ലൈബ്രറി കാർഡ് സാഹസികയാത്ര

തീർച്ചയായും! 11-13 വയസ്സുകാർക്കായി, ലൈബ്രറി കാർഡ് സാഹസികയാത്ര എന്ന പേരിൽ ഒരു കഥ ഇതാ:

***

**ലൈബ്രറി കാർഡ് സാഹസികയാത്ര**

മീരക്ക് പുസ്തകങ്ങൾ ഒരുപാടിഷ്ടമായിരുന്നു. കഥകളും കവിതകളും സാഹസിക യാത്രകളും നിറഞ്ഞ അവളുടെ ലോകം ലൈബ്രറിയിലെ പുസ്തകങ്ങളിലൂടെയാണ് വളർന്നത്. പന്ത്രണ്ടുകാരിയായ മീര, എല്ലാ ശനിയാഴ്ചയും അച്ഛനോടൊപ്പം ലൈബ്രറിയിൽ പോകും. അച്ഛൻ പുസ്തകങ്ങൾ എടുത്ത് മീരയുടെ പേരിൽ വീട്ടിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകും. പക്ഷേ, മീരയുടെ മനസ്സിൽ ഒരു മോഹം ഒതുങ്ങിക്കിടപ്പുണ്ടായിരുന്നു – സ്വന്തമായി ഒരു ലൈബ്രറി കാർഡ്!

പുതിയതായി ലൈബ്രറിയിൽ വന്ന ‘മാന്ത്രിക മഷിപ്പേന’ എന്ന പുസ്തകം വായിക്കാൻ മീരയ്ക്ക് അതിയായ ആഗ്രഹമുണ്ടായിരുന്നു. അതിനെക്കുറിച്ച് കൂട്ടുകാരി രാഹുൽ പറഞ്ഞപ്പോൾ മുതൽ ആ പുസ്തകം സ്വന്തമാക്കണം എന്ന് മീര തീരുമാനിച്ചിരുന്നു. പക്ഷേ, അതിന് സ്വന്തമായി ഒരു ലൈബ്രറി കാർഡ് വേണം.

ഒരു ദിവസം അത്താഴം കഴിക്കുമ്പോൾ മീര അച്ഛനോടും അമ്മയോടും തന്റെ ആഗ്രഹം തുറന്നുപറഞ്ഞു. “എനിക്ക് സ്വന്തമായി ഒരു ലൈബ്രറി കാർഡ് വേണം, അച്ഛാ. രാഹുലിന് സ്വന്തമായി കാർഡുണ്ട്. എനിക്കും ഒരുപാട് പുസ്തകങ്ങൾ ഒറ്റയ്ക്ക് എടുക്കാൻ പറ്റില്ലേ?”

അച്ഛൻ പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു, “അത് നല്ല കാര്യമാണ് മോളെ. സ്വന്തമായി കാർഡ് കിട്ടുമ്പോൾ പുസ്തകങ്ങൾ സൂക്ഷിക്കാനുള്ള ഉത്തരവാദിത്തം കൂടും. അത് നമ്മൾക്ക് ഒരുപാട് കാര്യങ്ങൾ പഠിപ്പിക്കും. പക്ഷേ, കാർഡ് കിട്ടാൻ ചില കാര്യങ്ങളുണ്ട്.”

അമ്മ കൂട്ടിച്ചേർത്തു, “അതിന് അപേക്ഷാ ഫോം പൂരിപ്പിക്കണം, ഒരു പാസ്പോർട്ട് സൈസ് ഫോട്ടോ വേണം, പിന്നെ അഡ്രസ്സ് തെളിയിക്കുന്ന എന്തെങ്കിലും രേഖയും വേണം. എല്ലാം ശരിയായാൽ മാത്രമേ നമുക്ക് കാർഡ് കിട്ടൂ.”

മീരയ്ക്ക് സന്തോഷം അടക്കാനായില്ല. സ്വന്തമായി ഒരു ലൈബ്രറി കാർഡ് കിട്ടാനുള്ള വഴികൾ അവൾക്ക് മുന്നിൽ തുറന്നു കിട്ടിയ പോലെ തോന്നി. പക്ഷേ, ഈ കാര്യങ്ങൾ എങ്ങനെ ഒറ്റയ്ക്ക് ചെയ്യുമെന്ന് അവൾക്ക് ഒരു ചെറിയ പേടി തോന്നി.

അടുത്ത ദിവസം രാവിലെ മീര അച്ഛന്റെ സഹായത്തോടെ ലൈബ്രറി കാർഡിനുള്ള അപേക്ഷാ ഫോം എടുക്കാൻ പോയി. ലൈബ്രറിയിലെ ലക്ഷ്മി ടീച്ചർ അവരെ സ്നേഹത്തോടെ സ്വീകരിച്ചു. “അരവിന്ദ് അങ്കിൾ, മീരയ്ക്ക് സ്വന്തമായി കാർഡ് എടുക്കാൻ വേണ്ടിയാണ് വന്നത്,” അച്ഛൻ ലക്ഷ്മി ടീച്ചറോട് പറഞ്ഞു.

ടീച്ചർ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് മീരയുടെ കയ്യിൽ ഒരു ഫോം കൊടുത്തു. “ഇതൊന്ന് പൂരിപ്പിക്കണം മീര. പേര്, അഡ്രസ്സ്, ഫോൺ നമ്പർ, സ്കൂളിന്റെ പേര്… എല്ലാം തെറ്റുകൂടാതെ എഴുതണം. പിന്നെ ഒരു ഫോട്ടോ കൂടി വേണം.”

മീര ഫോം വാങ്ങി സൂക്ഷിച്ചുനോക്കി. പേരും സ്കൂളിന്റെ പേരും എഴുതാൻ എളുപ്പമായിരുന്നു. പക്ഷേ, അഡ്രസ്സ് കോളത്തിൽ എന്ത് എഴുതണം എന്ന് അവൾക്ക് സംശയമായി. അമ്മ പറഞ്ഞ അഡ്രസ്സ് തെളിയിക്കുന്ന രേഖയുടെ കാര്യം ഓർമ്മവന്നു. അവൾ അച്ഛനെ നോക്കി. “അച്ഛാ, അഡ്രസ്സ് എവിടെ നിന്ന് കിട്ടും?”

അച്ഛൻ പറഞ്ഞു, “അത് വീട്ടിലെ ഇലക്ട്രിസിറ്റി ബില്ലിലോ വെള്ളത്തിന്റെ ബില്ലിലോ കാണുമല്ലോ മോളെ. അല്ലെങ്കിൽ നിന്റെ സ്കൂൾ ഐഡി കാർഡിലും ഉണ്ടാവും. നമുക്ക് വീട്ടിൽ പോയി നോക്കാം.”

വീട്ടിലെത്തിയപ്പോൾ മീര ഉടൻതന്നെ അച്ഛന്റെ പഴയൊരു ഇലക്ട്രിസിറ്റി ബിൽ കണ്ടുപിടിച്ചു. അതിൽ വീട്ടുനമ്പർ മുതൽ പോസ്റ്റ് ഓഫീസ് വരെയുള്ള അഡ്രസ്സ് ഉണ്ടായിരുന്നു. അവൾ ശ്രദ്ധയോടെ ഫോമിൽ പകർത്തി എഴുതി. പക്ഷേ, അച്ഛന്റെ ഒപ്പ് ഒരു പ്രധാന കാര്യമായിരുന്നു. ഒടുവിൽ എല്ലാ കോളങ്ങളും പൂരിപ്പിച്ച് അച്ഛന്റെ ഒപ്പും വാങ്ങി ഫോം പൂർത്തിയാക്കി.

അടുത്ത വെല്ലുവിളി പാസ്പോർട്ട് സൈസ് ഫോട്ടോ ആയിരുന്നു. “എന്റെ പാസ്പോർട്ട് ഫോട്ടോ എവിടെയാണാവോ?” മീര സ്വയം ചോദിച്ചു. അവൾ അവളുടെ പഠനമേശയുടെ ഡ്രോയറുകളും സ്കൂൾ ബാഗുകളും എല്ലാം പരതി നോക്കി. ഒരുപാട് പഴയ ചിത്രങ്ങൾ കിട്ടിയെങ്കിലും പുതിയ പാസ്പോർട്ട് ഫോട്ടോ കണ്ടെത്താനായില്ല.

അവൾ നിരാശയായി അമ്മയുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു. “അമ്മേ, എന്റെ പാസ്പോർട്ട് ഫോട്ടോ കാണുന്നില്ല.”
അമ്മ അവളെ സമാധാനിപ്പിച്ചു, “സാരമില്ല മോളെ. നമുക്ക് നാളെ സ്കൂൾ കഴിഞ്ഞിട്ട് ഫോട്ടോ സ്റ്റുഡിയോയിൽ പോയി പുതിയ ഫോട്ടോ എടുക്കാം. എന്നിട്ട് അടുത്ത ശനിയാഴ്ച ലൈബ്രറിയിൽ കൊടുത്താൽ മതി.”

അമ്മയുടെ വാക്കുകൾ മീരയ്ക്ക് ആശ്വാസമായി. അടുത്ത ദിവസം സ്കൂൾ വിട്ടയുടൻ അമ്മയോടൊപ്പം അവൾ ഫോട്ടോ സ്റ്റുഡിയോയിലേക്ക് പോയി. അവിടെനിന്നും പുതിയ ഫോട്ടോകൾ കിട്ടിയപ്പോൾ മീരയ്ക്ക് വീണ്ടും പ്രതീക്ഷയായി.

ശനിയാഴ്ച മീര എല്ലാ രേഖകളുമായി ലൈബ്രറിയിൽ എത്തി. ലക്ഷ്മി ടീച്ചർ മീരയുടെ ഫോമും ഫോട്ടോയും പരിശോധിച്ചു. “എല്ലാം ശരിയായിട്ടുണ്ടല്ലോ മീര,” ടീച്ചർ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു. “ഇതൊന്ന് കമ്പ്യൂട്ടറിൽ ചേർക്കണം. അടുത്ത ആഴ്ച വരുമ്പോൾ കാർഡ് തയ്യാറാകും.”

അടുത്ത ഒരാഴ്ച മീരയ്ക്ക് വലിയ കാത്തിരിപ്പായിരുന്നു. എല്ലാ ദിവസവും അവൾ ലൈബ്രറിയിൽ നിന്ന് ഫോൺ വിളിക്കുമോ എന്ന് നോക്കിയിരുന്നു. ഒടുവിൽ അടുത്ത ശനിയാഴ്ചയെത്തി. മീരയും അച്ഛനും ലൈബ്രറിയിലേക്ക് തിരിച്ചു.

“നിന്റെ കാർഡ് തയ്യാറാണ് മീര!” ലക്ഷ്മി ടീച്ചർ സന്തോഷത്തോടെ പറഞ്ഞു. മേശപ്പുറത്ത് ഒരു ചെറിയ പ്ലാസ്റ്റിക് കാർഡ് വെച്ചിരുന്നു. അതിൽ മീരയുടെ പേരും ഒരു ബാർകോഡും ഉണ്ടായിരുന്നു.

ടീച്ചർ മീരയുടെ കൈകളിലേക്ക് കാർഡ് വെച്ചുകൊടുത്തു. “ഇതൊരു സാധാരണ കാർഡ് മാത്രമല്ല മീര. ഇത് അറിവിന്റെ ലോകത്തേക്കുള്ള താക്കോലാണ്. പുസ്തകങ്ങൾ നല്ല സുഹൃത്തുക്കളെപ്പോലെയാണ്. അവരെ സൂക്ഷിക്കുകയും കൃത്യസമയത്ത് തിരികെ ഏൽപ്പിക്കുകയും വേണം. അതാണ് നിന്റെ ഉത്തരവാദിത്തം.”

മീര സന്തോഷത്തോടെ തലയാട്ടി. “തീർച്ചയായും ടീച്ചർ. ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചോളാം.”

അവൾ ഉടൻതന്നെ “മാന്ത്രിക മഷിപ്പേന” എന്ന പുസ്തകം തിരഞ്ഞു കണ്ടുപിടിച്ചു. ലക്ഷ്മി ടീച്ചർ അവളുടെ പുതിയ കാർഡ് ഉപയോഗിച്ച് പുസ്തകം ഇഷ്യൂ ചെയ്തു കൊടുത്തു. സ്വന്തം ലൈബ്രറി കാർഡ് ഉപയോഗിച്ച് ആദ്യമായി ഒരു പുസ്തകം കൈപ്പറ്റിയപ്പോൾ മീരയ്ക്ക് അഭിമാനം തോന്നി. അത് വെറുമൊരു പുസ്തകമായിരുന്നില്ല, അവളുടെ സ്വന്തം പ്രയത്നത്തിന്റെയും ഉത്തരവാദിത്തബോധത്തിന്റെയും ഫലമായിരുന്നു.

വീട്ടിലെത്തി മീര ഉടൻതന്നെ പുസ്തകം തുറന്നു. ഓരോ താളുകളും അവൾക്ക് കൂടുതൽ മധുരമുള്ളതായി തോന്നി. കാരണം, ഈ പുസ്തകം വായിക്കാൻ അവൾ ഒരു ചെറിയ സാഹസികയാത്ര തന്നെ പൂർത്തിയാക്കിയിരുന്നല്ലോ.

**ഗുണപാഠം:** സ്വന്തം കാര്യങ്ങൾ സ്വന്തമായി ചെയ്യാൻ പഠിക്കുമ്പോഴാണ് യഥാർത്ഥ സ്വാതന്ത്ര്യം ലഭിക്കുന്നത്. ഓരോ ചെറിയ ഉത്തരവാദിത്തവും നമ്മളെ കൂടുതൽ കരുത്തരും മിടുക്കരുമാക്കും. കൂടാതെ, സഹായം ചോദിക്കാൻ മടിക്കരുത്, ക്ഷമയോടെ കാത്തിരിക്കാൻ പഠിക്കുക – ഇതെല്ലാം നമ്മുടെ ജീവിതത്തിലെ വിജയത്തിലേക്കുള്ള പടവുകളാണ്.

***