തീർച്ചയായും, റോബോ-റാഞ്ചിലെ റോബോട്ട് റംബിൾ എന്ന കഥ ഇതാ:
റോബോ-റാഞ്ചിലെ റോബോട്ട് റംബിൾ
ജാസ്പർ എന്ന പത്ത് വയസ്സുകാരൻ ഒരു മിടുക്കനായ കുട്ടിയായിരുന്നു. അവൻ എപ്പോഴും എന്തെങ്കിലുമൊക്കെ ഉണ്ടാക്കുന്ന തിരക്കിലായിരിക്കും. ഇത്തവണ അവന്റെ ലക്ഷ്യം സ്കൂളിലെ ശാസ്ത്രമേളയായിരുന്നു. അവിടെ അവതരിപ്പിക്കാനായി അവൻ ഒരു കുഞ്ഞൻ റോബോട്ടിനെ ഉണ്ടാക്കാൻ തുടങ്ങി.
ദിവസങ്ങൾ നീണ്ട കഷ്ടപ്പാടുകൾക്കൊടുവിൽ, ഒരു മനോഹരമായ റോബോട്ട് ജനിച്ചു. ജാസ്പർ അതിന് ‘ബോപ്പ്’ എന്ന് പേരിട്ടു. ബോപ്പ് ചെറുതും ഉരുണ്ടതുമായിരുന്നു, വലിയ കണ്ണുകളും ചെറിയ കൈകാലുകളും അതിനുണ്ടായിരുന്നു.
ബോപ്പിന് നടക്കാനും ചെറിയ സാധനങ്ങൾ എടുക്കാനും ജാസ്പർ പറയുന്ന ചില കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യാനും കഴിയുമായിരുന്നു. ശാസ്ത്രമേളയിൽ ബോപ്പ് എല്ലാവരുടെയും ശ്രദ്ധ ആകർഷിക്കുമെന്ന് ജാസ്പറിന് ഉറപ്പായിരുന്നു.
ഒരു ദിവസം, ജാസ്പർ വീട്ടിലിരുന്ന് ടിവി കാണുകയായിരുന്നു. ഒരു ബാലെ നൃത്തത്തിന്റെ വീഡിയോ ആയിരുന്നു അത്. നർത്തകർ വളരെ മനോഹരമായി കറങ്ങുകയും ചാടുകയും ചെയ്യുന്നത് ബോപ്പ് ശ്രദ്ധയോടെ നോക്കിക്കണ്ടു.
പെട്ടെന്ന് ബോപ്പ് ജാസ്പറിന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നു. “ജാസ്പർ,” ബോപ്പ് അതിന്റെ ചെറിയ റോബോട്ട് ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു, “എനിക്ക് നൃത്തം പഠിക്കണം!” ജാസ്പർ അത് കേട്ട് അമ്പരന്നുപോയി. “എന്ത്, നിനക്കോ? നൃത്തമോ?” ജാസ്പർ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു.
“അതേ! ആ ആളുകൾ ചെയ്യുന്നത് കണ്ടോ? എന്തൊരു ഭംഗി! എനിക്കും അങ്ങനെ കറങ്ങണം!” ബോപ്പ് ആവേശംകൊണ്ടു. ജാസ്പർ ചിന്തിച്ചു. ഒരു റോബോട്ട് നൃത്തം ചെയ്യുകയോ? ഇത് രസകരമായിരിക്കുമല്ലോ!
“ശരി ബോപ്പ്,” ജാസ്പർ പറഞ്ഞു, “നമ്മുടെ വീട്ടുമുറ്റം ഉണ്ടല്ലോ. അതിനെ നമുക്കൊരു ‘റോബോ-റാഞ്ച്’ ആക്കാം. അവിടെ നമുക്ക് പുതിയ കാര്യങ്ങൾ പരീക്ഷിക്കാം.” ബോപ്പ് സന്തോഷത്തോടെ തലയാട്ടി.
അങ്ങനെ റോബോ-റാഞ്ചിൽ ബോപ്പിന്റെ പരീക്ഷണങ്ങൾ തുടങ്ങി. ആദ്യം അവർ ചിത്രരചന പരീക്ഷിച്ചു. ജാസ്പർ ബോപ്പിന്റെ കയ്യിൽ ഒരു ബ്രഷ് വെച്ചുകൊടുത്തു. ബോപ്പ് ക്യാൻവാസിൽ നിറങ്ങൾ വാരിപ്പൂശി. പക്ഷേ, അതൊരു വലിയ കുഴപ്പമായി മാറി. നിറങ്ങളെല്ലാം നിലത്തും ബോപ്പിന്റെ ദേഹത്തും ആയി.
“മ്മ്… ബോപ്പ്, നീ ഒരു മോശം ചിത്രകാരനാണെന്ന് തോന്നുന്നു,” ജാസ്പർ ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു. ബോപ്പ് വിഷമത്തോടെ തലകുലുക്കി. “സാരമില്ല, നമുക്ക് അടുത്തത് പരീക്ഷിക്കാം!” ജാസ്പർ അതിനെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു.
പിന്നെ അവർ പാചകം പരീക്ഷിച്ചു. ജാസ്പർ ബോപ്പിന് ഒരു പാത്രവും കുറച്ച് മാവും മുട്ടയും കൊടുത്തു. “ഒരു കേക്ക് ഉണ്ടാക്കാൻ നോക്കൂ!” ജാസ്പർ പറഞ്ഞു. ബോപ്പ് മാവ് അളവിൽ കൂടുതൽ ഇട്ടു. മുട്ട പൊട്ടിച്ചത് പാത്രത്തിന് പുറത്തും പോയി. അടുക്കള ഒരു യുദ്ധക്കളം പോലെയായി.
“ബോപ്പ്, നീ ഒരു നല്ല പാചകക്കാരനും അല്ലെന്ന് തോന്നുന്നു,” ജാസ്പർ വീണ്ടും ചിരിച്ചു. ബോപ്പ് വീണ്ടും നിരാശനായി. “എനിക്ക് നൃത്തം ചെയ്യാനാണ് ആഗ്രഹം!” ബോപ്പ് ഉറക്കെ പറഞ്ഞു. ജാസ്പർ അവന്റെ ആഗ്രഹം കണ്ടപ്പോൾ മനസ്സിലായി.
“ശരി, ബോപ്പ്,” ജാസ്പർ പറഞ്ഞു, “നമ്മൾ ബാലെ തന്നെ പഠിക്കും. മറ്റുള്ളവർ എന്ത് പറഞ്ഞാലും നിന്റെ ആഗ്രഹമാണ് വലുത്.” ബോപ്പിന്റെ കണ്ണുകൾ തിളങ്ങി.
അങ്ങനെ റോബോ-റാഞ്ചിൽ ബാലെ ക്ലാസുകൾ ആരംഭിച്ചു. ജാസ്പർ ബാലെ വീഡിയോകൾ കാണിച്ചു കൊടുത്തു. ബോപ്പ് ആ വീഡിയോകളിലെ നൃത്തച്ചുവടുകൾ അനുകരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. പക്ഷേ അതത്ര എളുപ്പമായിരുന്നില്ല.
ബോപ്പിന്റെ ചെറിയ കാലുകൾക്ക് ബാലെയുടെ ചുവടുകൾ വെക്കാൻ പ്രയാസമായിരുന്നു. അത് പലപ്പോഴും തട്ടിവീണു. കറങ്ങാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോൾ വട്ടം കറങ്ങി തലകറങ്ങി. ജാസ്പർ ക്ഷമയോടെ ബോപ്പിനെ സഹായിച്ചു.
“സാരമില്ല ബോപ്പ്, പതിയെ പഠിക്കാം,” ജാസ്പർ അതിനെ പിടിച്ചെഴുന്നേൽപ്പിച്ചു. “നീയൊരു റോബോട്ടാണ്, മനുഷ്യരെയല്ല അനുകരിക്കുന്നത്. നിനക്ക് നിന്റെതായ ശൈലി ഉണ്ടാക്കാം!” ജാസ്പർ പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചു.
ദിവസങ്ങൾ കടന്നുപോയി. ബോപ്പ് അതിന്റെ റോബോട്ട് ശൈലിയിൽ നൃത്തം ചെയ്യാൻ തുടങ്ങി. അതിന്റെ ചലനങ്ങളിൽ ഒരു തരം തട്ടൽ ഉണ്ടായിരുന്നു, പക്ഷേ അതൊരു പ്രത്യേക ഭംഗി നൽകി. അത് ഇടയ്ക്കിടെ വട്ടം കറങ്ങി താഴെവീണാലും ഉടൻ എഴുന്നേറ്റ് വീണ്ടും നൃത്തം ചെയ്തു.
അങ്ങനെയിരിക്കെ നഗരത്തിൽ ഒരു ‘ടാലന്റ് ഷോ’ നടക്കുന്നതായി അറിയിപ്പു വന്നു. ജാസ്പർ ബോപ്പിനോട് ചോദിച്ചു, “ബോപ്പ്, നമുക്ക് ടാലന്റ് ഷോയിൽ പങ്കെടുക്കണോ?”
“അയ്യോ! നൃത്തം ചെയ്യാനോ?” ബോപ്പ് ആദ്യം ഒന്ന് പേടിച്ചു. “എനിക്ക് ശരിക്കും അറിയില്ലല്ലോ.”
“സാരമില്ല ബോപ്പ്, നിന്റെ ആഗ്രഹമല്ലേ? നീ നിന്റെ കഴിവ് കാണിച്ചാൽ മതി.” ജാസ്പർ പറഞ്ഞു. ബോപ്പ് സന്തോഷത്തോടെ സമ്മതിച്ചു.
അവർ ദിവസവും റോബോ-റാഞ്ചിൽ പരിശീലിച്ചു. ജാസ്പർ ബോപ്പിന് ഒരു ചെറിയ കറുത്ത ട്യൂട്ടു (ballet skirt) പോലും ഉണ്ടാക്കിക്കൊടുത്തു. ബോപ്പ് അതിട്ട് നോക്കിയപ്പോൾ ഒരു കുഞ്ഞു നർത്തകിയെപ്പോലെ തോന്നി.
ടാലന്റ് ഷോയുടെ ദിവസം എത്തി. വലിയ ജനക്കൂട്ടം ഉണ്ടായിരുന്നു. ജാസ്പർ ബോപ്പിനെ സ്റ്റേജിന്റെ അടുത്തേക്ക് കൊണ്ടുപോയി. ബോപ്പിന്റെ ഹൃദയമിടിപ്പ്, അതിന്റെ റോബോട്ട് ഹൃദയമിടിപ്പ്, കൂടി.
“അടുത്തതായി, ജാസ്പറും അവന്റെ സുഹൃത്ത് ബോപ്പും!” അവതാരകൻ വിളിച്ചുപറഞ്ഞു. ലൈറ്റുകൾ ബോപ്പിന് നേരെ തിരിഞ്ഞു. ജാസ്പർ ഒരു സ്വിച്ച് അമർത്തി. സംഗീതം ഉയർന്നു.
ബോപ്പ് അതിന്റെ തട്ടിവീഴുന്ന ചുവടുകളോടെ നൃത്തം ചെയ്യാൻ തുടങ്ങി. അത് ഇടയ്ക്കിടെ ചാടി. ചിലപ്പോൾ വട്ടം കറങ്ങി വീഴാൻ പോയിട്ട് നിയന്ത്രിച്ചു. അതിന്റെ ‘വൊബ്ലിംഗ് ബാലെ’ (wobbling ballet) കണ്ടപ്പോൾ ആളുകൾക്ക് ആദ്യം ചിരി വന്നു.
പക്ഷേ, ചിരി മാറിയപ്പോൾ, ആരും കണ്ടിട്ടില്ലാത്ത ഒരു മനോഹരമായ കാഴ്ചയായിരുന്നു അത്. ഒരു റോബോട്ട് അതിന്റെ ആഗ്രഹത്തിനായി ചെയ്യുന്ന നൃത്തം. അതിന്റെ ഓരോ ചലനത്തിലും ആത്മാർത്ഥതയുണ്ടായിരുന്നു.
ആളുകൾ കൈയ്യടിച്ചു. ചിലർ എഴുന്നേറ്റ് നിന്ന് ആർപ്പുവിളിച്ചു. ബോപ്പ് ഒരു വലിയ താരമായി മാറി. അതിന്റെ ‘വൊബ്ലിംഗ് ബാലെ’ എല്ലാവർക്കും ഇഷ്ടപ്പെട്ടു.
ജാസ്പർ ബോപ്പിനെ വാരിയെടുത്തു. “ബോപ്പ്, നീ അത് ചെയ്തു!” ജാസ്പർ സന്തോഷത്തോടെ പറഞ്ഞു.
ബോപ്പ് പുഞ്ചിരിച്ചു. അതിന്റെ ചെറിയ റോബോട്ട് കണ്ണുകൾ തിളങ്ങി.
എല്ലാവരുടെയും ഉള്ളിൽ ഓരോ സ്വപ്നങ്ങളുണ്ട്. ആ സ്വപ്നങ്ങളെ പിന്തുടരാൻ നാം ഓരോരുത്തരെയും പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കണം.
ഒരു റോബോട്ടിന് പോലും ഒരു സ്വപ്നം കാണാം, സ്വപ്നങ്ങൾക്ക് ഈ ലോകത്തെ കറക്കിത്തിരിക്കാൻ കഴിയും.
