നാമിനുങ്ങ് തലയുയർത്തി നോക്കി. “എന്റെ പേര് മിന്നു. എനിക്ക് വഴിതെറ്റി. എന്റെ കൂട്ടുകാർക്കെല്ലാം വെളിച്ചം നഷ്ടപ്പെട്ടു. മന്ത്രിക്കുന്ന നീരുറവയുടെ ശക്തി കുറഞ്ഞത് ഞങ്ങളെയും ബാധിച്ചു.” മിന്നുവിന് വെളിച്ചം തീരെയില്ലായിരുന്നു. മായയ്ക്ക് മിന്നുവിനോട് സഹതാപം തോന്നി. “പേടിക്കേണ്ട, നമുക്ക് ഒരുമിച്ച് എന്താണെന്ന് കണ്ടുപിടിക്കാം.” മായ പറഞ്ഞു. മിന്നു മായയുടെ കൈയ്യിൽ പതുക്കെ ഇരുന്നു. അവൾക്ക് നേർത്ത ഒരു വെളിച്ചം തിരിച്ചു കിട്ടി.

അവർ നടന്നു, നടന്ന് ഒരു വലിയ ആൽമരത്തിനടുത്തെത്തി. ആ ആൽമരത്തിന് മനുഷ്യന്റെ മുഖമുണ്ടായിരുന്നു. വൃദ്ധയായ ഒരു മരദേവതയായിരുന്നു അത്. “കുഞ്ഞേ, നീയെന്തിനാണ് കാടിന്റെ രഹസ്യങ്ങളറിയാൻ വന്നിരിക്കുന്നത്?” മരദേവതയുടെ ശബ്ദം കാറ്റിലൂടെ ഒഴുകിയെത്തി.

മായ മന്ത്രിക്കുന്ന നീരുറവയുടെ കാര്യവും മിന്നുവിന്റെ സങ്കടവും പറഞ്ഞു. മരദേവത ദീർഘമായി നിശ്വസിച്ചു. “മഞ്ചാടിക്കുന്നിലെ നീരുറവയ്ക്ക് ജീവൻ നൽകുന്നത് നിലാവൂതപ്പൂവുകളാണ്. ആ പൂക്കൾക്ക് ശക്തി നൽകുന്നത് പാടുന്ന ക്രിസ്റ്റലാണ്. പക്ഷേ, പാടുന്ന ക്രിസ്റ്റലിന്റെ സംഗീതം നിലച്ചിരിക്കുന്നു.”

“അതിനെങ്ങനെയാണ് അതിന്റെ സംഗീതം തിരിച്ചു കിട്ടുക?” മായ ആകാംഷയോടെ ചോദിച്ചു.

“വർഷത്തിലൊരിക്കൽ മാത്രം പൂക്കുന്ന നക്ഷത്രത്തുമ്പനീർ എന്നൊരു പുഷ്പമുണ്ട്. അതിന്റെ ഇതളുകൾ നിലാവൊളി കുടിച്ച് രൂപപ്പെടുന്നതാണ്. ആ നിലാവൊളി പാടുന്ന ക്രിസ്റ്റലിൽ പതിച്ചാൽ മാത്രമേ അതിന് അതിന്റെ സംഗീതം തിരിച്ചു കിട്ടൂ. പക്ഷേ, നക്ഷത്രത്തുമ്പനീർ എവിടെയാണെന്ന് ആർക്കും അറിയില്ല.” മരദേവത പറഞ്ഞു.

മായ മിന്നുവിനെ നോക്കി. “നമുക്ക് കണ്ടുപിടിക്കണം,” അവൾ ഉറപ്പോടെ പറഞ്ഞു.

മിന്നുവിന് മായയോടൊപ്പം ധൈര്യം തോന്നി. അവർ യാത്ര തുടർന്നു. മരദേവത ഒരു ചിത്രം പോലെ നക്ഷത്രത്തുമ്പനീരിന്റെ രൂപം മായയുടെ മനസ്സിൽ വരച്ചുനൽകി. മായയും മിന്നുവും ഒരുപാട് തിരഞ്ഞു. പുഴകൾ കടന്നു, പാറകൾക്ക് മുകളിലൂടെ കയറി, കുറ്റിക്കാടുകൾക്കിടയിലൂടെ നടന്നു.

ഒടുവിൽ, കാടിന്റെ ഏറ്റവും ഉള്ളിൽ, ഒരു വലിയ വെള്ളച്ചാട്ടത്തിനരികിൽ, മായ ആ പുഷ്പം കണ്ടു! ചെറിയ വെള്ളിനക്ഷത്രങ്ങളെപ്പോലെ, നിലാവൊളിയിൽ തിളങ്ങിനിൽക്കുന്ന നക്ഷത്രത്തുമ്പനീർ! പക്ഷേ അത് ഒരെണ്ണം മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. അതിന്റെ ഇതളുകളിൽ നിലാവൊളി തുള്ളികളായി തിളങ്ങിനിന്നു.

മായ വളരെ ശ്രദ്ധയോടെ ആ പുഷ്പം പറിച്ചു. അപ്പോൾ മിന്നു പറഞ്ഞു, “ഇനി പാടുന്ന ക്രിസ്റ്റൽ എവിടെയാണെന്ന് കണ്ടുപിടിക്കണം.” അവർക്ക് വഴികാട്ടിയായി നക്ഷത്രത്തുമ്പനീരിന്റെ നേർത്ത നിലാവൊളിയുണ്ടായിരുന്നു.

അവർ വീണ്ടും നടന്നു. ഒരു വലിയ ഗുഹയുടെ മുന്നിലെത്തി. ഗുഹയുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു ചെറിയ വെളിച്ചം കണ്ടു. അവർ അതിനകത്തേക്ക് പ്രവേശിച്ചു. ഗുഹയുടെ ഒത്ത നടുവിൽ, ഒരു തിളക്കമുള്ള ക്രിസ്റ്റൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷേ അതിന് വെളിച്ചമോ സംഗീതമോ ഇല്ലായിരുന്നു. അതാണ് പാടുന്ന ക്രിസ്റ്റൽ.

മായ നക്ഷത്രത്തുമ്പനീർ ക്രിസ്റ്റലിന്റെ മുകളിൽ വെച്ചു. നിലാവൊളി തുള്ളികൾ ക്രിസ്റ്റലിലേക്ക് ഇറങ്ങി. പതിയെ പതിയെ ക്രിസ്റ്റലിന് ഒരു നേർത്ത വെളിച്ചം വന്നു. പിന്നെ, ഒരു മൃദലമായ സംഗീതം കേട്ടുതുടങ്ങി. മനോഹരമായ ആ സംഗീതം കേട്ട് മിന്നുവിന്റെ വെളിച്ചം കൂടി. അവൾ ആകാശത്തേക്ക് പറന്നുയർന്ന്, സന്തോഷത്തോടെ തിളങ്ങി.

പാടിത്തുടങ്ങിയ ക്രിസ്റ്റലിന്റെ ശക്തി നിലാവൂതപ്പൂക്കളിലേക്ക് ഒഴുകി. ഗുഹയുടെ പുറത്തുള്ള കാട്ടിൽ, നിറയെ നിലാവൂതപ്പൂക്കൾ വിരിഞ്ഞുതുടങ്ങി. അവയുടെ വെളിച്ചം മഞ്ചാടിക്കുന്നിലെ മന്ത്രിക്കുന്ന നീരുറവയിലേക്ക് എത്തി.

മായയും മിന്നുവും ഗുഹയിൽ നിന്ന് പുറത്തിറങ്ങി. അപ്പോഴേക്കും നീരുറവ വീണ്ടും തിളങ്ങിത്തുടങ്ങിയിരുന്നു. അതിന്റെ മന്ത്രണം കേട്ട്, കാടുണർന്നു. മിന്നുവും അവളുടെ കൂട്ടുകാരും വീണ്ടും തിളങ്ങിപ്പറന്നു.

മായ സന്തോഷത്തോടെ ഗ്രാമത്തിലേക്ക് മടങ്ങി. ഗ്രാമത്തിലെ ആളുകൾ നീരുറവയുടെ പഴയ തിളക്കം കണ്ട് അത്ഭുതപ്പെട്ടു. മായ തന്റെ സാഹസികയാത്രയെക്കുറിച്ച് അവരോട് പറഞ്ഞു. ഗ്രാമീണർക്ക് മായയെക്കുറിച്ച് അഭിമാനം തോന്നി.

അന്നുമുതൽ മഞ്ചാടിക്കുന്നിലെ മന്ത്രിക്കുന്ന നീരുറവ വീണ്ടും ഗ്രാമത്തിന്റെ ജീവനും വെളിച്ചവുമായി മാറി. മായയും മിന്നുവും നല്ല കൂട്ടുകാരായി. ഓരോ രാത്രിയിലും മിന്നു മായയുടെ ജനലരികിൽ വന്ന് തിളങ്ങിനിന്നു.

**ഗുണപാഠം:**
ചിലപ്പോൾ വലിയ കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യാൻ വലിയ ശക്തിയൊന്നും ആവശ്യമില്ല. ചെറിയൊരു ധൈര്യവും ആകാംഷയും നല്ല മനസ്സുമുണ്ടെങ്കിൽ വലിയ പ്രശ്നങ്ങൾ പോലും നമുക്ക് പരിഹരിക്കാൻ സാധിക്കും. നമ്മുടെ ചുറ്റുമുള്ള ലോകത്തെ സ്നേഹിക്കുകയും പരിപാലിക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ, അത് നമ്മളിലേക്ക് തിരികെ വരും.