മീരയുടെ സത്യസന്ധമായ പാഠം

തീർച്ചയായും, “സത്യസന്ധനായ കടയുടമ” എന്ന പേരിൽ, 11-13 വയസ്സുകാർക്കായി ഒരു ഹൃദയസ്പർശിയായ കഥ ഇതാ.

***

**സത്യസന്ധനായ കടയുടമ**

ഒരുപാട് നിറങ്ങളുള്ള പക്ഷികളെപ്പോലെ സ്കൂൾ വിട്ട് കൂട്ടുകാരോടൊപ്പം ചിരിച്ചും കളിച്ചും പോകുന്ന കുട്ടികളെയും, പലഹാരക്കടയിലെ മണം മൂക്കിലേക്ക് കടന്നു വരുമ്പോൾ കൊതിയോടെ എത്തിനോക്കുന്നവരെയും കാണാൻ രസമുള്ള ഒരു കടയുണ്ടായിരുന്നു, ഞങ്ങളുടെ ഗ്രാമത്തിൽ. അപ്പുച്ചേട്ടന്റെ കട. ഗ്രാമത്തിലെ എല്ലാവർക്കും അപ്പുച്ചേട്ടനെ വലിയ ഇഷ്ടമായിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ കടയിൽ എന്താവശ്യപ്പെട്ടാലും കിട്ടും. പലഹാരങ്ങൾ, പുസ്തകങ്ങൾ, പേനകൾ, ചെറിയ കളിപ്പാട്ടങ്ങൾ… എല്ലാം. അപ്പുച്ചേട്ടൻ എപ്പോഴും ചിരിച്ച മുഖത്തോടെയാണ് എല്ലാവരുമായി ഇടപെഴകുന്നത്. പ്രായമായ അപ്പുച്ചേട്ടന് കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യാൻ ഒരു മടിയുമില്ല. എല്ലാ ദിവസവും കൃത്യസമയത്ത് കട തുറക്കും. സ്കൂൾ വിടുമ്പോൾ കുട്ടികൾക്ക് മിഠായികളും ലഡുവും കൊടുത്ത് സന്തോഷിപ്പിക്കും.

അങ്ങനെ ഒരു ദിവസം വൈകുന്നേരം, മീര സ്കൂൾ വിട്ടു വീട്ടിലേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ, അമ്മ കടയിൽ നിന്ന് കുറച്ച് സാധനങ്ങൾ വാങ്ങാൻ പറഞ്ഞ ഓർമ്മ വന്നു. “കുഞ്ഞേ, നമ്മുടെ വീട്ടിലെ പഞ്ചസാര തീർന്നു. അപ്പുച്ചേട്ടന്റെ കടയിൽ നിന്ന് ഒരു കിലോ പഞ്ചസാര വാങ്ങി വരണം,” അമ്മ രാവിലെ പറഞ്ഞത് മീര ഓർത്തു.

മീര വേഗം അപ്പുച്ചേട്ടന്റെ കടയിലേക്ക് നടന്നു. കടയിൽ അപ്പോൾ അധികം തിരക്കില്ലായിരുന്നു. “അപ്പുച്ചേട്ടാ, ഒരു കിലോ പഞ്ചസാര വേണം,” മീര പറഞ്ഞു.
“അയ്യോ, മീര വന്നോ? ഇതാ, പഞ്ചസാര എടുത്തുവെച്ചിട്ടുണ്ട്,” അപ്പുച്ചേട്ടൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

പഞ്ചസാര എടുത്ത് ഒരു കവറിലാക്കി മീരയ്ക്ക് കൊടുത്തു. മീര പേഴ്സിൽ നിന്ന് ഒരു നൂറു രൂപ നോട്ട് അപ്പുച്ചേട്ടന് നൽകി. അപ്പുച്ചേട്ടൻ പഞ്ചസാരയുടെ വില കുറച്ച്, ബാക്കി പണം മീരയുടെ കയ്യിൽ വെച്ചുകൊടുത്തു. “നന്ദി അപ്പുച്ചേട്ടാ,” എന്നും പറഞ്ഞ് മീര പഞ്ചസാരയും വാങ്ങി വീട്ടിലേക്ക് നടന്നു.

വീട്ടിലെത്തി അമ്മയുടെ അടുത്ത് പഞ്ചസാര കൊടുത്ത ശേഷം, മീര തനിക്ക് കിട്ടിയ ബാക്കി പണം എണ്ണി നോക്കി. പണം എണ്ണിയെടുത്തപ്പോൾ അവൾക്ക് ഒരു സംശയം തോന്നി. “അമ്മേ, എനിക്ക് അപ്പുച്ചേട്ടൻ കൂടുതൽ പണം തന്നോ?” മീര അമ്മയോട് ചോദിച്ചു.
“എന്താ മോളെ?” അമ്മ ചോദിച്ചു.
മീര പണം അമ്മയെ കാണിച്ചു. “പഞ്ചസാരയ്ക്ക് 40 രൂപയാണ് വില. ഞാൻ 100 രൂപയാണ് കൊടുത്തത്. അപ്പോൾ 60 രൂപയാണ് എനിക്ക് തിരികെ കിട്ടേണ്ടത്. പക്ഷെ, എനിക്ക് 80 രൂപ കിട്ടിയിട്ടുണ്ട്,” മീര പറഞ്ഞു.

അമ്മ പണം എണ്ണിനോക്കി. മീര പറഞ്ഞത് ശരിയായിരുന്നു. അപ്പുച്ചേട്ടന് തെറ്റിപ്പറ്റിയിരിക്കുന്നു. 20 രൂപ അധികം മീരയ്ക്ക് കൊടുത്തിട്ടുണ്ട്.

മീരയുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു ചെറിയ തോന്നൽ ഉണ്ടായി. ‘ഈ 20 രൂപ ആരും അറിയില്ലല്ലോ. എനിക്ക് ഇത് വെച്ച് ഒരു മിഠായി വാങ്ങാം, അല്ലെങ്കിൽ ഒരു പേന വാങ്ങാം.’ അവളുടെ മനസ്സ് പതുക്കെ പറഞ്ഞു. പക്ഷേ, അടുത്ത നിമിഷം തന്നെ അവൾക്ക് മറ്റൊരോർമ്മ വന്നു. സ്കൂളിലെ ടീച്ചർ എപ്പോഴും പറയുന്ന കാര്യം. “സത്യസന്ധതയാണ് ഏറ്റവും വലിയ ധനം. ചെറിയ കാര്യങ്ങളിൽ പോലും സത്യസന്ധത പാലിക്കണം.” അമ്മയും അച്ഛനും വീട്ടിൽ എപ്പോഴും പറയുന്ന കാര്യമാണ് സത്യസന്ധതയെക്കുറിച്ച്.

“അമ്മേ, ഞാൻ അപ്പുച്ചേട്ടന് ഈ പണം തിരികെ കൊടുക്കാൻ പോവുകയാണ്,” മീര പറഞ്ഞു.
“നല്ല കുട്ടി,” അമ്മ അവളെ ചേർത്തുപിടിച്ചു. “മോളുടെ സത്യസന്ധതയിൽ എനിക്ക് അഭിമാനമുണ്ട്.”

അവൾ വേഗം അപ്പുച്ചേട്ടന്റെ കടയിലേക്ക് തിരിച്ചു നടന്നു. അപ്പോഴേക്കും കടയിൽ നല്ല തിരക്കായിരുന്നു. പലരും സാധനങ്ങൾ വാങ്ങാൻ വന്നും പോയുമിരിക്കുന്നു. മീരയ്ക്ക് അപ്പുച്ചേട്ടനെ വിളിക്കാൻ മടിയായി. അവൾ കുറച്ച് നേരം കാത്തുനിന്നു.

തിരക്ക് കുറഞ്ഞപ്പോൾ, മീര അപ്പുച്ചേട്ടന്റെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു. “അപ്പുച്ചേട്ടാ,” മീര പതിയെ വിളിച്ചു.
“ഓ, മീര വീണ്ടും വന്നോ? എന്താ മോളെ?” അപ്പുച്ചേട്ടൻ സ്നേഹത്തോടെ ചോദിച്ചു.
“അപ്പുച്ചേട്ടൻ എനിക്ക് 20 രൂപ അധികം തന്നു,” മീര പറഞ്ഞു, കയ്യിലിരുന്ന 20 രൂപ നോട്ട് അപ്പുച്ചേട്ടന് നേരെ നീട്ടി.
അപ്പുച്ചേട്ടൻ ഒരു നിമിഷം അത്ഭുതപ്പെട്ടു. അദ്ദേഹം വേഗം പണപ്പെട്ടി തുറന്നു നോക്കി. എന്നിട്ട് ഒരു ചിരിയോടെ മീരയെ നോക്കി. “അയ്യോ! ഞാൻ അറിയാതെ കൊടുത്തതാണല്ലോ! തിരക്കിനിടയിൽ പറ്റിയ തെറ്റാണ്. മീര കണ്ടില്ലായിരുന്നെങ്കിൽ എനിക്ക് ഇത് നഷ്ടമായേനെ. എത്ര നല്ല കുട്ടിയാണ് നീ!” അപ്പുച്ചേട്ടൻ അവളെ കെട്ടിപ്പിടിക്കാൻ ഒരുങ്ങുന്നതുപോലെ കൈ നീട്ടി.

അപ്പുച്ചേട്ടന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന് വളരെ സന്തോഷമായി. “മോളുടെ സത്യസന്ധത കണ്ടപ്പോൾ എനിക്ക് വലിയ സന്തോഷമായി. ഈ കാലത്ത് ഇങ്ങനെ സത്യസന്ധരായ കുട്ടികളെ കാണാൻ പ്രയാസമാണ്,” അപ്പുച്ചേട്ടൻ പറഞ്ഞു.

“അത് എന്റെ കടമയല്ലേ അപ്പുച്ചേട്ടാ,” മീര ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
“ഇതാ മോളെ, ഇത് മോളൊരു മിഠായി വാങ്ങിയോ,” എന്നും പറഞ്ഞ് അപ്പുച്ചേട്ടൻ ഒരു ചോക്ലേറ്റ് ബാർ മീരയ്ക്ക് കൊടുത്തു.
“വേണ്ട അപ്പുച്ചേട്ടാ,” മീര പറഞ്ഞു.
“ഇത് സത്യസന്ധതയ്ക്കുള്ള സമ്മാനമാണ്,” അപ്പുച്ചേട്ടൻ സ്നേഹത്തോടെ നിർബന്ധിച്ചു.

മീര ചോക്ലേറ്റ് വാങ്ങി, നന്ദി പറഞ്ഞ് വീട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചു നടന്നു. അവളുടെ മനസ്സിൽ വലിയ സന്തോഷം തോന്നി. പണത്തെക്കാൾ വലുതാണ് സത്യസന്ധത എന്ന് അവൾക്ക് മനസ്സിലായി. ആ ചെറിയ 20 രൂപ തിരികെ കൊടുത്തപ്പോൾ കിട്ടിയ സന്തോഷം വിലമതിക്കാനാവാത്തതായിരുന്നു.

വീട്ടിലെത്തിയപ്പോൾ മീര അമ്മയോട് നടന്ന കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞു. അമ്മ മീരയെ ചേർത്തുപിടിച്ച് അഭിനന്ദിച്ചു. “നല്ല കാര്യം ചെയ്തു മോളെ. സത്യസന്ധത എപ്പോഴും നല്ല കാര്യങ്ങൾ മാത്രമേ കൊണ്ടുവരൂ. നമ്മളെ വിശ്വസിക്കാൻ മറ്റുള്ളവരെ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നത് നമ്മുടെ സത്യസന്ധതയാണ്. ഒരു ചെറിയ കളവ് പോലും പിന്നീട് വലിയ തെറ്റുകളിലേക്ക് നയിച്ചേക്കാം.”

ആ ദിവസം മീര പഠിച്ച പാഠം വളരെ വലുതായിരുന്നു. സത്യസന്ധത എന്നത് ഒരു ലളിതമായ വാക്കാണെങ്കിലും, അത് ജീവിതത്തിൽ പ്രായോഗികമാക്കുമ്പോൾ വലിയ ശക്തിയുണ്ടെന്ന് അവൾ മനസ്സിലാക്കി. അപ്പുച്ചേട്ടന്റെ മുഖത്തെ സന്തോഷവും അമ്മയുടെ വാത്സല്യവും അവൾക്ക് കിട്ടിയ ഏറ്റവും വലിയ സമ്മാനങ്ങളായി. അന്നു മുതൽ മീര കൂടുതൽ സത്യസന്ധയും ഉത്തരവാദിത്തബോധമുള്ള കുട്ടിയായി വളർന്നു.

**ഗുണപാഠം:** സത്യസന്ധതയാണ് ഏറ്റവും വലിയ സമ്പത്ത്. നമ്മൾ സത്യസന്ധരായിരിക്കുമ്പോൾ, മറ്റുള്ളവർക്ക് നമ്മളിൽ വിശ്വാസം തോന്നും, അത് നല്ല ബന്ധങ്ങളും നല്ല ഭാവിയും കെട്ടിപ്പടുക്കാൻ സഹായിക്കും. ചെറിയ തെറ്റുകൾ തിരുത്താൻ കാണിക്കുന്ന ധൈര്യമാണ് ഏറ്റവും വലിയ ശക്തി.