ഭാവനയുടെ നീല ലോകം

തീർച്ചയായും, “Surrealism Story Idea 27” എന്ന പേരിൽ 11-13 വയസ്സുകാർക്കായി ഒരു മായക്കാഴ്ചകളുടെ കഥ ഇതാ:

***

**Surrealism Story Idea 27**

മീനുവിന് പന്ത്രണ്ട് വയസ്സായിരുന്നു. അവൾക്ക് വരയ്ക്കാൻ ഒരുപാട് ഇഷ്ടമായിരുന്നു. അവളുടെ ബെഡ്‌റൂമിന്റെ ഒരു മൂലയിൽ ഒരു ചെറിയ മേശയുണ്ടായിരുന്നു. അവിടെ എപ്പോഴും വർണ്ണ പെൻസിലുകളും, പേപ്പറുകളും, ഒരു പഴയ സ്കെച്ച് ബുക്കും ഉണ്ടാകും. മീനുവിന്റെ ഏറ്റവും അടുത്ത കൂട്ടുകാരൻ, പപ്പടം എന്ന അവളുടെ പൂച്ചയായിരുന്നു. പപ്പടത്തിന് നിറയെ വെളുത്ത രോമങ്ങളും തിളങ്ങുന്ന മഞ്ഞക്കണ്ണുകളുമായിരുന്നു. മീനു വരയ്ക്കുമ്പോൾ, പപ്പടം മിക്കവാറും അവളുടെ മടിയിൽ ചുരുണ്ടുകൂടി കിടക്കും, അല്ലെങ്കിൽ മേശപ്പുറത്തെ പെൻസിലുകൾ കളയുന്ന തിരക്കിലായിരിക്കും.

മീനുവിന് രാത്രിയിൽ കിടന്നുറങ്ങുന്നതിന് മുൻപ് ആകാശത്തേക്ക് നോക്കുന്നത് ഇഷ്ടമായിരുന്നു. അവൾക്ക് ഇഷ്ടപ്പെട്ട നിറം നീലയായിരുന്നു, അതുകൊണ്ട് നീല നിറത്തിലുള്ള പലതരം ചിത്രങ്ങൾ അവൾ വരച്ചിരുന്നു. ഒരു ദിവസം, അവൾ തന്റെ സ്കെച്ച് ബുക്കിൽ ഒരു പ്രത്യേക ചിത്രം വരച്ചു. അത് സാധാരണ നീലാകാശമായിരുന്നില്ല. ആകാശത്ത് പറക്കുന്ന മീനുകളും, മേഘങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ നീന്തിത്തുടിക്കുന്ന ഡോൾഫിനുകളും, നക്ഷത്രങ്ങൾ ഒരു തടാകത്തിലെ താമരപ്പൂക്കൾ പോലെ വിരിഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന ഒരു ചിത്രമായിരുന്നു അത്. അവൾ അത് വരച്ച് തീർത്തപ്പോൾ, പപ്പടം അവളുടെ മുഖത്ത് തലോടി, സന്തോഷത്തോടെ “മ്യാവൂ” എന്ന് ശബ്ദമുണ്ടാക്കി.

പിറ്റേന്ന് രാവിലെ, മീനു ഉറക്കമുണർന്നത് ഒരു പ്രത്യേകതരം വെളിച്ചം കൊണ്ടായിരുന്നു. അവൾ കണ്ണുകൾ തുറന്ന് ജനലിലൂടെ പുറത്തേക്ക് നോക്കി. അവൾ കണ്ട കാഴ്ച അവളെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തി. സാധാരണ കാണാറുള്ള മരങ്ങളും പൂക്കളുമെല്ലാം അവിടെയുണ്ടായിരുന്നില്ല. പകരം, അവൾ ഇന്നലെ വരച്ച ആകാശത്തിലെ നീലനിറം അവളുടെ മുറിയുടെ ജനലിനു പുറത്ത് നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്നു. പറക്കുന്ന മീനുകളും, മേഘങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ നീന്തിത്തുടിക്കുന്ന ഡോൾഫിനുകളും! നക്ഷത്രങ്ങൾ താമരപ്പൂക്കൾ പോലെ തിളങ്ങിനിന്നു. അവൾക്ക് വിശ്വസിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.

“പപ്പടം, ഇത് നോക്കൂ!” മീനു വിളിച്ചുപറഞ്ഞു.
പപ്പടം അവളുടെ അടുത്തേക്ക് ഓടിവന്നു. ജനലിലൂടെ പുറത്തേക്ക് നോക്കിയപ്പോൾ, അതിന്റെ മഞ്ഞക്കണ്ണുകൾ വിടർന്നു. അത്ഭുതത്തോടെ അത് മേൽപ്പോട്ട് നോക്കി, ഒരു പറക്കുന്ന മീനിന്റെ പിന്നാലെ ചാടാൻ ശ്രമിച്ചു.

മീനു വേഗം താഴേക്ക് പോയി, മുറ്റത്തേക്ക് ഇറങ്ങി. അവളുടെ മുറ്റത്ത്, റോസാപ്പൂക്കൾക്ക് പകരം, നിറയെ ചിറകുകളുള്ള പൂമ്പാറ്റകളായിരുന്നു. അവ പതിയെ ചിറകുകൾ വിരിച്ച് മുകളിലേക്ക് പറന്നുയരുമ്പോൾ, മനോഹരമായ ഈണം കേൾക്കാമായിരുന്നു. ഓരോ പൂമ്പാറ്റയ്ക്കും ഓരോ നിറമായിരുന്നു, അവയുടെ ചിറകുകൾ പലതരം പാട്ടുകൾ പാടി.

“ഇതൊരു സ്വപ്നമാണോ?” മീനു സ്വയം ചോദിച്ചു.
അപ്പോൾ, മുറ്റത്തെ മാവിൽ നിന്ന് ഒരു മാമ്പഴം താഴേക്ക് വീണു. പക്ഷേ, മാമ്പഴത്തിന് പകരം, അത് തിളക്കമുള്ള ഒരു നക്ഷത്രമായിരുന്നു! ആ നക്ഷത്രം പതിയെ ഉരുണ്ട് അവളുടെ കാലിനടുത്തേക്ക് വന്നു. മീനു അതിനെ എടുത്തുനോക്കി. അത് ചൂടുണ്ടായിരുന്നില്ല, ഒരുതരം തണുത്ത പ്രകാശമായിരുന്നു അതിനുണ്ടായിരുന്നത്.

മീനുവിന് ആദ്യം പേടിയായി. പക്ഷേ, ആ കാഴ്ചകൾ അവളെ കൂടുതൽ ആകർഷിച്ചു. അവൾക്ക് മനസ്സിലായി, ഇത് ഭയക്കേണ്ട ഒന്നല്ല, മറിച്ച് മനോഹരമായ ഒരത്ഭുതമാണ്. അവൾ തന്റെ സ്കെച്ച് ബുക്ക് എടുത്ത് വീണ്ടും നോക്കി. അതിൽ വരച്ച ഓരോ ചിത്രവും ജീവൻവെച്ചതുപോലെ തോന്നി.

അവൾ തന്റെ വീട്ടിലെ സാധാരണ വാതിലിനു പകരം, തന്റെ സ്കെച്ച് ബുക്കിൽ വരച്ച ഒരു നീല വാതിൽ കണ്ടു. ആ വാതിലിന് ചുറ്റും ചെറിയ ചിറകുകളുള്ള പൂക്കൾ ചിരിച്ചുനിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. മീനു പതിയെ ആ വാതിൽ തുറന്നു. അവൾ കണ്ടത്, പുൽമേടായിരുന്നില്ല. വർണ്ണക്കടലാസുകൾ വിരിച്ച ഒരു പാതയായിരുന്നു അത്. ആ പാതയിലൂടെ നടന്നപ്പോൾ, അവളുടെ കാലടികൾക്ക് താഴെ ചെറിയൊരു ഈണം കേട്ടു. പപ്പടം അവളുടെ കൂടെയുണ്ടായിരുന്നു. അത് സന്തോഷത്തോടെ ആ പാതയിലൂടെ ഓടിനടന്നു.

അവർ മുന്നോട്ട് നടന്നു. അപ്പോൾ, ഒരു വലിയ മരം അവർ കണ്ടു. ആ മരത്തിന്റെ ഇലകൾ, സാധാരണ ഇലകളായിരുന്നില്ല, മറിച്ച്, ചെറിയ മഴത്തുള്ളികളായിരുന്നു. ആ മഴത്തുള്ളികളിൽ നിന്ന് മനോഹരമായ സംഗീതം കേട്ടു. ആ മരത്തിന് സമീപം ഒരു ചെറിയ കുളം ഉണ്ടായിരുന്നു. ആ കുളത്തിൽ സാധാരണ വെള്ളം ആയിരുന്നില്ല. നിറയെ നക്ഷത്രങ്ങളും, മഴവില്ലുകളും നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന ഒരു മാന്ത്രിക തടാകമായിരുന്നു അത്.

അവൾ പതിയെ കുളത്തിന്റെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു. കുളത്തിലെ വെള്ളത്തിൽ അവൾ കൈകൾ താഴ്ത്തിയപ്പോൾ, അവളുടെ കൈകളിൽ നക്ഷത്രങ്ങൾ തിളങ്ങി. അപ്പോൾ, കുളത്തിന്റെ നടുവിൽ നിന്ന് ഒരു ചെറിയ കുരുവി പറന്നുയർന്നു. ആ കുരുവിയുടെ ചിറകുകൾ നിറയെ ചെറിയ കണ്ണാടികൾ കൊണ്ടായിരുന്നു ഉണ്ടാക്കിയിരുന്നത്. ഓരോ കണ്ണാടിയിലും ചുറ്റുമുള്ള മരങ്ങളും പൂക്കളും മായാജാല കാഴ്ചകളും തെളിഞ്ഞു.

കുരുവി മീനുവിന്റെ തോളിലിരുന്നു, പതിയെ ചിറകുകൾ വിടർത്തി. “നീ നിന്റെ ഭാവനയുടെ ലോകത്താണ്, മീനു,” കുരുവി പതിയെ പറഞ്ഞു. “നിന്റെ ഓരോ വരയും, ഓരോ ചിന്തയും ഈ ലോകത്തെ നിറയ്ക്കുന്നു.”

മീനു അത്ഭുതത്തോടെ കരുവിയെ നോക്കി. “പക്ഷേ, ഇത് എങ്ങനെ സംഭവിച്ചു?” അവൾ ചോദിച്ചു.

“ചിലപ്പോൾ, നിന്റെ ഹൃദയത്തിൽ നിറയുന്ന സന്തോഷവും, ഭാവനയും ലോകത്തെ മാറ്റിമറിക്കാൻ തുടങ്ങും. നീ വരച്ചപ്പോൾ, നിന്റെ ഭാവന ഈ ലോകത്തേക്ക് ഒഴുകിയെത്തി,” കുരുവി മറുപടി നൽകി. “ഈ ലോകം നിനക്ക് ചുറ്റും നൃത്തം ചെയ്യുകയാണ്.”

അവൾക്ക് അത്ഭുതമായി തോന്നി. അവൾ സന്തോഷത്തോടെ ചുറ്റും നോക്കി. അവൾക്ക് ചുറ്റുമുള്ള എല്ലാ കാര്യങ്ങളും ഒരു കഥ പറയുന്നതുപോലെ തോന്നി. ചില മരങ്ങൾ മേഘങ്ങളിൽ നിന്ന് പാൽക്കട്ടികൾ താഴേക്കിടുന്നു, ചില പൂക്കൾ കുമിളകൾ പോലെ പറന്നു നടക്കുന്നു. അപ്പോൾ മീനു ഒരു കാര്യം ശ്രദ്ധിച്ചു. ഒരു വലിയ മലയുടെ മുകളിൽ ഒരു ചെറിയ താഴ്വരയുണ്ടായിരുന്നു. ആ താഴ്വരയിൽ നിന്ന് ഒരു മങ്ങിയ വെളിച്ചം പുറത്തേക്ക് വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

“അവിടെ എന്താണ്?” മീനു കരുവിയോട് ചോദിച്ചു.
“അവിടെ ഒരു വലിയ മേഘം ഉറങ്ങുന്നുണ്ട്. അതിന് സ്വപ്നങ്ങൾ കാണാൻ കഴിയുന്നില്ല,” കുരുവി പറഞ്ഞു. “നിനക്ക് അതിനെ സഹായിക്കാൻ കഴിയുമോ?”

മീനു ആലോചിച്ചു. മേഘത്തിന് എങ്ങനെ സ്വപ്നങ്ങൾ കാണാൻ കഴിയും? അവൾക്ക് ഒരു സൂത്രം തോന്നി. അവൾ തന്റെ സ്കെച്ച് ബുക്ക് തുറന്നു. തന്റെ ഏറ്റവും മനോഹരമായ വർണ്ണ പെൻസിലുകൾ എടുത്ത്, അവൾ മേഘങ്ങളുടെ ഒരു ചിത്രം വരയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി. ആ മേഘങ്ങൾ നിറയെ കഥകളും, നക്ഷത്രങ്ങളും, മഴവില്ലുകളും നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്നതായി അവൾ വരച്ചു. അവൾ വരയ്ക്കുമ്പോൾ, അവളുടെ ഭാവന അവളുടെ കൈകളിലേക്ക് ഒഴുകി.

അവൾ ചിത്രം പൂർത്തിയാക്കിയപ്പോൾ, താഴ്വരയിലെ ഉറങ്ങിക്കിടന്ന മേഘം പതിയെ ഉണർന്നു. അത് പതിയെ ആകാശത്തേക്ക് ഉയർന്നു. മീനു വരച്ചതുപോലെ, അതിൽ നിന്ന് നിറയെ കഥകളും, നക്ഷത്രങ്ങളും, മഴവില്ലുകളും പുറത്തേക്ക് വന്നു. ആകാശത്ത് ഒരു വലിയ മഴവില്ല് വിരിഞ്ഞു. മേഘം സന്തോഷത്തോടെ ചിരിച്ചു, ചെറിയ മഴത്തുള്ളികൾ മീനുവിന്റെ ദേഹത്ത് പതിച്ചു. ആ മഴത്തുള്ളികൾക്ക് തേനിന്റെ മധുരമുണ്ടായിരുന്നു.

മീനുവിന് സന്തോഷം തോന്നി. അവൾക്ക് ചുറ്റുമുള്ള ലോകം ഇപ്പോൾ കൂടുതൽ തിളക്കമുള്ളതായി തോന്നി. അപ്പോൾ, സൂര്യൻ പതിയെ അസ്തമിക്കാൻ തുടങ്ങി. ആകാശത്തിലെ പറക്കുന്ന മീനുകളും ഡോൾഫിനുകളും പതിയെ മാഞ്ഞു. നക്ഷത്രത്താമരപ്പൂക്കൾ വാടി. പപ്പടം മീനുവിന്റെ കാൽക്കൽ ചുരുണ്ടുകൂടി.

അവൾ തന്റെ മുറിയിലേക്ക് തിരികെ വന്നു. ജനലിലൂടെ നോക്കിയപ്പോൾ, സാധാരണ ആകാശം തെളിഞ്ഞുവന്നു. മരങ്ങളും പൂക്കളുമെല്ലാം പഴയതുപോലെയായി. അവൾ തന്റെ സ്കെച്ച് ബുക്ക് എടുത്തുനോക്കി. അതിലെ ചിത്രങ്ങൾ അതുപോലെ തന്നെയുണ്ടായിരുന്നു.

മീനുവിന് അറിയാമായിരുന്നു, ആ ദിവസം വെറുമൊരു സ്വപ്നമായിരുന്നില്ല. അത് അവളുടെ ഭാവനയുടെയും ഹൃദയത്തിലെ നന്മയുടെയും ഒരു യാത്രയായിരുന്നു. അവൾക്ക് മനസ്സിലായി, ലോകം നമുക്ക് ചുറ്റും എപ്പോഴും ഒരേപോലെ ആയിരിക്കണമെന്നില്ല. ചിലപ്പോൾ, നമ്മളുടെ ഭാവനയ്ക്ക് അതിനെ മനോഹരമായ ഒരു മായാജാല ലോകമാക്കി മാറ്റാൻ കഴിയും.

അവൾ പുഞ്ചിരിച്ചു, പപ്പടത്തെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. ആ ദിവസം അവൾക്ക് ഒരുപാട് പാഠങ്ങൾ പഠിപ്പിച്ചു.

**ഗുണപാഠം:** നിങ്ങളുടെ ഭാവനയ്ക്ക് അതിശയകരമായ ശക്തിയുണ്ട്. ലോകം ചിലപ്പോൾ വിചിത്രവും മനോഹരവുമാകാം. അതിനെ സ്നേഹിക്കാനും, അതിൽ സന്തോഷം കണ്ടെത്താനും, നിങ്ങളുടെ നന്മകൊണ്ട് അതിനെ കൂടുതൽ മനോഹരമാക്കാനും നിങ്ങൾക്ക് കഴിയും. പുതിയ കാര്യങ്ങൾ കണ്ടെത്താനുള്ള ആകാംഷയും, ധൈര്യവും എപ്പോഴും നിങ്ങളുടെ കൂടെയുണ്ടായിരിക്കണം.