ശൂന്യ പുസ്തകത്തിന്റെ രഹസ്യം

ഒരു വലിയ രാജ്യത്തോളം വിശാലമായ ഒരു ഗ്രന്ഥശാല സങ്കൽപ്പിക്കുക, അവിടുത്തെ ഷെൽഫുകൾ ആകാശം തൊടുമെന്ന മട്ടിൽ ഉയർന്നു നിന്നു. അതായിരുന്നു “ഗ്രാൻഡ് വിസ്പറിംഗ് ലൈബ്രറി” അഥവാ മഹാ മന്ത്രണശാല. അവിടെ പുസ്തകങ്ങൾ വെറും കടലാസുകളും ചട്ടകളുമല്ലായിരുന്നു, അവ ജീവനുള്ള, ശ്വാസമെടുക്കുന്ന അസ്തിത്വങ്ങളായിരുന്നു. ആരെങ്കിലും അരികിലൂടെ നടന്നുപോകുമ്പോൾ, പുസ്തകങ്ങൾ അവരുടെ കഥകൾ മന്ത്രിക്കും; പുരാതനമായ കെട്ടുകഥകളുടെയും സാഹസിക യാത്രകളുടെയും രസകരമായ പാട്ടുകളുടെയും നേർത്ത ശബ്ദം.

ഈ അത്ഭുതങ്ങൾക്കിടയിൽ, കഥകൾ തേടിയുള്ള ഒരു യുവ പര്യവേഷകൻ, ആദി, മണിക്കൂറുകളോളം സമയം ചെലവഴിച്ചു. പുസ്തകങ്ങളുടെ മന്ത്രണം കേൾക്കാനും, ഡ്രാഗണുകൾ പറന്നുയരുന്നതും വീരന്മാർ സാഹസിക യാത്രകൾ നടത്തുന്നതും സങ്കൽപ്പിക്കാനും ആദിക്ക് ഇഷ്ടമായിരുന്നു. ഒരു ദിവസം, വളരെ അപൂർവമായി ആളുകൾ പോകുന്ന ഒരു ഭാഗത്ത്, ഉയർന്നുനിൽക്കുന്ന വിജ്ഞാനകോശങ്ങൾക്കും മറന്നുപോയ ചുരുളുകൾക്കും പിന്നിലായി, ആദി അത് കണ്ടെത്തി. മറ്റൊന്നിനും സാമ്യമില്ലാത്ത ഒരു പുസ്തകം. അതിന്റെ കവർ മിനുസമുള്ള, കടുംനീല നിറമായിരുന്നു, തലക്കെട്ടോ എഴുത്തുകാരന്റെ പേരോ ഒന്നുമില്ലായിരുന്നു. ആകാംഷയോടെ ആദി അത് തുറന്നു. അതിലെ താളുകൾ പൂർണ്ണമായും ശൂന്യമായിരുന്നു.

ഈ പുസ്തകത്തിൽ നിന്ന് ഒരു മന്ത്രണവും വന്നില്ല. ആദിയുടെ കൈകളിൽ നേരിയ ഒരു മുഴങ്ങൽ മാത്രം. ഒരു താളിൽ തൊട്ടപ്പോൾ, ഒരു നേർത്ത തിളക്കം വന്നു, ഒരു വാക്ക് മാത്രം തെളിഞ്ഞു: “കഥ”. പിന്നെ, “മാറ്റിയെഴുതാം”. ആദി ഞെട്ടിപ്പോയി. ഇതൊരു വെറും ശൂന്യമായ പുസ്തകമായിരുന്നില്ല; യഥാർത്ഥ ലോകത്തെ മാറ്റിയെഴുതാൻ കഴിയുന്ന ഒരു പുസ്തകമായിരുന്നു ഇത്! ശുദ്ധമായ ഉദ്ദേശ്യത്തോടെ അതിൽ എന്തെഴുതിയാലും, അത് ലോകത്തെ പതിയെ മാറ്റിമറിക്കും. പക്ഷേ, അവസാന താളിലേക്ക് മറിച്ചപ്പോൾ, ഒരു നിരാശ ആദിയെ ഗ്രസിച്ചു. ഒരു കഥ പൂർത്തിയാക്കാൻ ആവശ്യമായ അവസാനത്തെ താൾ അതിൽ നിന്ന് കീറിപ്പോയിരുന്നു. നേരിയ, തിളക്കമുള്ള ഒരു മഷിപ്പാട് മാത്രം അവശേഷിച്ചു, കുസൃതിയോടെ തിളങ്ങി.

പെട്ടെന്ന്, ഒരു ചെറിയ, നിഴൽ രൂപം മിന്നൽ വേഗത്തിൽ പറന്നുപോയി. അതൊരു മഷി അസുരനായിരുന്നു, ലൈബ്രറിയിൽ ചെറിയ കുസൃതികൾ കാണിക്കാൻ ഇഷ്ടപ്പെടുന്ന ഒരു കുസൃതിക്കാരൻ. അത് കിലുങ്ങുന്ന മണിനാദം പോലെ ചിരിച്ചു, ഒരു നേർത്ത പ്രതിധ്വനി മന്ത്രിച്ചു, “അവസാന അധ്യായം എന്റെ കൂടെ!” (The final chapter is with me!). ആ ശൂന്യമായ പുസ്തകത്തിന്റെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ഭാഗം മഷി അസുരൻ മോഷ്ടിച്ചിരുന്നു! ആദിക്ക് അത് തിരികെ പിടിക്കണമെന്ന് മനസ്സിലായി. ശൂന്യമായ പുസ്തകം ഒരു നിധിയായിരുന്നു, അതിന്റെ കഥ പൂർത്തിയാകേണ്ടതുണ്ടായിരുന്നു.

മഷി അസുരൻ മുകളിലേക്ക് പാഞ്ഞു, ഒഴുകി നീങ്ങുന്ന ഷെൽഫുകളുടെ തലകറങ്ങുന്ന ഉയരങ്ങളിലേക്ക്. ഇവ സാധാരണ ഷെൽഫുകളായിരുന്നില്ല; അവ പതിയെ വായുവിൽ ഒഴുകി നടന്നു, സാഹിത്യപരമായ വിസ്മയങ്ങളുടെ ഒരു കെണി സൃഷ്ടിച്ചു. ആദി ഒരു ദീർഘനിശ്വാസമെടുത്തു. ആ അധ്യായം വീണ്ടെടുക്കുന്നത് അത്ര എളുപ്പമായിരുന്നില്ല. പുരാതന ഭൂപടങ്ങളും ആകാശ ചിത്രങ്ങളും നിറഞ്ഞ ഷെൽഫുകൾ നേരിയ ആട്ടത്തോടെ നീങ്ങി.

“എങ്ങനെ അവിടെയെത്തും?” ആദി ഉറക്കെ ചോദിച്ചു.
അരികിലിരുന്ന “ആകാശയാത്രകൾ” എന്നൊരു പുസ്തകം തിളങ്ങി. ഒരു മന്ത്രണം പുറത്തേക്ക് ഒഴുകി, “ചിന്തകൾക്ക് ചിറകുകൾ നൽകുക, വാക്കുകൾക്ക് വഴി നൽകുക.”
ആദി ശൂന്യമായ പുസ്തകത്തിലേക്ക് നോക്കി. ഒരു പക്ഷേ? കണ്ണുകൾ അടച്ച്, വലിയ, മൃദുലമായ മേഘങ്ങൾ ഒഴുകി നീങ്ങുന്ന ഷെൽഫുകൾക്കിടയിൽ ചവിട്ടുപടികളായി മാറുന്നത് ആദി സങ്കൽപ്പിച്ചു. കണ്ണുകൾ തുറന്നപ്പോൾ, നേർത്ത, തിളക്കമുള്ള മേഘം പോലുള്ള പ്ലാറ്റ്‌ഫോമുകൾ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു, അതിൽ ചവിട്ടാൻ തക്കവണ്ണം അവ നിമിഷനേരം ഉറച്ചുനിന്നു. ശ്രദ്ധയോടെയുള്ള ചാട്ടങ്ങളിലൂടെയും മുന്നോട്ടുള്ള നീക്കങ്ങളിലൂടെയും, മഷി അസുരന്റെ കുസൃതി നിറഞ്ഞ ചിരിയുടെ നേർത്ത അടയാളം പിന്തുടർന്ന് ആദി മുകളിലേക്ക് കയറി.

മഷി അസുരൻ സാഹിത്യത്തിലെ ഐതിഹാസിക കഥാപാത്രങ്ങൾ ചിലപ്പോൾ അവരുടെ കഥകളിൽ നിന്ന് പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്ന “ഐതിഹാസിക കഥകളുടെ ഹാളിലേക്ക്” ആണ് പോകുന്നത് എന്ന് തോന്നി. ആദി ഒരു ഗംഭീരമായ ഷെൽഫിൽ ഇറങ്ങി, അവിടെ പ്രശസ്തരായ എഴുത്തുകാരുടെ പ്രതിമകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. രണ്ട് രൂപങ്ങൾ മിനുസമുള്ള ഒരു തടി മേശയിൽ ആഴത്തിലുള്ള സംഭാഷണത്തിൽ മുഴുകിയിരുന്നു. ഒരാൾ ഒരു ഭൂതക്കണ്ണാടിയുമായി മൂർച്ചയുള്ള കണ്ണുകളുള്ള ഒരു ഡിറ്റക്ടീവായിരുന്നു, എപ്പോഴും നിരീക്ഷിക്കുന്ന ഒരാൾ. മറ്റൊരാൾ, കണ്ണുകളിൽ ഒരു തിളക്കവും കയ്യിൽ ഒരു ദിശാസൂചകവും ഉള്ള ഒരു ധീരനായ കടൽ ക്യാപ്റ്റൻ.

“ഹേയ്, നിങ്ങൾക്കൊരു സഹായം ചെയ്യാമോ?” ആദി അൽപ്പം പരിഭ്രമത്തോടെ ചോദിച്ചു.
സൂക്ഷ്മമായ നോട്ടത്തോടെ, ഡിറ്റക്ടീവ് ശൂന്യമായ പുസ്തകത്തിലേക്ക് നോക്കി. “ഒരു കാണാതായ അധ്യായം, അല്ലേ? ഒരു സാധാരണ മഷി അസുരന്റെ കുസൃതി.”
ക്യാപ്റ്റൻ ഉച്ചത്തിൽ പറഞ്ഞു, “ധൈര്യശാലിയായ സഞ്ചാരി, ഓരോ യാത്രയ്ക്കും ഒരു ഭൂപടം ആവശ്യമാണ്. ചിലപ്പോൾ അത് വാക്കുകളിൽ ഒളിഞ്ഞിരിക്കും.”
ഡിറ്റക്ടീവ് കൂട്ടിച്ചേർത്തു, “മഷി അസുരന് ഇഷ്ടമുള്ള ഒരേയൊരു ഒളിത്താവളമുണ്ട്. അതൊരു ചോദ്യം കൊണ്ടുള്ള തടവറയാണ്.”

ആദി അവരുടെ വാക്കുകളെക്കുറിച്ച് ചിന്തിച്ചു. ചോദ്യങ്ങളുടെ ഒരു തടവറയോ? അതൊരു കടങ്കഥ പോലെ തോന്നി. ഡിറ്റക്ടീവ് പിന്നെ ഒരു കണ്ണിറുക്കി, “ലൈബ്രറിയിലെ ഏറ്റവും നിശബ്ദമായ ഇടം, പക്ഷേ ഏറ്റവും വലിയ രഹസ്യങ്ങൾ അവിടെയാണ്.”
ആദി അവർക്ക് നന്ദി പറഞ്ഞ് മുന്നോട്ട് പോയി, പുതിയൊരു സൂചന മനസ്സിൽ തിളങ്ങി.

മഷി അസുരന്റെ ചിരിയുടെ നേർത്ത അടയാളവും ഡിറ്റക്ടീവിന്റെ സൂചനയും പിന്തുടർന്ന്, ആദി പുരാതനവും പൊടിപിടിച്ചതുമായ ഒരു ഭാഗത്തെത്തി. അവിടെ ഭയാനകമായ നിശബ്ദതയായിരുന്നു, അവിടുത്തെ പുസ്തകങ്ങൾ തുകലിൽ പൊതിഞ്ഞ് നിശബ്ദതയിൽ ആണ്ടുപോയിരുന്നു. “ഏറ്റവും നിശബ്ദമായ ഇടം…”
പെട്ടെന്ന്, ഒരു സുതാര്യമായ രൂപം തെളിഞ്ഞു. അതൊരു ലൈബ്രേറിയൻ പ്രേതമായിരുന്നു, മൂക്കിൽ കണ്ണടയും ഗൗരവമുള്ളതും എന്നാൽ സൗമ്യവുമായ ഭാവവും. പ്രേതം ഷെൽഫുകൾക്കിടയിലൂടെ ഒഴുകി നീങ്ങിക്കൊണ്ട്, ഇതിനകം കൃത്യമായി അടുക്കിവെച്ചിരുന്ന പുസ്തകങ്ങൾ വീണ്ടും അടുക്കിവെക്കുകയായിരുന്നു.

“ഇവിടെ എന്താ കുട്ടി?” പ്രേതം ചോദിച്ചു, അതിന്റെ ശബ്ദം പഴയ കടലാസുകൾ ഇളകുന്നതുപോലെയായിരുന്നു. “അപൂർവ പുസ്തകങ്ങളുടെ ഈ ഭാഗത്ത് അനുമതിയില്ലാതെ പ്രവേശിക്കാൻ പാടില്ല.”
ആദി സാഹചര്യം വിശദീകരിച്ചു, ശൂന്യമായ പുസ്തകവും കാണാതായ അധ്യായവും കാണിച്ചു. പ്രേതം ശ്രദ്ധാപൂർവ്വം കേട്ടു, അതിന്റെ കണ്ണുകൾ തമാശയോടെ തിളങ്ങി.
“മഷി അസുരൻ ഇവിടെയാണ്, അത് ശരിയാണ്. എന്റെ ഏറ്റവും വിലയേറിയ ഒരു കടങ്കഥ അത് മോഷ്ടിച്ചു. നിനക്ക് ആ അധ്യായം വേണമെങ്കിൽ, എന്റെ ചോദ്യത്തിന് ഉത്തരം നൽകണം.”
ആദി സമ്മതത്തോടെ തലയാട്ടി, തയ്യാറായി.

പ്രേതം പുഞ്ചിരിച്ചു. “എനിക്ക് ശബ്ദമുണ്ട്, പക്ഷേ വായില്ല. എനിക്ക് ചിറകുണ്ട്, പക്ഷേ പറക്കില്ല. ഞാൻ നിനക്ക് കഥകൾ പറയും, പക്ഷേ എനിക്ക് കഥയില്ല. ഞാനാരാണ്?”

ആദി ഗാഢമായി ചിന്തിച്ചു. ശബ്ദമുണ്ട്, വായില്ല… ചിറകുണ്ട്, പക്ഷേ പറക്കില്ല… കഥകൾ പറയും, പക്ഷേ സ്വന്തമായി കഥയില്ല. അതൊരു പുസ്തകമായിരിക്കണം!
“ഒരു പുസ്തകം!” ആദി ആശ്ചര്യപ്പെട്ടു.
ലൈബ്രേറിയൻ പ്രേതം അതിന്റെ സുതാര്യമായ കൈകൾ പതിയെ കൊട്ടി. “മികച്ച ഉത്തരം! തീർച്ചയായും, ഒരു പുസ്തകം! നിന്റെ ബുദ്ധി എന്നെ അതിശയിപ്പിച്ചു.”

അതിന്റെ കൈയുടെ ഒരു തിളക്കമുള്ള ചലനത്തോടെ, ഒരു ചെറിയ, മനോഹരമായ താക്കോൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു, ആദിയുടെ അടുത്തേക്ക് പതിയെ ഒഴുകി വന്നു. “മഷി അസുരൻ ആ അധ്യായം ഒളിപ്പിച്ചത് പഴയ പുസ്തകങ്ങളുടെ അലമാരയിലാണ്. ഈ താക്കോൽ അത് തുറക്കും.”

പ്രേതത്തിന്റെ നിർദ്ദേശങ്ങൾ പിന്തുടർന്ന്, ആദി പഴയ മന്ത്രപുസ്തകങ്ങളുടെ ഒരു നിരയ്ക്ക് പിന്നിൽ ഒളിപ്പിച്ചിരുന്ന ചെറിയ, അലങ്കരിച്ച ഒരു അലമാരയിലെത്തി. താക്കോൽ കൃത്യമായി പാകമായി. ഉള്ളിൽ, മറന്നുപോയ ബുക്ക്മാർക്കുകൾക്കും ചിതറിക്കിടക്കുന്ന തൂവലുകൾക്കുമിടയിൽ, നേരിയ തിളക്കത്തോടെ അവസാനത്തെ അധ്യായം ഇരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു. അതിനടുത്ത്, മഷി അസുരൻ ഒരു ചെറിയ തൂവൽപേന ചുറ്റി, കുസൃതി നിറഞ്ഞ സ്വപ്നങ്ങൾ കണ്ട് ഗാഢനിദ്രയിലായിരുന്നു.

ആദി ശ്രദ്ധയോടെ ആ താൾ എടുത്തു. അത് നേരിയ ശക്തിയോടെ മൂളി. ശൂന്യമായ പുസ്തകത്തിനടുത്ത്, ആദി അവസാനത്തെ അധ്യായം അതിന്റെ യഥാർത്ഥ സ്ഥാനത്ത് ശ്രദ്ധാപൂർവ്വം വെച്ചു. ഒരു ഊഷ്മളമായ, സുവർണ്ണ പ്രകാശം പുസ്തകത്തെ വലയം ചെയ്തു, അതിന്റെ താളുകളിൽ നിന്ന് ഒരു നേർത്ത നെടുവീർപ്പ് പുറത്തുവരുന്നതായി തോന്നി. പുസ്തകം പൂർത്തിയായി.

ആദിക്ക് ഒരു പ്രധാനപ്പെട്ട കാര്യം മനസ്സിലായി. ശൂന്യമായ പുസ്തകം വെറും യാഥാർത്ഥ്യത്തെ മാറ്റിയെഴുതുന്നതിനെക്കുറിച്ചായിരുന്നില്ല; അത് കഥകളുടെ ശക്തിയെക്കുറിച്ചായിരുന്നു, നമ്മൾ സൃഷ്ടിക്കുന്ന സാഹസിക യാത്രകളെക്കുറിച്ചും, നമ്മൾ പരിഹരിക്കുന്ന കടങ്കഥകളെക്കുറിച്ചും, നമ്മൾ കണ്ടെത്തുന്ന ധൈര്യത്തെക്കുറിച്ചുമായിരുന്നു. ലൈബ്രറിയിൽ കണ്ടെത്തപ്പെടാൻ കാത്തിരിക്കുന്ന കഥകൾ നിറഞ്ഞിരുന്നു, ആദി ഇപ്പോൾ അത്ഭുതങ്ങളും കണ്ടെത്തലുകളും നിറഞ്ഞ ഒരു പുതിയ കഥ സൃഷ്ടിച്ചിരിക്കുന്നു. സംതൃപ്തമായ പുഞ്ചിരിയോടെ, ആദി ഇപ്പോൾ പൂർത്തിയായ ശൂന്യമായ പുസ്തകം പതിയെ അടച്ചു, അതിന്റെ താളുകൾക്കുള്ളിലും ലൈബ്രറിയുടെ വിശാലമായ, മന്ത്രിക്കുന്ന ലോകത്തിലും എണ്ണമറ്റ പുതിയ സാഹസിക യാത്രകൾ കാത്തിരിക്കുന്നു എന്ന് മനസ്സിലാക്കിക്കൊണ്ട്. ഏറ്റവും വലിയ കഥ, എല്ലാത്തിനും ഉപരിയായി, ഇനിയും എഴുതപ്പെടാനുള്ളതായിരുന്നു.